Από χθες, όταν και δημοσιεύτηκε σε διαδικτυακή εφημερίδα, το άρθρο «άποψης» με τίτλο «Κύπρος - Δεν Είναι Πολύ Αργά!» άρχισε να κάνει τον διαδικτυακό του γύρο, πρώτα στα τσατ και στη συνέχεια στα κοινωνικά δίκτυα, συνοδευόμενο από ποικίλες αντιδράσεις. Το ερώτημα, όμως, παραμένει. Πώς μπορεί να διαβαστεί αυτό το κείμενο και με ποια ταμπέλα, αν όχι εκείνη ενός μανιφέστου ρατσιστικού λόγου;
Πρόκειται για ένα κείμενο-οχετό, στηριγμένο σε εμμονές, στερεότυπα, φόβο και μίσος, το οποίο στοχοποιεί ευάλωτες ομάδες και ολόκληρους λαούς, ακολουθώντας την τετριμμένη πλέον συνταγή της ρητορικής μίσους. Υπερβολές, γενικεύσεις και επίκληση στον φόβο μέσα από ατάκες όπως «όλοι οι Γαζαίοι συνεργοί», «οι περισσότεροι μουσουλμάνοι ριζοσπαστικοί», «θα χάσετε το όμορφο έθνος σας», τυπικά παραδείγματα της ακροδεξιάς ρητορικής που εργαλειοποιεί τον φόβο για να καλλιεργήσει ξενοφοβικά αντανακλαστικά.
Ο συγγραφέας, σε μια έξαρση απανθρωποποίησης, προχωρά σε συλλογική ενοχοποίηση παρουσιάζοντας τους πρόσφυγες και μετανάστες ως «κύμα» απειλής, ισοπεδώνοντας ανθρώπινες ζωές σε μια απρόσωπη μάζα που «σαρώνει» χώρες. Κάνοντας δε χρήση τα πιο δυνατά γρανάζια του ρατσιστικού λόγου, συνδέει τη θρησκεία με την εγκληματικότητα και την τρομοκρατία. Την ίδια στιγμή που εκφράζει «ανησυχία» για τον αντισημιτισμό, σπεύδει να ταυτίσει το Ισλάμ με «ριζοσπαστικοποίηση», «εγκληματικότητα» και «τρομοκρατία». Καθαρή ισλαμοφοβία δηλαδή και εξίσωση μιας θρησκείας με εξτρεμιστικές ομάδες. Η γελοιοποίηση φτάνει στο σημείο να παρουσιάζονται άνθρωποι που φέρουν ονόματα όπως Μοχάμεντ και Γιαχία ως «απειλή», υποβαθμίζοντας την πολιτισμική διαφορετικότητα και τη φυσική κινητικότητα των ανθρώπων. Η δε σύνδεση της γεννητικότητας των μουσουλμάνων με έναν υποτιθέμενο «εξισλαμισμό» αναπαράγει αποικιοκρατικές ρητορικές περί «υποδεέστερων πληθυσμών».
Ακόμη πιο εξοργιστικό είναι το σημείο όπου το άρθρο αποπειράται να αποδώσει στους Παλαιστινίους συλλογική ενοχή, περιγράφοντας τα δύο εκατομμύρια κατοίκους της Γάζας ως «συνεργούς εγκλήματος». Αυτό δεν είναι απλώς απάνθρωπο, είναι και επικίνδυνο αφού διαγράφει την έννοια του αμάχου, δικαιολογεί συλλογικές τιμωρίες και στηρίζει γενοκτονικές λογικές. Ένας ολόκληρος λαός δεν μπορεί να ταυτίζεται με μια ένοπλη οργάνωση και, σίγουρα, δύο εκατομμύρια άνθρωποι δεν μπορεί να παρουσιάζονται συλλήβδην ως «συνεργοί εγκλημάτων».
Το άρθρο φτάνει στο σημείο να υποστηρίζει ότι η παρουσία μεταναστών μειώνει την «τεχνολογική ανάπτυξη», παραβλέποντας την πραγματικότητα, ότι χιλιάδες επιστήμονες, γιατροί, ερευνητές και επιχειρηματίες σε όλη την Ευρώπη προέρχονται από μεταναστευτικές κοινότητες και η συμβολή τους είναι καθοριστική.
Τελικά, ο συγγραφέας επιχειρεί να συνδέσει το Κυπριακό με τη μετανάστευση, καλώντας την Κύπρο να «διατηρήσει τον χαρακτήρα της». Ένα ξεκάθαρο κάλεσμα σε ξενοφοβία και εθνικιστική μισαλλοδοξία, με επίκληση στον φόβο.
Το εν λόγω άρθρο «άποψης» δεν επιδιώκει να ενημερώσει ούτε να αναλύσει. Στόχος του είναι να δηλητηριάσει, να ενισχύσει τα ξενοφοβικά ανακλαστικά και να φιμώσει φωνές που υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η κοινωνία μας δεν έχει την πολυτέλεια, ούτε και θα έπρεπε, να σιωπά απέναντι σε τέτοια κηρύγματα μισαλλοδοξίας.
