Σε μια συγκλονιστική εξομολόγηση προχώρησε ο Χάρης Χριστόπουλος μιλώντας για το ταξίδι του στη Γκάνα που έμελλε να τον στιγματίσει μια για πάντα.
Ο ίδιος αντίκρισε εικόνες απελπισίας και ανθρώπινης εξαθλίωσης.
Ο γνωστός φωτογράφος βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Weekenders» και με δάκρυα στα μάτια περιγράφει τα όσα τραγικά αντίκρισε στο στο ταξίδι που είχε κάνει το 1987 στην Αφρική.
«Είχα πάει για φωτογράφηση με κάτι Αμερικανίδες μοντέλα και περνάγαμε από κάτι χωριά, μια εικόνα τρομερή. Όταν είδα κάτω από ένα δέντρο μια γυναίκα σκελετό και να έχει πέντε παιδιά και να τα τρώνε οι μύγες… λέω τι είναι αυτό το πράγμα; Δώστε μου κάτι να τους λυτρώσω, αυτό δεν είναι ζωή. Παιδιά σκελετωμένα να τα τρώνε οι μύγες, σαν τα ψοφίμια», περιέγραψε.
Διαβάστε επίσης: Χάρης Χριστόπουλος - Ανίτα Μπραντ: Με τα παιδιά τους στο ξωκλήσι που παντρεύτηκαν
Στη συνέχεια ανέφερε «πατέρας δεν υπάρχει φυσικά, όλη μέρα πίνουν μπαταρίες ή οινόπνευμα ή βενζίνη. Τι παιδιά είναι αυτά; Δεν μπορούν να σωθούν αυτοί οι άνθρωποι, δεν υπάρχει λύτρωση. Καλύτερα να μην υπάρχουν, είναι σκληρό αυτό που λέω. Είναι η μισή Αφρική έτσι».
Την ίδια ώρα αναφέρθηκε και στην προσωπική του ζωή. «Πήρα αγάπη από τη μάνα μου, αλλιώς θα είχα καταλήξει στη Βερανζέρου σε κανένα πεζοδρόμιο. Ο πατέρας για τα αγόρια είναι τεράστιο κεφάλαιο. Η μάνα είναι η φωλιά αλλά ο πατέρας είναι το σύμβολο. Ο πατέρας μου είχε μια περίεργη ζωή, ήταν καλλιτέχνης και έλειπε χρόνια στο εξωτερικό. Δεν μπορούσε να δώσει αγάπη, γιατί δεν πήρε».
Η λύτρωση του
«Το συνειδητοποίησα κάπου εκεί στα 25 μου, ήταν μια λύτρωση για μένα, γιατί τα συζητήσαμε όλα και μου ζήτησε συγγνώμη. Ο πατέρας μου ήταν πια το παιδί μου και η μάνα μου το κοριτσάκι μου. Εγώ τους αγκάλιαζα, τους πήγαινα δώρα, τους πήγαινα στους γιατρούς και αυτό είναι το φυσικό. Εσύ γίνεσαι ο προστάτης τους».
