Με απόφασή του, το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο, ενεργώντας ως Εφετείο, επικύρωσε την ορθότητα προηγούμενης απόφασης του Διοικητικού Δικαστηρίου, απορρίπτοντας προσφυγή για μη παραχώρηση της κυπριακής υπηκοότητας.
Η υπόθεση αφορά γυναίκα που γεννήθηκε στα κατεχόμενα, από μητέρα Τουρκοκύπρια και πατέρα τουρκικής υπηκοότητας. Η ίδια είχε υποβάλει αίτηση στο Υπουργείο Εσωτερικών για απόκτηση της κυπριακής υπηκοότητας, με βάση την καταγωγή της. Ωστόσο, η αίτηση απορρίφθηκε, καθώς δεν πληρούσε τα κριτήρια που έχει θέσει το Υπουργικό Συμβούλιο. Συγκεκριμένα, οι αρχές έκριναν ότι ένας εκ των γονέων της εισήλθε ή παρέμεινε στην Κύπρο κατά παράνομο τρόπο.
Το Δικαστήριο στην απόφασή του παραπέμπει σε σημαντικές αποφάσεις του ΕΔΔΑ, όπως οι υποθέσεις Cyprus v. Turkey και Loizidou v. Turkey, επισημαίνοντας πως το νομικό πλαίσιο της Κυπριακής Δημοκρατίας για την υπηκοότητα στηρίζεται σε θεμιτά και αντικειμενικά κριτήρια, που λαμβάνουν υπόψη τις συνέπειες της τουρκικής εισβολής του 1974.
Η Νομική Υπηρεσία σημειώνει ότι τα κριτήρια του Υπουργικού δεν εισάγουν αυθαίρετες διακρίσεις κατά Τουρκοκυπρίων ή όσων γεννήθηκαν από Τούρκους γονείς, αλλά προστατεύουν τα συμφέροντα της Δημοκρατίας.
Η επηρεαζόμενη προσέφυγε αρχικά στο Διοικητικό Δικαστήριο και στη συνέχεια στο Ανώτατο, προβάλλοντας μεταξύ άλλων ισχυρισμούς περί παραβίασης της αρχής της ισότητας και διακρίσεων λόγω εθνικής καταγωγής, αλλά και παραβίασης του Δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το Ανώτατο ωστόσο, έκρινε ότι το κράτος διατηρεί την κυριαρχική του εξουσία να αποφασίζει ποιος αποκτά την κυπριακή υπηκοότητα και ότι η σχετική νομοθεσία και τα κριτήρια είναι αναλογικά και συνταγματικά συμβατά.
Πρόκειται για την πρώτη απόφαση του Ανώτατου που αφορά τέτοιου είδους αιτήσεις από μεικτούς γάμους Τουρκοκυπρίων και Τούρκων υπηκόων, με νομικούς κύκλους να την χαρακτηρίζουν καθοριστική για την εξέλιξη παρόμοιων υποθέσεων στο μέλλον.
