Η τάση των ηλικιωμένων να επιλέγουν σχέσεις χωρίς συγκατοίκηση, γνωστές ως «ζώντας χωριστά, μαζί» (Living Apart, Together - LAT), αναδεικνύεται ως σημαντικός παράγοντας βελτίωσης της ποιότητας ζωής τους, σύμφωνα με νέα μελέτη. Η έρευνα, η μεγαλύτερη του είδους της, αποκάλυψε ότι οι άνω των 60 ετών που δεν συγκατοικούν με τους συντρόφους τους απολαμβάνουν καλύτερη ψυχική υγεία, συγκριτικά με εκείνους που επιλέγουν γάμο ή συμβίωση.
Η έρευνα, που διεξήχθη από τον καθηγητή Yang Hu (Πανεπιστήμιο Lancaster) και τον Dr Rory Coulter (University College London), έδειξε ότι οι μη συγκατοικούσες σχέσεις προσφέρουν τα οφέλη της συντροφικότητας χωρίς τις «τριβές» και τις έντονες δεσμεύσεις που συνοδεύουν τη συγκατοίκηση. Οι ηλικιωμένοι που επιλέγουν αυτή τη μορφή σχέσης αποφεύγουν τις νομικές υποχρεώσεις και την αίσθηση εγκλωβισμού που μπορεί να προκύψει από έναν δυστυχισμένο γάμο.
Όπως αναφέρει η μελέτη, η ζωή σε ξεχωριστά σπίτια προσφέρει έναν ισορροπημένο συνδυασμό οικειότητας και αυτονομίας, επιτρέποντας στα άτομα να διατηρούν τις οικογενειακές και κοινωνικές τους δεσμεύσεις, ενώ παράλληλα βιώνουν τη χαρά της συντροφικότητας.
Η έρευνα βασίστηκε σε δεδομένα της Διαχρονικής Μελέτης Νοικοκυριών του Ηνωμένου Βασιλείου, παρακολουθώντας σχέσεις και ψυχική υγεία ανθρώπων άνω των 60 ετών από το 2011 έως το 2023.
- Η «ζωή χωριστά, μαζί» είναι δέκα φορές πιο πιθανή επιλογή για τους άνω των 60 σε σχέση με τον γάμο.
- Οι γυναίκες σε τέτοιες σχέσεις επωφελούνται εξίσου με τους άνδρες, ενώ στον γάμο ή τη συμβίωση οι γυναίκες συχνά αναλαμβάνουν μεγαλύτερο μερίδιο οικιακών εργασιών και φροντίδας.
- Οι άνω των 60 ετών είναι λιγότερο πιθανό να επιθυμούν μελλοντική συγκατοίκηση, σε αντίθεση με τους νεότερους που βλέπουν τις LAT σχέσεις ως μεταβατικό στάδιο.
Διάσημοι όπως η ηθοποιός Έλενα Μπόναμ Κάρτερ και ο σκηνοθέτης Τιμ Μπάρτον έζησαν σε LAT σχέσεις για 13 χρόνια, ενώ η Miriam Margolyes και η σύντροφός της διατήρησαν τη δική τους LAT σχέση για 56 χρόνια πριν αποφασίσουν να συγκατοικήσουν.
Η έρευνα έχει σημαντικές επιπτώσεις για την πολιτική υγείας και κοινωνικής μέριμνας. Ειδικά στις ηλικιακές ομάδες άνω των 60, τέτοιες σχέσεις φαίνεται να ενισχύουν τη συνολική ευεξία, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για πολιτικές που προωθούν την ψυχική υγεία και την αυτονομία.
Η έρευνα, που θα δημοσιευθεί σύντομα στο Journal of Gerontology: Social Sciences, στοχεύει να ρίξει φως σε αυτή τη λιγότερο γνωστή πτυχή της ζωής των ηλικιωμένων, επιβεβαιώνοντας πως η προσωπική αυτονομία και η ευέλικτη συντροφικότητα μπορεί να αποτελούν το «κλειδί» για μια πιο ευτυχισμένη τρίτη ηλικία.
