Ο Ιάπωνας συγγραφέας και ηγέτης του Συντηρητικού Κόμματος, Ναόκι Χιακούτα, βρίσκεται στο επίκεντρο έντονων αντιδράσεων μετά από ακραίες δηλώσεις του σχετικά με την υπογεννητικότητα στην Ιαπωνία. Σε ζωντανή μετάδοση στο YouTube, πρότεινε μέτρα όπως η απαγόρευση εισόδου γυναικών άνω των 18 στα πανεπιστήμια, η απαγόρευση γάμου για γυναίκες άνω των 25 και ακόμη και η αφαίρεση της μήτρας από γυναίκες άνω των 30 που δεν έχουν τεκνοποιήσει.
Οι δηλώσεις αυτές, παρότι χαρακτηρίστηκαν «θεωρητικές» από τον ίδιο, προκάλεσαν οργή. Ο Χιακούτα αργότερα ζήτησε συγγνώμη κατά τη διάρκεια ομιλίας του στις δημαρχιακές εκλογές της Ναγκόγια, λέγοντας ότι «ανακαλεί τα σχόλια του, καθώς ήταν προσβλητικά για πολλούς». Παράλληλα, χρησιμοποίησε τον λογαριασμό του στην πλατφόρμα X (πρώην Twitter) για να υποστηρίξει ότι οι προτάσεις του δεν αντανακλούν τις προσωπικές του απόψεις.
Σφοδρές αντιδράσεις από την κοινωνία
Η Σούμιε Καουακάμι, ειδική σε θέματα φύλου, χαρακτήρισε τις δηλώσεις «προτροπή σε βία κατά των γυναικών», τονίζοντας την ανησυχητική άνοδο της ακραίας ρητορικής στο πολιτικό σκηνικό της Ιαπωνίας. Αντίστοιχα, η ηθοποιός Τσιζούρου Χιγκάσι δήλωσε ότι οι προτάσεις είναι «τρομακτικές», ενώ ο συγγραφέας Ισούι Ογκάουα προειδοποίησε ότι η υποβάθμιση της σοβαρότητάς τους ως «φαντασία» μπορεί να αποβεί επικίνδυνη.
Ακόμη και στελέχη του ίδιου του Συντηρητικού Κόμματος αποστασιοποιήθηκαν από τις δηλώσεις. Ο συμπρόεδρος του κόμματος, Τακάσι Καουαμούρα, ζήτησε δημόσια συγγνώμη, ενώ η ανώτερη αξιωματούχος Καόρι Αρίμοτο τις χαρακτήρισε «ανεπίτρεπτες».
Η υπογεννητικότητα και η οικονομική κρίση στην Ιαπωνία
Η Ιαπωνία αντιμετωπίζει σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα, με τις γεννήσεις να σημειώνουν πτώση 5,7% το πρώτο εξάμηνο του 2023 και τους γάμους να πέφτουν κάτω από τις 500.000 για πρώτη φορά σε 90 χρόνια. Οι κοινωνικοοικονομικές πιέσεις είναι έντονες, καθώς το 47,1% των νέων γυναικών δηλώνει οικονομικές δυσκολίες, με το 9,4% να μην μπορεί να καλύψει βασικές ανάγκες.
Παρά τις προκλήσεις, η πρόταση του Χιακούτα θεωρήθηκε ευρέως ακραία και προκάλεσε έντονο διάλογο για την ανάγκη προώθησης βιώσιμων λύσεων αντί για αναγκαστικά μέτρα. Η υπόθεση αναδεικνύει τη σύνδεση ανάμεσα στην υπογεννητικότητα, την κοινωνική ανισότητα και τις πολιτικές ρητορικές που υποβαθμίζουν τα δικαιώματα των γυναικών.
