Συμπληρώθηκαν κιόλας 13 χρόνια από την ημέρα που οι 13 λεβέντες έχασαν τη ζωή τους στη ναυτική βάση Ευάγγελος Φλωράκης στο Μαρί και πέρασαν στο πάνθεο των Ηρώων.
Όσα χρόνια και αν περάσουν όμως, η μνήμη παραμένει ζωντανή για ολόκληρο τον κυπριακό λαό, και καθοριστική για αυτούς οι οποίοι έζησαν τα γεγονότα από κοντά.
«Εγώ μένω στη Λάρνακα, άκουσα τον κρότο της έκρηξης και επειδή το σπίτι μου είναι δίπλα από τον δρόμο που πάει για Λεμεσό, άκουσα τα ασθενοφόρα, τις σειρήνες..Σηκώθηκα πήρα τηλέφωνο στον Πυροσβεστικό Σταθμό της Λάρνακας και στην ΕΜΑΚ και μου είπαν ότι κάτι έγινε και ζητούν πολλά ασθενοφόρα. Ντύθηκα, έφυγα, πήγα και μπήκα στη βάση στις 7 παρά 20» δήλωσε ο Μάρκος Τράγκολας πρώην Διοικητής Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.
Στην εκπομπή Μέρα Μεσημέρι του ΑΝΤ1, ο κ. Τράγκολας, αναφέρθηκε και στην εικόνα που αντίκρισε όταν έφτασε στη ναυτική βάση.
«Ένα ομιχλώδες πεδίο, νέφη από καπνό, μυρωδιές, διάσπαρτα μεταλλικά αντικείμενα σε όλο το δρόμο μέσα στα χωράφια, παντού πυρκαγιές μέσα στη βάση αλλά και μέσα στο σταθμό του Βασιλικού», περιέγραψε χαρακτηριστικά εκείνη την αποφράδα μέρα ο κ. Τράγκολας.
Συγκλονιστική και η μαρτυρία του Υφυπουργού Μετανάστευσης Νικόλα Ιωαννίδη, γιού του Πλοίαρχου Ανδρέα Ιωαννίδη, που έπεσε ηρωικά μαχόμενος την αποφράδα εκείνη μέρα. Εξομολογήθηκε στο podcast του Ant1live πώς βίωσε την όλη κατάσταση.
«Είναι κάπως θολά τα πράγματα. Ήταν μεγάλη η ένταση. Θυμάμαι να ξυπνάω με τα νέα ότι κάτι έγινε στη βάση χωρίς να ξέρω τι…..» είπε ο κ. Ιωαννίδης και συνέχισε «παίρναμε τηλέφωνα, να μάθουμε τι έγινε, στρατιωτικούς, το ΓΕΕΦ, κάποιους φίλους, δεν είχαμε όμως ανταπόκριση. Ξεκίνησα να πηγαίνω στη βάση, ήταν κλειστός ο δρόμος, δε μας άφησαν να πάμε. Πήγα στο νοσοκομείο να δω αν ήταν ο πατέρας μου. Η επίσημη ενημέρωση ήρθε γύρω στις 11 το πρωί, ήταν μια κατάσταση πολύ δύσκολη.»
Θυμάται ακόμη τον αδαμάντινο χαρακτήρα του πατέρα του.
«Ο πατέρας μου 35 χρόνια στην Εθνική Φρουρά ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή, πάντα υπεύθυνος, να προσέχει, να κάνει σωστά τη δουλειά του… Ένας άνθρωπος που για 35 χρόνια είχε θυσιάσει οικογενειακές στιγμές, ήταν συνέχεια στην υπηρεσία, με το τηλέφωνο ακόμα και στις διακοπές για να σιγουρευτεί ότι όλα βαίνουν καλώς. Είχε έγνοια συνέχεια 24 ώρες το 24ωρο για τη δουλειά του.»
Μνήμες, οι οποίες θα μείνουν για πάντα χαραγμένες, στο μυαλό και την ψυχή ολόκληρου του κυπριακού λαού.
