Το «Τείχος του Αίσχους». Το Berliner mauer ή Τείχος του Βερολίνου γκρεμίζεται από τους Βερολινέζους σαν σήμερα στις 9 Νοεμβρίου 1989. Φυσικό επακόλουθο μιας σειράς από κοσμοϊστορικά γεγονότα στον παγκόσμιο χάρτη που είχαν αποτέλεσμα την πλήρη απαξίωση και πτώση στα καθεστώτα του λεγόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού». Το Τείχος του Βερολίνου κτίστηκε το 1961 από τις αρχές της Ανατολικής Γερμανίας με σκοπό να συγκρατήσει τα κύματα των κατοίκων που έφευγαν προς τη Δύση.
Η Γερμανία χωρίζεται στα δύο
Με το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου το 1945, η ηττημένη Γερμανία χωρίζεται σε τέσσερις ζώνες κατοχής που αποτελούσαν τις συμμαχικές νικήτριες δυνάμεις, ΗΠΑ, Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία και ΕΣΣΔ. Καθ’ αυτό τον τρόπο μοιράστηκε και το Βερολίνο όπως προνοούσαν συμφωνίες που έγιναν το 1944.
Οι Δυτικές δυνάμεις αποφασίζουν το 1948 να δημιουργήσουν τη Δυτική Γερμανία ενώνοντας τους 3 τομείς που ήλεγχαν, όπως έπραξαν και στο Βερολίνο. Αποτέλεσμα ήταν οι Σοβιετικοί να αποκλείσουν τον Δυτικό τομέα της πόλης με τους συμμάχους να εφοδιάζουν το Δυτικό Βερολίνο μόνο από αέρος.
Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου εγκαταστάθηκε στο Ανατολικό Βερολίνο ξεχωριστή δημοτική αρχή, κάτι που χώρισε οριστικά την πόλη στα δύο. Τον επόμενο χρόνο, η Ανατολική Γερμανία αποτέλεσε κρατική οντότητα με την ονομασία «Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας».
Με την ίδρυση του κράτους της Ανατολικής Γερμανίας παρατηρήθηκε ένα κύμα φυγής που κορυφώθηκε το 1953 μετά την εργατική εξέγερση του Ιουνίου. Ως λύση οι αρχές της Ανατολικής Γερμανίας αποφάσισαν την ανέγερση φράχτη με τη σύμφωνο γνώμη της ΕΣΣΔ. Το βράδι 12 προς 13 Αυγούστου 1961, υψώνεται ένα συρματόπλεγμα που απαγόρευε την ελεύθερη επικοινωνία του Δυτικού Βερολίνου με την Ανατολική Γερμανία.
Με την όξυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο γερμανικών κρατών, το συρματόπλεγμα αντικαταστάθηκε με ένα πελώριο τείχος ύψους δύο μέτρων. Η φρούρηση από τις αρχές της Ανατολικής Γερμανίας γινόταν με σκοπιές, ηλεκτροφόρα καλώδια και προβολείς.
Η αρχή του τέλους της ΕΣΣΔ και η πτώση του Τείχους
Ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ ανεβαίνοντας στην κορυφή της ηγεσίας στην ΕΣΣΔ έφερε ένα πνεύμα αλλαγής στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Στην Πολωνία και την Ουγγαρία, το Σοβιετικό καθεστώς αντικαταστάθηκε από εθνικές κυβερνήσεις, στην Ρουμανία ο Νικολά Τσαουσέσκου ανετράπη και εκτελέστηκε, ενώ οι διαρκώς αυξανόμενες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στην Τσεχία επρόκειτο να οδηγήσουν στην Βελούδινη επανάσταση. Τα σύνορα των σοσιαλιστικών χωρών άνοιξαν και ένα μεγάλο κύμα Ανατολικογερμανών έφυγε προς την Δυτική Γερμανία μέσω Ουγγαρίας, Πολωνίας και Τσεχοσλοβακίας.
Πιεζόμενη από τις εξελίξεις η Ανατολική Γερμανία άνοιξε τα σύνορα προς τη Δύση σαν σήμερα πριν από 34 χρόνια. Οι Βερολιζένοι παρασυρόμενοι από το αίσθημα ελευθερίας κατεδαφίζουν πάραυτα το Τείχος του Αίσχους.
Στα 28 χρόνια ύπαρξης του Τείχους, τουλάχιστον 136 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να διαφύγουν προς τη Δύση για ένα καλύτερο μέλλον.
Η πτώση του Τείχους του Βερολίνου θεωρήθηκε ήδη από τότε, το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Μετά από τεσσεράμιση δεκαετίες, η Γερμανία επανενώθηκε ξανά στις 3 Οκτωβρίου 1990.
Μοναδική ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που παραμένει μοιρασμένη είναι η Λευκωσία. Στην Ευρώπη της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το «συρματόπλεγμα της ντροπής» που χωρίζει την Κύπρο στα δύο, θυμίζει καθημερινά τον πόνο και την αγανάκτηση που βιώνουν οι Κύπριοι εδώ και 49 χρόνια.
Η πτώση του Τείχους του Βερολίνου αποτελεί ένα φωτεινό παράδειγμα για πίστη στην επανένωση της μαρτυρικής μας νήσου. Αλλά και για κάθε πονεμένο και βασανισμένο λαό που αναζητά την ελευθερία από κάθε είδους δεσμά.
