Στο σκοτάδι και χωρίς να υπάρχει η όποια κατεύθυνση, βρίσκονται οι έρευνες για την στυγερή δολοφονία του Αλέξη Μαυρομιχάλη. Το μόνο που έχουν στα χέρια τους οι ανακριτές είναι το σημείο όπου κρυβόταν ο σκοπευτής, ο κάλυκας διαμέτρου 7.62 που χτύπησε το θύμα, καθώς και ένα καμένο όχημα το οποίο τελικά, και σύμφωνα με τις νέες πληροφορίες που φτάνουν κοντά μας, φαίνεται πως δεν εντοπίζεται κοντά στην οικία του θύματος, με βάση το υλικό από συγκεκριμένο κλειστό κύκλωμα, και παρά τις πρώτες διαρροές.
Μετά τη δολοφονία του Θανάση Καλογερόπουλου ακούσαμε σε δηλώσεις πως λαμβάνονται μέτρα για να μην υπάρξει νέος κύκλος αίματος.
Χθες το πρωί ο Αρχηγός της Αστυνομίας έλεγε πως δεν υπάρχουν πληροφορίες για νέο αιματοκύλισμα.
Εύλογο το πρώτο ερώτημα: Πόσοι θα έπρεπε να ήταν οι νεκροί, για να μιλούν στο Αρχηγείο για αιματοκύλισμα;
Και δεύτερο: Τι άλλαξε από τη Δευτέρα μέχρι την Τετάρτη, σε σχέση με τις πληροφορίες που έχει ενώπιον της η αστυνομία, και έπαυσε να μιλά για νέο κύκλο αίματος.
Μέσα σε όλα αυτά και με τις έρευνες να είναι σε πλήρη εξέλιξη, το μεσημέρι είχαμε την πρώτη φάση της σύστασης της νέας υπηρεσίας διαχείρισης και ανάλυσης πληροφοριών.
Πρόκειται ουσιαστικά για μια υπηρεσία που υπήρχε, αλλά λειτουργούσε υπό την ομπρέλα της ΥΚΑΝ.
Άξιο αναφοράς πως η αναφορά σε σύσταση νέας υπηρεσίας σήμερα, αφορά σε ίδιο αριθμό ατόμων που την απαρτίζουν, ίδιους επικεφαλής, άρα ουσιαστικά αλλάξαμε το περιτύλιγμα, μάλλον στο πλαίσιο και των αποφάσεων που λήφθηκαν στην τελευταία σύσκεψη στο προεδρικό μέγαρο.
Θα αναμένουμε, πάντως, να δούμε αν θα υπάρξουν ουσιαστικές αλλαγές, καθώς τους τελευταίους μήνες είδαμε στο κεφάλαιο «πληροφορίες» να υπάρχει προβληματισμός, αν αρχίσουμε από τα όσα είχαν συμβεί στην Χλώρακα και στη Λεμεσό, και φτάσουμε στις δύο δολοφονίες που συντάραξαν τον υπόκοσμο.
Τα τελευταία 24ώρα συνομιλήσαμε με άτομα που είναι σε θέση να γνωρίζουν καταστάσεις εντός του Αρχηγείου.
Μας ανέφεραν ότι τους τελευταίους μήνες ουσιαστικά το οργανωμένο έγκλημα μπήκε στο περιθώριο.
Όλη η έμφαση δόθηκε στην αστυνόμευση σε αγώνες και πορείες.
Φαίνεται, μάλιστα, πως είχαν χρησιμοποιηθεί για την αστυνόμευση και μέλη από υπηρεσίες οι οποίες ασχολούνται με τη συλλογή πληροφορίων για το οργανωμένο έγκλημα.
Η συλλογή πληροφοριών αποδυναμώθηκε, και τώρα φτάσαμε στις δύο δολοφονίες.
Όποιοι και αν τις σχεδίασαν και τις εκτέλεσαν, σίγουρα δεν είχαν ιδιαίτερο άγχος ότι ίσως να διέρρεαν οι προθέσεις τους προς τις διωκτικές αρχές.
Ένα είναι δεδομένο: οι πολίτες χάνουν το αίσθημα ασφάλειας με τέτοιου είδους εικόνες μπροστά σε ανυποψίαστους μάρτυρες και σε κατοικημένες περιοχές.
Και κάποιοι πρέπει να βρουν το τρόπο ή τα μέσα, ώστε, όπως μας είπε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Κωνσταντίνος Λετυπιώτης, να τίθεται ψηλά η ασφάλεια ανάμεσα στις τάξεις της κοινωνίας.
