Τηλεόραση Ραδιόφωνο Podcasts
λοιμώξεις νοσοκομείο.

Αύριο, θα πραγματοποιηθεί η σύσκεψη του Προέδρου Χριστοδουλίδη με αρμόδιους φορείς σχετικά με τη βελτίωση του ΓεΣΥ όσον αφορά τα θέματα του ΟΑΥ, καθώς και τα θέματα του ΟΚΥπΥ. Ένα θέμα που λείπει από την επικαιρότητα όλο αυτό το διάστημα και πιθανότατα θα απουσιάζει και από την αυριανή σύσκεψη είναι η θεσμοθέτηση Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου.

Η ανάγκη για δημιουργία Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου στην Κύπρο είναι επιτακτική. Η Κύπρος είναι αυτή τη στιγμή η μοναδική πανευρωπαϊκά χώρα, που δε διαθέτει πανεπιστημιακές κλινικές ή νοσοκομείο.

Το ζήτημα απασχόλησε πρώτη φορά το 2013, μετά και τη δημιουργία της Ιατρικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Εκ τότε, ενίοτε το ζήτημα των πανεπιστημιακών κλινών επανέρχεται στην επικαιρότητα, παρουσιάζεται τέλμα και «χάνεται» στα συρτάρια των υπευθύνων. Το βασικό κώλυμα που παρουσιάζεται είναι το καθεστώς που θα έχουν οι ακαδημαϊκοί γιατροί σε σχέση με τους κλινικούς γιατρούς, ποιοι θα είναι ανώτεροι στο Νοσοκομείο και πως θα γίνονται οι ανελίξεις.

Η κυβέρνηση οφείλει και πρέπει να αναβαθμίσει τη δημόσια υγεία και να προβεί στη θέσπιση νομοθετικού πλαισίου που να αφορά τη λειτουργία των Πανεπιστημιακών Νοσοκομείων.

Η χώρα μας έχει ανάγκη τα Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία. Με την κατάλληλη εκμετάλλευση του αξιόλογου επιστημονικού τομέα στην Κύπρο μπορεί να αναπτυχθεί ένα σύγχρονο σύστημα υγείας που θα ανεβάσει το επίπεδο φροντίδας στους ασθενείς.

Με τις πανεπιστημιακές κλίνες θα αυξηθεί η εμπειρογνωμοσύνη, έτσι θα μειωθούν οι ασθενείς που παραπέμπονται στο εξωτερικό. Ένα από τα θετικά αποτελέσματα μιας τέτοιας εξέλιξης θα είναι να εξοικονομούνται αρκετά από τα εκατομμύρια που δίνει το κράτος για τις μεταφορές των ασθενών.

Τα Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία είναι κέντρα αριστείας ανά τον κόσμο και προσφέρουν συνεχόμενη γνώση στους γιατρούς, αναδεικνύοντας παράλληλα τον ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα της φροντίδας.

Η προσφορά που μπορούν να έχουν ακαδημαϊκοί και φοιτητές στην υγεία μας, φάνηκε και από την πρόσφατη πανδημία του κορωνοϊού. Καθηγητές και φοιτητές των ιατρικών σχολών βοήθησαν τα μέγιστα στην αντιμετώπιση της πανδημίας. Ακαδημαϊκοί στελέχωσαν την επιδημιολογική ομάδα του Υπουργού Υγείας, ενώ οι φοιτητές βοήθησαν με την ανταπόκρισή τους στο κάλεσμα του Υπουργείου για εθελοντική στελέχωση της ομάδας ιχνηλάτησης και των γραμμών πληροφόρησης.

Μπορεί η συζήτηση του θέματος να μην προκαλεί το ενδιαφέρον ορισμένων αρμοδίων, ίσως και σκόπιμα να αποφεύγεται. Ωστόσο εδώ και μια δεκαετία αιωρείται χωρίς να λαμβάνονται οι κατάλληλες πρωτοβουλίες για τη δημιουργία Νομοθετικού πλαισίου για τα Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία.

Σε ένα κράτος που υπερθεματίζει ότι η υγεία, η έρευνα και η καινοτομία αποτελούν, όπως και θα έπρεπε, υψίστης σημασίας πολιτικές, το θέμα των Πανεπιστημιακών Νοσοκομείων θα έπρεπε να συζητείται καθημερινά μέχρι την υλοποίησή του και όχι βολικά να αποφεύγεται.