Ανάμεσα στα θύματα του μεγάλου σεισμού της Πάρνηθας, ήταν και τέσσερις Κύπριοι. Η τραγική μοίρα των τεσσάρων συμπατριωτών μας…
Στις 7 Σεπτεμβρίου 1999...
Ημέρα Τρίτη...
Στις 2:56 το μεσημέρι, η Αθήνα σείστηκε συθέμελα από τον ισχυρότερο και φονικότερο σεισμό των τελευταίων δεκαετιών.
Το ηλεκτρικό ρεύμα κόβεται και δεκάδες κτίρια ξεκινούν να καταρρέουν. Μόλις σταματά να τρέμει η γη, ο κόσμος βγαίνει στον δρόμο πανικοβλημένος. Τα σωστικά συνεργεία που καταφθάνουν, κάνουν απεγνωσμένες προσπάθειες να εντοπίσουν ζωές κάτω από τα χαλάσματα. Μέσα σε λίγα λεπτά, η Αθήνα αλλάζει…
Ο σεισμός της Πάρνηθας του 1999 (ευρύτερα γνωστός ως σεισμός της Αθήνας του 1999) με μέγεθος 5,9 στην Κλίμακα Ρίχτερ, άφησε πίσω του 145 νεκρούς, 2000 τραυματίες, 50.000 άστεγες οικογένειες και ζημιές που έφτασαν τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ. Ο σεισμός έλαβε χώρα στις 2:56 το μεσημέρι και είχε για επίκεντρο ένα σημείο στους πρόποδες της Πάρνηθας, κοντά στο Μενίδι και τα Άνω Λιόσια, σε μια περιοχή μόλις 17 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης.
Ανάμεσα στα θύματα ήταν και τέσσερις Κύπριοι…
Ο 44χρονος Χρίστος Παπαθωμά, η 16χρονη κόρη του Γεωργία Παπαθωμά, η 37χρονη Φρόσω Παντελή και η 14χρονη κόρη της Έβελυν Νικολέττη.
Ο Χρίστος Παπαθωμά έμενε με την οικογένεια του στον συνοικισμό της Μεταμόρφωσης (γνωστή και ως Κουκουβάουνες). Ο άτυχος Χρίστος κάθε μεσημέρι συνήθιζε να πηγαίνει στο σπίτι του για να ξεκουράζεται, έκανε δυο δουλειές. Είχε κατάστημα αποικιακών όπου εργαζόταν εκεί μέχρι το μεσημέρι (τα απογεύματα αναλάμβανε η γυναίκα του Ξένια) και τα βράδια εργαζόταν σε ξενοδοχείο.
Εκείνη την ημέρα…
Η 10χρονη κόρη του, Χαρά, ήθελε να πάει μαζί του στο σπίτι αλλά η μητέρα της επέμενε να μείνει στο μαγαζί. Ο Χρίστος κοιμόταν τη στιγμή που συνέβη το κακό ενώ στο σπίτι ήταν και τα άλλα δυο παιδιά του. Ο 17χρονος γιος του Ανδριανός που εκείνη τη στιγμή ήταν στην βεράντα και διασώθηκε και η Γεωργία που η σορός της ανασύρθηκε από τα συντρίμμια της πενταώροφης πολυκατοικίας, σχεδόν τρία εικοσιτετράωρα μετά τον καταστροφικό σεισμό.
«Δεν θέλω να φύγω αυτή τη φορά από τη Κύπρο»
Η Έβελυν Νικολέττη ζούσε με τη μητέρα της που ήταν καθηγήτρια Αγγλικών σε ένα διαμέρισμα στον τρίτο όροφο μιας πενταώροφης πολυκατοικίας στο Μενίδι.
Οι γονείς της ‘Εβελυν, Φρόσω Παντελή και Ανδρέας Νικολέττης, χώρισαν 6 χρόνια πριν και το κορίτσι ερχόταν 2 μήνες το χρόνο διακοπές στην Κύπρο. Μέχρι και το Σάββατο ήταν στο νησί μας με τους παππούδες και τα ξαδέλφια της. Κάποια στιγμή είχε πει στον παππού της: «Δεν θέλω να φύγω αυτή τη φορά από τη Κύπρο», έπρεπε όμως να πάει στην Αθήνα για να συνεχίσει το σχολείο της.
Εκείνη την ημέρα
Το κορίτσι ήταν άρρωστο και η μητέρα της είχε καλέσει γιατρό. «Η καθυστέρηση του να φτάσει συνέτεινε στο να τις βρει ο σεισμός στις 2:56 της Τρίτης στο διαμέρισμα ενώ κανονικά θα έπρεπε η Φρόσω να ήταν στο Φροντιστήριο της των Αγγλικών για την κανονική παράδοση μαθημάτων» αναφέρουν οι εφημερίδες τότε. Η σορός της Έβελυν ανασύρθηκε από τα ερείπια την Πέμπτη στις 7.10 το πρωί ενώ της Φρόσως εντοπίσθηκε την Παρασκευή στις 5 το πρωί.
