Χρόνια ολόκληρα οι αριστερόχειρες ήταν αντικείμενο σχολιασμού και -ενίοτε- χλεύης, ενώ μερικά χρόνια πριν στην Κύπρο, πολλοί γονείς πίεζαν με απαράδεκτες μεθόδους τα παιδιά τους, τα οποία έγραφαν με το αριστερό χέρι, να μάθουν να γράφουν με το δεξί.
Η 13η Αυγούστου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Αριστερόχειρων το 1992 από το Κλαμπ Αριστερόχειρων της Μεγάλης Βρετανίας και με το χρόνο απέκτησε παγκόσμια εμβέλεια.
Ως στόχο έχει την ενημέρωση των αριστερόχειρων για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν ζώντας σ’ ένα κόσμο… δεξιόχειρων.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι 40 συγκεκριμένα γονίδια συμβάλλουν στο να γεννηθεί κάποιος άνθρωπος με προτίμηση χειρισμού στο αριστερό του χέρι. Οι επιστήμονες αναφέρουν επίσης ότι κατά 75% η τάση ενός νεογέννητου να είναι αριστερόχειρας συνδέεται με το περιβάλλον ή/και τον τρόπο ζωής που είχε η μητέρα του κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της.
Δεν είναι μόνο οι άνθρωποι…
Μελέτες έχουν δείξει ότι ορισμένα είδη ζώων και πουλιών, όπως τα καγκουρό και το cockatoo χρησιμοποιούν το αριστερό τους χέρι/νύχι για να φάνε!
Χρόνια ολόκληρα οι αριστερόχειρες ήταν αντικείμενο σχολιασμού και -ενίοτε- χλεύης, ενώ μερικά χρόνια πριν στην Κύπρο, πολλοί γονείς πίεζαν με απαράδεκτες μεθόδους τα παιδιά τους, τα οποία έγραφαν με το αριστερό χέρι, να μάθουν να γράφουν με το δεξί.
Η Ελένη Σωτηρίου αναφέρει στο Ant1Lıve:
«Είμαι μαθήτρια Λυκείου και είμαι αριστερόχειρας. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πόσο δύσκολο είναι να είσαι αριστερόχειρας σε έναν κόσμο που νοιάζεται μόνο για τους δεξιόχειρες;
Γνωρίζετε ότι:
Συχνά τραυματιζόμαστε εξαιτίας της χρήσης διαφόρων αντικειμένων που προορίζονται για δεξιόχειρες.
Οι περισσότεροι αριστερόχειρες τείνουν να ζωγραφίζουν τις ανθρώπινες (και όχι μόνο) φιγούρες με πρόσωπο προς τα δεξιά.
Τις περισσότερες φορές ο γραφικός μας χαρακτήρας είναι δυσανάγνωστος. (Η προτεινόμενη φορά γραφής για δεξιόχειρες είναι από πάνω προς τα κάτω και από τα αριστερά προς τα δεξιά. Για αριστερόχειρες είναι από πάνω προς τα κάτω και από τα δεξιά προς τα αριστερά).
Παλαιότερα η ζωή των αριστερόχειρων μαθητών ήταν ακόμη πιο δύσκολη…
Η μητέρα μου που έζησε πολλά χρόνια στην Ελλάδα και είναι επίσης αριστερόχειρας, μου είπε ότι στο Δημοτικό Σχολείο, δεν ήταν λίγες οι φορές που οι παλιοί δάσκαλοι έδεναν το αριστερό χέρι του μαθητή πίσω από την πλάτη, για να τον εξαναγκάσουν να γράψει με το δεξί. Άλλους πάλι μαθητές, μου είπε τους εξανάγκαζαν να φορούν ένα ειδικό γάντι (χωρίς δάκτυλα) στο αριστερό τους χέρι, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που ασκούσαν και σωματική βία για να σταματήσουν την «κακή συνήθεια». Και δεν έφτανε μόνο αυτό, τους κορόιδευαν και οι συμμαθητές τους (π.χ. ζερβοκουτάλας, ζερβούλιακας, ζερβάδι κ.τ.λ.), αντιλαμβανόμαστε τη δύσκολη ζωή των αριστερόχειρων μαθητών.
Οι αριστερόχειρες μαθητές σήμερα
Μπορεί να μην έχουμε ακραίες καταστάσεις στο Δημοτικό Σχολείο, σαν κι αυτές που προανέφερα, αλλά πρέπει, όμως, να ομολογήσουμε ότι οι αριστερόχειρες μαθητές έχουν αφεθεί στην τύχη τους…
Σήμερα βέβαια ο σχεδιασμός της φοράς των γραμμάτων και των αριθμών που υπάρχει στα βιβλία της Γλώσσας και των Μαθηματικών του Δημοτικού, απευθύνεται ταυτόχρονα σε όλους τους μαθητές, ανεξάρτητα με ποιο χέρι γράφουν. Στην ουσία όμως είναι ένας σχεδιασμός γραφής για τους δεξιόχειρες, ενώ οι αριστερόχειρες καλούνται να προσαρμοστούν και να αυτοσχεδιάσουν.
Τι ανακάλυψα από μόνη μου…
Οι αριστερόχειρες μαθητές για να σταθεροποιήσουν μια εύκολη και καθαρή γραφή, θα πρέπει να μάθουν να γράφουν με μια συγκεκριμένη τεχνική. Το σημαντικότερο: πρέπει να κάθονται στο θρανίο από την αριστερή μεριά, για να μην ενοχλείται το αριστερό τους χέρι από το δεξί χέρι του διπλανού τους, όταν γράφουν ταυτόχρονα, εκτός εάν και ο διπλανός τους είναι αριστερόχειρας, οπότε δεν υπάρχει πρόβλημα σε όποια μεριά κι αν καθίσουν.
Να μη στρίβουν το σώμα τους πάνω στο θρανίο -κάτι που έκανα συνέχεια- για να αποφεύγεται η κύρτωση της σπονδυλικής στήλης. Να πιάνουν το μολύβι σωστά, συνδυάζοντας τον αντίχειρα, το δείκτη και το μεσαίο δάκτυλο, όπως συμβαίνει και με τους δεξιόχειρες.
Να περιστρέφουν το τετράδιό τους – όχι το σώμα τους – κατά 20 περίπου μοίρες δεξιά από την κάθετο του θρανίου (πλάτος), όταν είναι να γράψουν. Η κλίση αυτή είναι απαραίτητη, για να βλέπουν τι γράφουν. Η τεχνική αυτή προϋποθέτει ο βραχίονάς τους να είναι σε θέση παράλληλη με το τετράδιό τους. Διαφορετικά, αναγκάζονται να στραβώνουν τον καρπό σαν γάντζο. Έτσι όμως ο αριστερόχειρας, αντί να αγγίζει απαλά τη μύτη του μολυβιού στο τετράδιο όταν γράφει, τη σπρώχνει προς τα μέσα. Με αυτόν τον τρόπο έχουμε αργό γράψιμο, ο καρπός του χεριού καταπονείται, τα γράμματα γίνονται δυσανάγνωστα και παγιώνεται μια κακή τεχνική γραφής, που αργότερα δεν αλλάζει με τίποτα. Αυτό ξέρω ότι είναι λίγο δύσκολο αλλά θα πρέπει ο δάσκαλος να εποπτεύει καθημερινά τη γωνία κλίσης του τετραδίου του αριστερόχειρα την ώρα που γράφει, μέχρι να διαπιστώσει ότι έχει σταθεροποιηθεί η σωστή θέση. Το ίδιο θα πρέπει να κάνουν και οι γονείς του στο σπίτι.»
