Ο Γιάννος Κουμής και ο Αναστάσιο Φωκά, έζησαν μαζί τα παιδικά και εφηβικά τους χρόνια στον κατεχόμενο Άγιο Θεόδωρο Καρπασίας, και η τραγική μοίρα τους επεφύλασσε να πορευθούν σαν σύγχρονοι Διόσκουροι μαζί και στον θάνατο, υπερασπιζόμενοι την κυπριακή ελευθερία, το μαύρο καλοκαίρι του 1974.
«Έχτιζα απέναντι από το σχολείο και που σχολούσαν ήρθαν 12 χρονών και μου είπαν θέλουμε να μάθουμε να κτίζουμε. Είπα εάν θέλετε πιάστε δουλειά που τα τώρα και μείναν μέχρι την ημέρα που πήγαν στρατιώτες. Ο Γιάννος ήταν και βαφτιστικός μου έμεινε λίγο παραπάνω καιρό. Την ίδια μέρα σκοτώθηκαν και οι δυο», δήλωσε ο κύριος Πρόδρομος Ελευθερίου .
Το πρωί τελέστηκε το ετήσιο μνημόσυνο των δύο φίλων, στην εκκλησία Αγίου Θεοδώρου του Στρατηλάτη στην Ξυλοτύμπου, στο προαύλιο χώρο της οποίας υπάρχει και μνημείο αφιερωμένο στους δυο ήρωες.
Την πολιτεία εκπροσώπησε ο γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου Θεοδόσης Τσιόλας.
«Προς τους συγγενείς των δυο ηρώων εκφράζουμε τη μεγάλη μας εκτίμηση και τη βαθιά μας ευγνωμοσύνη για την ηρωική θυσία και την προσφορά τους», είπε ο Γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου, Θεοδόσης Τσιολάς.
Ο Γιάννος Κουμή στρατιώτης του 201 Τάγματος Πεζικού έπεσε την πρώτη ημέρα της εισβολής στην επιχείρηση κατάληψης της περιοχής Σακκάρια στην Αμμόχωστο.
Τάφηκε σε ομαδικό τάφο στο κοιμητήριο του Τιμίου Σταυρού της κατεχόμενης πόλης.
Την ίδια μέρα, λίγες δεκάδες χιλιόμετρα βορειότερα και συγκεκριμένα στην περιοχή Συγχαρί, έπεσε χτυπημένος από πυρά της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας ο Αναστάσιος Φωκά ο οποίος υπηρετούσε στην 181 Μοίρα Πεδινού Πυροβολικού.
