16 Αυγούστου, σαν σήμερα, στις οκτώ το πρωί το 1974, ο βάρβαρος κατακτητής εισέρχεται στη Μόρφου, καταλαμβάνοντας στη συνέχεια το μεγαλύτερο μέρος της Κωμόπολης.
Ο Αττίλας σκορπά στο διάβα του τον όλεθρο και την καταστροφή, ενώ στα επόμενα χρόνια συνεχίζεται η καταστροφική μανία για ό,τι θυμίζει ελληνισμό, χριστιανισμό και ευρωπαϊκό πολιτισμό.
Η τουρκική λαίλαπα δεν αφήνει τίποτα στο διάβα της, με μία οργανωμένη εκστρατεία τουρκοποίησης, αλλάζοντας τη μορφή και το χαρακτήρα της ευρύτερης περιοχής.
Τούρκικες ονομασίες στους δρόμους και στα τοπωνύμια της Μόρφου, ξεπούλημα πολιτιστικών και εκκλησιαστικών θησαυρών σε όλα τα μέρη του εξωτερικού, μετατροπή εκκλησιών σε τζαμιά, σύληση και βεβήλωση εκκλησιών και κοιμητηρίων, καθώς και κάθε ιερού και οσίου των Ελλήνων.
Οι Έλληνες της Κύπρου, όμως, και ιδιαίτερα οι Μορφίτες δεν ξεχνούν και δεν πρόκειται ποτέ να παραδώσουν την αγαπημένη τους πόλη στον Τούρκο κατακτητή.
Η Μόρφου κουβαλά πανάρχαιο πολιτισμό και ελληνική παράδοση.
Η ονομασία της προέρχεται από την Θεά Αφροδίτη την οποία οι Σπαρτιάτες αποκαλούσαν Μορφώ. Στη Μόρφου ξεχώριζαν οι ιεροί ναοί του Αγίου Μάμαντος, της Αγίας Παρασκευής, που έχει μετατραπεί από τους Τούρκους σε τζαμί, και του Αγίου Γεωργίου, αλλά και τα πέντε γυμνάσια.
Η Μόρφου αποτελεί και τόπο ηρώων, αφού απαριθμεί αρκετούς πεσόντες και αγνοούμενους κατά την τούρκικη εισβολή. Εκατοντάδες Μορφίτες συμμετείχαν και στον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ.
Σημείο αναφοράς για την Μόρφου και οι απέραντοι πορτοκαλεώνες. Το 51 τοις εκατό των εσπεριδοειδών παγκυπρίως, καλλιεργείτο στη Μόρφου. Ωστόσο, η εύφορη γη με την μεγάλη παραγωγή πορτοκαλιών, η ποιότητα των οποίων ήταν διεθνώς αναγνωρισμένη, στα χέρια των κληρονόμων του Αττίλα, υπέστη ολοκληρωτική καταστροφή.
Σημειώνεται πως κατά τη δεύτερη φάση της Τουρκικής Εισβολής, όπου επίσης παραβίασαν την εκεχειρία, οι Αττίλες κατέλαβαν επίσης την Αμμόχωστο και την Καρπασία.
