Όπως σημειώνει, η τελεσίδικη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της 10ης Απριλίου 2020 επιμολύνει περαιτέρω την κλονισμένη εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς του κράτους.
«Ιδιαίτερα, αν αναλογιστεί κάποιος σειρά γεγονότων που επισυνέβησαν τα τελευταία οκτώ χρόνια, από το 2012 μέχρι και σήμερα (οικονομική κρίση, κούρεμα καταθέσεων, κλείσιμο τραπεζών, απόδοση ευθυνών και αναζήτηση ενόχων). Παρόλα αυτά, η απόφαση είναι σεβαστή. Με τον ίδιο τρόπο που θα ζητείτο να γίνει σεβαστή στην περίπτωση που επικύρωνε την απόφαση του πρωτόδικου Διοικητικού Δικαστηρίου, επιβάλλεται αυτή η θέση αρχής, του σεβασμού, να ισχύσει χωρίς εξαίρεση», προσθέτει.
Ο κ. Φυλακτού αναφέρει ότι τα θέματα των όρων και των συνθηκών εργασίας (μισθοί, συντάξεις κ.ά.) είναι πρωτίστως και κυρίως θέματα συνδικαλιστικά και όχι δικαστικά.
«Έτσι πρέπει να αντιμετωπίζονται. Οι ρυθμίσεις εργασιακών θεμάτων επιβάλλεται να αποφασίζονται μέσα από τις θεσμοθετημένες νομοθετικά και καθορισμένες συνταγματικά διαδικασίες θεσμικού διαλόγου. Στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα λειτουργούν οι Μικτές Επιτροπές (Μ.Ε.Π. – Μ.Ε.Π.Ε.Υ. – Μ.Ε.Π.Α.) και παράλληλα συμφωνούνται και υπογράφονται κατά καιρούς συλλογικές συμβάσεις. Στον ιδιωτικό τομέα ισχύει και λειτουργεί ο Κώδικας Βιομηχανικών Σχέσεων. Συνεπώς, η προστασία και το ανάχωμα των εργαζομένων είναι ο κοινωνικός διάλογος. Αυτό πρέπει να διαφυλάξουμε σαν κόρη οφθαλμού. Ο κοινωνικός διάλογος ίσχυσε για περισσότερο από έξι δεκαετίες στον τόπο μας με μεγάλη επιτυχία και διασφάλισε την εργασιακή ειρήνη. Μελανή εξαίρεση αποτέλεσε η περίοδος της οικονομικής κρίσης (2011 - 2016) όπου παραγνωρίστηκε, παρακάμφθηκε και δεν λειτούργησε όπως θα έπρεπε. Κάτι, που δεν πρέπει, ασφαλώς, να επαναληφθεί», προσθέτει.
Ο κ. Φυλακτού αναφέρει ότι το 2012 το συνδικαλιστικό κίνημα βίωσε την πιο κρίσιμη περίοδο απαξίωσης.
«Η συνδικαλιστική ιδέα και οντότητα επιβαλλόταν, όχι απλώς να διατηρηθεί αλλά και να ενισχυθεί. Κάτι που σιγά σιγά με την πάροδο του χρόνου επιτεύχθηκε σε μεγάλο βαθμό. Μάλιστα, οι μεγάλες και ιστορικές κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών το καλοκαίρι του 2018 με την επιτυχή κατάληξη που είχαν, επισφραγίζουν με τον πιο εύγλωττο τρόπο ότι όντως τα εργασιακά θέματα είναι κυρίως συνδικαλιστικά και όχι τόσο δικαστικά. Οι Εκπαιδευτικές Οργανώσεις και σύσσωμος ο εκπαιδευτικός κόσμος το καλοκαίρι του 2018 πετύχαμε να επαναφέρουμε τον θεσμικό διάλογο, μέσα στον οποίο θα συζητούνται όλα ανεξαίρετα τα εργασιακά θέματα που σχετίζονται με τους όρους και τις συνθήκες εργασίας των εκπαιδευτικών», σημειώνει.
Προς ενίσχυση όλων όσων αναφέρονται πιο πάνω, συνεχίζει ο κ. Φυλακτού, «είναι σημαντικό να υπενθυμίσουμε την υπογραφή της Συμφωνίας Πλαίσιο που για πρώτη φορά έγινε μεταξύ του Υπουργείου Οικονομικών και των Εκπαιδευτικών Οργανώσεων, στις 18 Ιανουαρίου 2018».
«Η απόφαση, λοιπόν, του Ανωτάτου Δικαστηρίου μπορεί να προξενεί περαιτέρω δυσφορία, αγανάκτηση και κλονισμό της εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμούς του κράτους, όμως ταυτόχρονα μας υποχρεώνει να επανατοποθετήσουμε τα εργασιακά ζητήματα στη σωστή αρένα, αυτή της συνδικαλιστικής λογικής και δράσης από τη μια και της απαίτησης του σεβασμού του θεσμικού κοινωνικού διαλόγου από την άλλη. Ουδέν κακόν αμιγές καλού», καταλήγει ο Πρόεδρος της ΠΟΕΔ, στη γραπτή δήλωση του.
Για «μαγείρεμα» στο παρασκήνιο κάνει λόγο ο Κλάδος Συνταξιούχων της ΠΑΣΥΔΥ
Το ΔΣ του Κλάδου Συνταξιούχων της ΠΑΣΥΔΥ κάνει λόγο για «μαγείρεμα» στο παρασκήνιο, ώστε να χάσουν οι αδύνατοι και να κερδίσουν οι δυνατοί, αναφορικά με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου σχετικά με τις αποκοπές των μισθών, συντάξεων κλπ στον ευρύτερο Δημόσιο Τομέα.
Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, τo 2013 με απόφαση της ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κρίθηκαν αντισυνταγματικές οι περικοπές που επέβαλε το κράτος το 2011 στους μισθούς των δικαστών, δηλαδή σε χρόνο ρεκόρ οι δικαστές αποφάσισαν για τους εαυτούς τους και μάλιστα τα πήραν αναδρομικά.
Προστίθεται ότι στην περίπτωση των προσφυγών των πολυσυνταξιούχων του Δημοσίου, το Διοικητικό Δικαστήριο αποφάσισε ότι είναι νόμιμες οι πολλές συντάξεις που παίρνουν ταυτόχρονα. Στην υπόθεση αυτή, αναφέρεται, δεν έγινε έφεση από το Γ. Εισαγγελέα και έτσι οι πολυσυνταξιούχοι παίρνουν ανενόχλητα κάθε μήνα τις πολλές συντάξεις.
«Τώρα για τους υπόλοιπους Δημοσίους Υπαλλήλους και Συνταξιούχους, όλως περιέργως οι δικαστές αποφάσισαν ότι ισχύουν άλλα κριτήρια από αυτά που ισχύουν για τους ιδίους και ανέτρεψαν τις αποφάσεις του Διοικητικού Δικαστηρίου! Μάλιστα προκαλεί μεγάλο ερωτηματικό, τόσο η μεγάλη καθυστέρηση για έκδοση της απόφασης πέντε μήνες μετά που είχε επιφυλαχθεί το Νοέμβριο του 2019, όσο και η χρονική στιγμή που επιλέγηκε για την ανακοίνωση της», αναφέρεται.
Εύλογα ερωτήματα, προστίθεται, δημιουργούν επίσης τα συγχαρητήρια προς το δικαστήριο.
«Ίσως να ήταν η ευκαιρία να γεφυρωθούν οι γνωστές διαφορές μεταξύ του Γ. Εισαγγελέα και του Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου για διάφορες υποθέσεις. Εν πάση περιπτώσει και οι δύο πήραν τώρα τα εύσημα λίγο πριν από τη συνταξιοδότηση τους, από τους επισήμους και τις εργοδοτικές οργανώσεις, για το κατόρθωμα τους να καταργήσουν την ασπίδα προστασίας που παρείχε το σύνταγμα στο δικαίωμα της ιδιοκτησίας. Άξιος ο μισθός τους και οι συντάξεις που και οι δύο θα πάρουν στο ακέραιο!», αναφέρεται.
Όλα αυτά, καταλήγει η ανακοίνωση, «μας οδηγούν δυστυχώς στο συμπέρασμα ότι, στο παρασκήνιο τα πράγματα έχουν μαγειρευτεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να χάσουν οι αδύνατοι και να κερδίσουν οι δυνατοί».
