Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ποινή που έχει επιβληθεί έως τώρα από την κυπριακή Δικαιοσύνη και με την οποία έπεσε ουσιαστικά η αυλαία της πρωτοφανούς υπόθεσης που έχει συγκλονίσει τους πάντες στην Κύπρο και το εξωτερικό.
Διαδοχικά πεντάκις και δύο συντρέχουσα ισόβια για τις εφτά συνολικά δολοφονίες που έχει διαπράξει ο 35χρονος Νίκος Μεταξάς, επέβαλε το Δικαστήριο. Μία φορά ισόβια για κάθε δολοφονία γυναίκας και με τις ποινές στα διπλά φονικά να συντρέχουν αφού οι δολοφονίες μητέρας και κόρης διαπράχθηκαν τον ίδιο χρόνο.
Ο Νίκος Μεταξάς σκυφτός και φορώντας αλεξίσφαιρο γιλέκο άκουγε την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής να αναφέρεται στα σημαντικά στοιχεία της πρωτοφανούς υπόθεσης ξεκινώντας από την 14η Απριλίου όταν εντοπίστηκε η σωρός της Μαρί Ρόουζ μέσα σε φρεάτιο στο Μιτσερό. Και απάντησε εφτά φορές ότι παραδέχεται τη διάπραξη των δολοφονιών που αναγράφονταν στο κατηγορητήριο.
Η 38χρονη Μαρί Ρόουζ, η 28χρονη Αριάν Παλάνας, η 30χρονη Κάχτα Ανού, η 36χρονη Λίβια Μπουνέα, η 8χρονη Έλενα Μπουνέα, η 29χρονη Μαρικάρ Βαλντέζ Αργκιολά και η 6χρονη Σιέρα.
Σοκαριστικές αποκαλύψεις
Σοκ και αποτροπιασμό προκάλεσαν οι αναφορές της κατηγορούσας αρχής και τα αποσπάσματα από τις καταθέσεις και ισχυρισμούς του Νίκου Μεταξά, ιδιαίτερα σε ότι αφορούσε τα δύο ανήλικα αγγελούδια. Μάλιστα η κατηγορούσα αρχή λόγω της σοβαρότητας και της αδυναμίας για επιβεβαίωση των ισχυρισμών, ανέφερε πως "Πρόκειται για ψευδείς καταθέσεις. Τα δύο παιδιά τα φρόντιζαν πολύ καλά οι μητέρες τους" .
Όπως αναφέρθηκε, αιτία θανάτου των έξι θυμάτων ήταν ο στραγγαλισμός, ενώ στην περίπτωση της 30χρονης Κάχτα Ανού που βρέθηκε στο πηγάδι στην Ορούντα ήταν βαριά κρανιογκεφαλική κάκωση.
- Παραδέχθηκε τον θάνατο της Λίβιας με πνιγμό και της 8χρονης κόρης της, Έλενας.
- Παραδέχθηκε την απαγωγή και θάνατο της Μαρικάρ με πνιγμό.
- Παραδέχθηκε την απαγωγή και θάνατο της Μαρί Ρόουζ με πνιγμό.
- Παραδέχθηκε την απαγωγή και θάνατο της 6χρονης Σιέρα.
- Παραδέχθηκε την απαγωγή και θάνατο της Ασμίτα Κάχτα Μπίστα, με κρανιοεγκεφαλική κάκωση.
- Παραδέχθηκε την απαγωγή και φόνο της Αριάν Παλάνας με πνιγμό.
Σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή ο 35χρονος υπέδειξε στους ανακριτές ανοικτό χώρο στην Λευκωσία από όπου και παρελήφθησαν διάφορα τεκμήρια τα οποία ξεφορτώθηκε γιατί θεωρούσε ενοχοποιητικά. Ανάμεσα σε αυτά ένα σφυρί μαχαίρι κολλητικές ταινίες και ένα GPS. Ενώ λέχθηκε ότι ένα απο τα θύματα του το είχε τοποθετήσει μετά τη δολοφονία στη θέση του συνοδηγού μέχρι να βρει βαλίτσα και να το ρίξει στην Κόκκινη Λίμνη.
Δίκη expressΣτην απόφαση του το Κακουργιοδικείο μιλά για αποτρόπαιες πράξεις και για επτά φόνους που διαπράχθηκαν από τον Νίκο Μεταξά σε λιγότερο από δυο χρόνια. Και προσθέτει: "Όλα τα θύματα ήταν αλλοδαπές. Δε δίστασε να φονεύσει και τα δύο παιδιά στερώντας τους το μεγαλύτερο αγαθό στη ζωή. Ο κατηγορούμενος επιδόθηκε σε εκστρατεία φόνων ανυπεράσπιστων γυναικών"
Λίγο μετά τις τρείς το απόγευμα ο Νίκος Μεταξάς υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας πέρασε το κατώφλι των Κεντρικών Φυλακών για να εκτίσει την ποινή των εφτά φορές ισοβίων που του επιβλήθηκε.
Αυτούσια η γραπτή απολογία του Νίκου Μεταξά
«Έχω διαπράξει απεχθή εγκλήματα, για τα οποία αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη και αποδέχομαι τις συνέπειες. Αναγνωρίζω πως, το γεγονός ότι έχω μετανοήσει ειλικρινά για τις πράξεις μου, δεν μπορεί να αντιστρέψει τις τραγικές συνέπειες αυτών. Όσο και να το θέλω, δεν μπορώ να πάω πίσω στον χρόνο για να μην κάνω όσα έκανα. Αυτά που μπορώ να κάνω, πρώτο είναι να βοηθήσω στη διαλεύκανση των υποθέσεων, παρέχοντας ότι πληροφορίες μου ζητηθούν και παραδεχόμενος ενοχή, να μη ζημιώσω και άλλο την Κυπριακή Δημοκρατία μέσω μιας χρονοβόρας διαδικασίας.
Δεύτερον, να εκφράσω μεταμέλεια και να απολογηθώ, πρώτα προς τις ψυχές των θυμάτων μου, τους συγγενείς και τα αγαπημένα τους πρόσωπα για τον άδικο πόνο που προκάλεσα και να ελπίζω ότι η απονομή της δικαιοσύνης θα αποτελέσει ένα ελάχιστο βάλσαμο. Έπειτα, προς τα παιδιά μου, τους γονείς μου και την υπόλοιπη οικογένεια μου για την στεναχώρια που περνούν και θα περάσουν, χωρίς κανείς τους να έχει φταίξει ποτέ σε τίποτα. Τέλος, προς την κυπριακή κοινωνία, η οποία είμαι βέβαιος ότι διερωτάται γιατί και πώς ένας άνθρωπος, μέλος της, έφτασε σε αυτό το σημείο. Το ίδιο ερώτημα βασανίζει και εμένα, όμως δεν έχω βρει ακόμη την απάντηση.
Γνωρίζω, ότι αυτή βρίσκεται κάπου μέσα στο μυαλό μου, κομμάτια της τα αναγνωρίζω μέσα από οδυνηρές αναμνήσεις, τις οποίες προσπαθώ εδώ και δεκαετίες μάταια να ξεχάσω. Δεν έχω καταφέρει ακόμη μόνος μου να βρω μια ξεκάθαρη απάντηση. Οπότε, το τελευταίο που μπορώ να κάνω, είναι να ζητήσω και να θέσω τον εαυτό μου στη διάθεση μιας ενδελεχούς μελέτης, έτσι ώστε με τη βοήθεια επιστημόνων, να βρω το γιατί, αλλά σημαντικότερα, να βοηθήσω στην εξαγωγή συμπερασμάτων, τα οποία θα βοηθήσουν την κοινωνία μας να προλάβει τέτοιες τραγωδίες».
