Η Μεγάλη Παρασκευή είναι μέρα απόλυτου πένθους για όλη την Χριστιανοσύνη, απόλυτης αργίας και νηστείας, η μέρα που γίνεται η κορύφωση του Θείου Δράματος. Το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής γίνεται ο στολισμός του Επιταφίου στις εκκλησίες. Αρχικά ψάλλονται οι Μεγάλες Ώρες, που περιέχουν ψαλμούς, τροπάρια, Αποστόλους, Ευαγγέλια και Ευχές. Στη συνέχεια ψάλλεται ο Εσπερινός της Μεγάλης Παρασκευής και γίνεται η Αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου.
Σε ανάμνηση του όξους που έδωσαν στον Χριστό όταν Αυτός είπε ‘διψώ’ πάνω στο σταυρό, συνηθίζεται να μαγειρεύουν φακές με ξίδι. Βεβαίως τη Μ. Παρασκευή λαμβάνει χώρα και το στόλισμα του Επιταφίου. Ο λαογράφος Α. Ρουσουνίδης αναφέρει ότι ο επιτάφθος θυμίζει την αρχαία γιορτή των Κυπρίων, τα Αδώνια, στην οποία συναντώνται και άλλα στοιχεία της χριστιανικής θρησκείας, όπως η Ανάσταση του Λαζάρου.
Γύρω στο μεσημέρι της Μ. Παρασκευής, ο Επιτάφιος είναι σχεδόν έτοιμος, στολισμένος. Τα λουλούδια που μοιράζει ο ιερέας στους πιστούς όταν τον προσκυνούν, οι πιστοί τα κρατούν ως θυμίαμα για τους αρρώστους. Βέβαια, στον Καραβά της κατεχόμενης Κερύνειας και στην Επταγώνια της Λεμεσού, τα λουλούδια του Επιταφίου, δίνονταν στο μεταξοσκώληκα για να ευλογηθεί και να κάνει πλούσιο μετάξι.
Στα ορεινά χωριά της Κύπρου, συνηθίζεται οι κάτοικοι να παίρνουν στον Επιτάφιο τα γνωστά αγριολούλουδα που μοιάζουν πολύ με τη λεβάντα και ονομάζονται μυροφόρες, τα οποία χρησιμοποιούν για να στολίσουν τον Επιτάφιο, όχι μόνο ως ανάμνηση των Μυροφόρων, αλλά και για το γλυκό άρωμά τους.
Σε μερικές εκκλησίες γυναίκες ξενυκτούν κοντά στον Επιτάφιο, ξενυκτούν δηλαδή τον νεκρό Ιησού, όπως συνηθίζεται να ξενυκτάται και ο κάθε νεκρός.
Το βράδυ ο κόσμος ακολουθεί τον Επιτάφιο όπου γίνεται περιφορά είτε γύρω από την Εκκλησία, είτε ακόμη και γύρω από κοινότητες. Σε κάποιες πόλεις επιτάφιοι από διαφορετικές εκκλησίες συναντιόνται και σμίγουν σε κεντρικό σημείο. Οι πιστοί περνούν κάτω από τον Επιτάφιο για να αφήσουν πίσω τους το κακό.
