Τις επιπτώσεις της μεταναστευτικής κρίσης στη Θέουτα και τις αδυναμίες της ευρωπαϊκής διαχείρισης αναλύει η δημοσιογράφος Δήμητρα Κυρανούδη, σε ανταπόκρισή της από το Βερολίνο για την Deutsche Welle, παρουσιάζοντας τα βασικά συμπεράσματα του γερμανικού Τύπου.
Η ιστοσελίδα tagesschau.de ασκεί έντονη κριτική στη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υποστηρίζοντας ότι, μόλις αυξάνεται η μεταναστευτική πίεση, η αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών-μελών υποχωρεί. Αντί να στηρίξουν την Ισπανία, ευρωπαϊκές χώρες έσπευσαν, σύμφωνα με το δημοσίευμα, να επιρρίψουν ευθύνες στην κυβέρνησή της.
Το πρώτο μάθημα από τη Θέουτα είναι ότι η ΕΕ παραμένει απροετοίμαστη για μαζικές αφίξεις ανθρώπων που δεν ζητούν απαραίτητα άσυλο, αλλά αναζητούν καλύτερες συνθήκες ζωής. Το υφιστάμενο ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου δεν φαίνεται να μπορεί να ανταποκριθεί αποτελεσματικά σε τέτοιου είδους μετακινήσεις.
Το δεύτερο συμπέρασμα αφορά την έλλειψη έγκαιρης ενημέρωσης και πρόληψης. Το μεταναστευτικό κύμα, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, οργανώθηκε σταδιακά μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Η ΕΕ, επισημαίνεται, θα πρέπει να παρακολουθεί στενότερα τις εξελίξεις στα εξωτερικά της σύνορα και να ενισχύσει τους μηχανισμούς έγκαιρης προειδοποίησης.
Το τρίτο μάθημα είναι ότι η παράτυπη μετανάστευση μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο πολιτικής πίεσης από τρίτα κράτη. Οι λόγοι για τους οποίους το Μαρόκο επέτρεψε τη μαζική διέλευση προς τη Θέουτα παραμένουν ασαφείς, ωστόσο εκτιμάται ότι συνδέονται με τις τεταμένες σχέσεις του με την Ισπανία. Η κρίση ανέδειξε, για ακόμη μία φορά, πόσο εύθραυστη είναι η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη όταν τα κράτη-μέλη βρίσκονται υπό πίεση.
Το περιοδικό Spiegel συγκρίνει την κατάσταση με τα γεγονότα στα ελληνοτουρκικά σύνορα το 2020, όταν η Τουρκία επέτρεψε σε πρόσφυγες και μετανάστες να κινηθούν προς τον Έβρο, αλλά και με τις κινήσεις της Λευκορωσίας στα σύνορα με την Πολωνία.
Σύμφωνα με την ανάλυση, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντιδρούν συχνά με πανικό απέναντι στην ανεξέλεγκτη μετανάστευση, υπό τον φόβο των αντιδράσεων στο εσωτερικό των χωρών τους. Ωστόσο, οι αντιπαραθέσεις μεταξύ των κρατών-μελών δεν αποτελούν λύση.
Το Spiegel υποστηρίζει ότι η Ευρώπη χρειάζεται μια κοινή και βιώσιμη στρατηγική απέναντι στο Μαρόκο. Μια συμφωνία συνεργασίας θα μπορούσε να περιλαμβάνει κίνητρα, όπως ευκολότερες διαδικασίες έκδοσης θεωρήσεων εισόδου για Μαροκινούς εργαζομένους, αλλά και σαφείς κυρώσεις σε περίπτωση χαλάρωσης των συνοριακών ελέγχων ή άρνησης επανεισδοχής Μαροκινών πολιτών.
Με πληροφορίες από Spiegel, DW
