Η πρακτική της άσκησης για τουλάχιστον 150 λεπτά την εβδομάδα σχετίζεται με μια «σταθερή, αν και μέτρια» μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακών παθήσεων, αλλά για να επιτευχθεί ουσιαστική προστασία, απαιτούνται 560 έως 610 λεπτά, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο British Journal of Sports Medicine.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του ισπανικού πρακτορείου Efe, oι τρέχουσες παγκόσμιες συστάσεις για την υγεία υποδεικνύουν ότι οι ενήλικες θα πρέπει να κάνουν τουλάχιστον 150 λεπτά την εβδομάδα μέτριας έως έντονης σωματικής άσκησης, όπως περπάτημα, τρέξιμο ή ποδηλασία.
Η έρευνα με επικεφαλής το Πολυτεχνείο του Μακάο (Κίνα), η οποία βασίζεται σε παρατηρήσεις, επισημαίνει ότι αυτές οι συστάσεις παρέχουν μια ελάχιστη σύσταση για μέτρια καρδιαγγειακή προστασία για 150 λεπτά, για τον γενικό πληθυσμό.
Ωστόσο, για να υπάρξει βέλτιστη προστασία επιπέδου απαιτείται σημαντικά μεγαλύτερος όγκος δραστηριότητας.
Η μελέτη περιελάμβανε δεδομένα από 17.088 άτομα που συμμετείχαν σε μια μελέτη της Biobank του Ηνωμένου Βασιλείου μεταξύ 2013 και 2015. Η μέση ηλικία ήταν 57 έτη, το 56% ήταν γυναίκες και το 96% ήταν λευκοί.
Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν ότι οι ενήλικες που ασκούνταν για 150 λεπτά την εβδομάδα παρουσίασαν «μια μέτρια μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου μεταξύ 8% και 9%», η οποία παρέμεινε σταθερή σε όλα τα επίπεδα φυσικής κατάστασης.
Για να επιτευχθεί «ουσιαστική» καρδιαγγειακή προστασία, δηλαδή μείωση του κινδύνου άνω του 30%, απαιτούνταν μεταξύ 560 και 610 λεπτά την εβδομάδα, αν και μόνο το 12% των συμμετεχόντων έφτασε σε αυτό το επίπεδο δραστηριότητας, αναφέρει η έρευνα.
Παράγοντες που σταθμίστηκαν στη μελέτη
Η ανάλυση έδειξε ότι τα άτομα με ήπια σωματική φόρμα χρειάζονταν μεταξύ 30 και 50 επιπλέον λεπτών την εβδομάδα, σε σύγκριση με εκείνα με μεγαλύτερη σωματική φόρμα, για να αποκτήσουν ισοδύναμα οφέλη.
Μια μείωση κατά 20% στον κίνδυνο καρδιαγγειακών επεισοδίων απαιτούσε 370 λεπτά άσκησης μέτριας έως έντονης έντασης για άτομα με χαμηλότερη σωματική ικανότητα, σε σύγκριση με 340 λεπτά για εκείνα με υψηλότερα επίπεδα φυσικής κατάστασης.
Η μελέτη ανέλυσε τον πιθανό αντίκτυπο στον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων παρατηρώντας τα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας.
Ο δεύτερος παράγοντας που παρατηρήθηκε ήταν η καρδιοαναπνευστική ικανότητα η οποία είναι η μέγιστη ποσότητα οξυγόνου που καταναλώνει και χρησιμοποιεί το σώμα κατά τη διάρκεια έντονης άσκησης, η οποία επιτρέπει τη μέτρηση της αποτελεσματικότητας με την οποία η καρδιά, οι πνεύμονες και οι μύες παρέχουν και χρησιμοποιούν οξυγόνο.
Ο καθηγητής καρδιολογίας στο Πανεπιστήμιο Complutense της Μαδρίτης Julián Pérez Villacastín χαρακτήρισε χρήσιμα τα αποτελέσματα της μελέτης αλλά ο ίδιος είπε ότι θεωρεί πως η σύσταση των 150 λεπτών "εξακολουθεί να ισχύει εξαιρετικά για τον γενικό πληθυσμό".
