Την ανάγκη ενίσχυσης της πολυμερούς συνεργασίας και του σεβασμού του διεθνούς δικαίου υπογραμμίζει σε δήλωση της η Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας, Κάγια Κάλας, με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Πολυμερούς Συνεργασίας και Διπλωματίας για την Ειρήνη (24/04).
Στη δήλωσή της, η Κάλας αναφέρει ότι η διεθνής τάξη των τελευταίων 80 ετών βρίσκεται υπό αυξανόμενη πίεση, σημειώνοντας ότι το διεθνές δίκαιο παραβιάζεται ή αγνοείται, ενώ οι θεσμοί που δημιουργήθηκαν για τη διασφάλιση της ειρήνης και της ασφάλειας αμφισβητούνται, ακόμη και από εκείνους που κάποτε συνέβαλαν στη δημιουργία τους.
Κάνει ιδιαίτερη αναφορά στον επιθετικό πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, καθώς και στις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, στο Σουδάν και σε άλλες περιοχές, επισημαίνοντας ότι οι αρχές του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών δέχονται άμεση πίεση. Όπως αναφέρει, άμαχοι στοχοποιούνται, υποδομές καταστρέφονται και το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο παραβιάζεται, με σχεδόν πλήρη ατιμωρησία. Προσθέτει πως κάθε παραβίαση που μένει αναπάντητη, κινδυνεύει να αποδυναμώσει περαιτέρω το σύστημα.
Η Ύπατη Εκπρόσωπος σημειώνει ότι τα Ηνωμένα Έθνη παραμένουν το μοναδικό παγκόσμιο πλαίσιο με τη νομιμοποίηση να εκπροσωπεί το παγκόσμιο συμφέρον, προσθέτοντας ωστόσο ότι η νομιμοποίηση χωρίς συμμόρφωση δεν αρκεί. Όταν οι κανόνες εφαρμόζονται επιλεκτικά, σημειώνει, χάνουν τη δύναμή τους.
Εξηγεί πως η πολυμερής συνεργασία δεν αποτυγχάνει επειδή είναι ξεπερασμένη, αλλά επειδή οι αρχές της δεν τηρούνται ούτε επιβάλλονται.
Επισημαίνει πως η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει προσηλωμένη στη χάραξη της δικής της πορείας, υπερασπιζόμενη το πολυμερές σύστημα, αλλά και με ανανεωμένη φιλοδοξία να το ενισχύσει περαιτέρω.
Σύμφωνα με την Κάλας, η πολυμερής συνεργασία πρέπει να γίνει πιο αποτελεσματική, πιο συμπεριληπτική και πιο υπόλογη, ενώ υπογραμμίζει ότι ο σεβασμός, η λογοδοσία και η συνεπής εφαρμογή του διεθνούς δικαίου αποτελούν προϋπόθεση για τη διατήρηση της ειρήνης.
Στη δήλωσή της επισημαίνει επίσης ότι αποτελεσματικές θεωρούνται οι ειρηνευτικές διαδικασίες χωρίς αποκλεισμούς, ιδιαίτερα με ουσιαστική συμμετοχή των γυναικών, ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η διαμεσολάβηση τόσο σε τοπικό όσο και σε διεθνές επίπεδο, καθώς και οι συνεργασίες που περιλαμβάνουν την κοινωνία των πολιτών και τους νέους.
Καταλήγοντας, αναφέρει ότι για τη διατήρηση της ειρήνης οι λύσεις πρέπει να οικοδομούνται συλλογικά και να ανήκουν σε όλους.
