Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξετάζει υπόθεση που αφορά την υποχρέωση εμβολιασμού στρατιωτικών κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19. Η Γενική Εισαγγελέας, Ταμάρα Καπέτα, παρουσίασε τις προτάσεις της, αναλύοντας το νομικό πλαίσιο γύρω από την υποχρέωση εμβολιασμού και τις πιθανές διακρίσεις που προκύπτουν.
Ο προσφεύγων στην υπόθεση αρνήθηκε να εμβολιαστεί για δύο λόγους. Πρώτον, θεωρούσε ότι το εμβόλιο ήταν αναποτελεσματικό και μη ασφαλές, και δεύτερον, ήταν δυσαρεστημένος με την κυβερνητική πολιτική, θεωρώντας απαράδεκτη την απροθυμία της κυβέρνησης να αποδεχθεί οποιαδήποτε ευθύνη για τις δυνητικές παρενέργειες του εμβολίου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να τεθεί σε αναστολή καθηκόντων χωρίς καταβολή αποδοχών για δύο περίπου μήνες, μετά την παρέλευση των οποίων καταργήθηκε η απαίτηση περί υποχρεωτικού εμβολιασμού. Κατόπιν αυτού ο προσφεύγων προσέβαλε την απόφαση, υποστηρίζοντας ότι η αναστολή καθηκόντων συνιστά δυσμενή διάκριση, στηριζόμενος, μεταξύ άλλων, στην οδηγία-πλαίσιο για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία.
Το ιταλικό δικαστήριο, προκειμένου να διαπιστώσει αν η ιταλική νομοθεσία συνάδει με την Οδηγία 2000/78/ΕΚ υπέβαλε στο ΔΕΕ προδικαστικά ερωτήματα. Σύμφωνα με την Εισαγγελέα, η άρνηση εμβολιασμού δεν συνιστά «πεποίθηση» βάσει της καθώς δεν βασίζεται σε θρησκευτικές, φιλοσοφικές ή πνευματικές αρχές, αλλά σε προσωπικές ή πολιτικές αντιλήψεις. Ωστόσο, η Γενική Εισαγγελέας εξέτασε και την περίπτωση κατά την οποία μια τέτοια προσωπική γνώμη θα μπορούσε να θεωρηθεί ως «πεποίθηση». Σε αυτήν την περίπτωση, η υποχρέωση εμβολιασμού θα μπορούσε να συνιστά έμμεση διάκριση, η οποία, ωστόσο, μπορεί να δικαιολογηθεί από τον θεμιτό σκοπό της προστασίας της δημόσιας υγείας.
Η Καπέτα υποστήριξε ότι ο υποχρεωτικός εμβολιασμός ήταν αναγκαίο και αναλογικό μέτρο για την προστασία της δημόσιας υγείας, ειδικά κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19. Το ιταλικό δικαστήριο, στο οποίο υποβλήθηκε η υπόθεση, ζήτησε από το ΔΕΕ να διευκρινίσει εάν η υποχρέωση εμβολιασμού συνιστά διάκριση βάσει της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.
Το ΔΕΕ θα εκδώσει την τελική του απόφαση αργότερα, η οποία θα δεσμεύσει όλα τα εθνικά δικαστήρια της ΕΕ. Η υπόθεση βρίσκεται υπό διάσκεψη, και οι προτάσεις της Γενικής Εισαγγελέα δεν δεσμεύουν το Δικαστήριο. Η απόφαση αναμένεται να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη θα διαχειρίζονται παρόμοιες υποθέσεις στο μέλλον, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπου η προστασία της δημόσιας υγείας έρχεται σε αντίθεση με ατομικά δικαιώματα.
