«Είναι καλύτερα να είσαι σιωπηλός
και να θεωρείσαι βλάκας,
παρά να μιλάς
και να αίρεις κάθε αμφιβολία.»
Αβραάμ Λίνκολν (1809 – 1865)
Μαίνονταν, επί δυο μέρες, σαν μυθικά θεριά, οι πύρινες γλώσσες στην ορεινή Λεμεσό, κατακαίγοντας ανθρώπινες ζωές, σπίτια, περιουσίες, αλλά και ένα απίστευτης ομορφιάς τοπίο.
Ο θρήνος ξεχείλιζε από την πρώτη ώρα.
Φωτογραφίες: Γιώργος Χριστοφόρου / Mattpress
Ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας του ζεύγους των συνταξιούχων, που τρεις ημέρες μετά μένουν ακόμα χωρίς όνομα, αφού βρήκαν τον πιο οικτρό θάνατο, μέσα σε ένα φλεγόμενο αυτοκίνητο διαφυγής προς το άγνωστο, χάνοντας μαζί και κάθε στοιχείο της ταυτότητάς του.
Ανάμεσα στους κατοίκους των χωριών που σάρωνε η μεγάλη πυρκαγιά, ενώ προσπαθούσαν, κλαίγοντας και καταπονώντας, με τα ελάχιστα μέσα που είχαν στη διάθεσή τους, να σώσουν τα σπίτια, τα ζώα και τις φάρμες, τις περιουσίες τους.
Αλλά και ανάμεσα στην υπόλοιπη Κύπρο…
Την Κύπρο που ακόμα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τους ήρωες πυροσβέστες να απαρνιούνται τη ζωή τους, για να σώσουν τη δική μας (και κάποιοι δεν αναγνωρίζουν το ελάχιστο από όσα προσφέρουν)…
Την Κύπρο που ακόμα στέκει ανήμπορη και αδύναμη μπροστά σε άλλη μια τραγωδία, για την οποία ευθύνεται το ίδιο σάπιο κράτος που ευθύνεται και για όλες τις προηγούμενες παρόμοιες τραγωδίες που έχουμε βιώσει.
Η σιωπή, τούτες τις ώρες, δεν είναι υποτέλεια
Μπροστά στον θρήνο, το πρώτο που οφείλουμε είναι σιωπή.
Η σιωπή σε τούτες τις ώρες δεν είναι υποτέλεια.
Είναι η οδός για να καταλαγιάσουν τα συναισθήματα, ώστε το μυαλό να σταθμίσει ορθότερα όσα συμβαίνουν. Είναι το φάρμακο που θα φέρει την ψυχραιμία που είναι απαραίτητη για να αναζητήσουμε τις αιτίες του κακού, κι ύστερα να απαιτήσουμε την απόδοση ευθύνης όπου δει, όπως και την λήψη διορθωτικών μέτρων.
Αντί της σιωπής, μπροστά στο θάνατο, την καταστροφή και τον θρήνο, που θα ήταν σίγουρα επίδειξη δύναμης και όχι αδυναμίας, στα αυτιά μας δονούν, από την πρώτη ώρα, φωνές κενές περιεχομένου.
Και τι ψέλνουν οι μαυροντυμένοι θρηνούντες; Και γιατί;
Διάβασε εδώ >> Οδυνηρή η καταστροφή σε σπίτια, περιουσίες, καλλιέργειες και εκτάσεις φυσικού περιβάλλοντος
Ντύθηκαν, οι κυρίες και οι κύριοι, στα μαύρα, στήθηκαν μπροστά στις οθόνες των έξυπνων τηλεφώνων τους και ξερνούν όξος και χολή, από πρωίας μέχρι νυχτός, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε αυτιά ανθρώπων που είναι σε κατάσταση απελπισίας.
Και τι ψέλνουν οι μαυροντυμένοι θρηνούντες; Και γιατί;
Τον ίδιο εξάψαλμο που ψέλνουν με κάθε ευκαιρία, φανατίζοντας όσους εκεί έξω έχουν το ίδιο μέγεθος πολιτικής γνώσης και ηθικής, νομίζοντας ότι έτσι θα στεφθούν πολιτικοί νικητές σε μάχες που μαίνονται μόνο στο μυαλό τους.
Μοιράζουν ευθύνες και απαιτούν παραιτήσεις, προτού ακόμα κοπάσει ο θρήνος για την απώλεια ανθρώπινων ζωών, ενώ οικογένειες μένουν χωρίς σπίτια και είδη πρώτης ανάγκης, καθώς ξεκαπνίζουν ακόμα οι στάxτες στο Σούνι, τη Ζανατζιά, το Κοιλάνι, το Βουνί, τις Κυβίδες, τον Άγιο Θεράποντα, και παρόλο που οι μόνοι που έχουν τώρα δικαίωμα να μιλούν είναι εκείνοι που βιώνουν στο πετσί τους τις συνέπειες αυτής της τραγωδίας.
Πού ήταν όλοι τους χθες, να σκαλίσουν βαθιά το κράτος, να κόψουν ότι είναι σάπιο λόγω αδράνειας, αδιαφορίας και περιφρόνησης της ευθύνης, και να αναγνωρίσουν εγκαίρως τα κενά στις υπηρεσίες πολιτικής προστασίας, και να απαιτήσουν την κάλυψή τους, ώστε να αποτραπεί ή έστω να περιοριστεί η καταστροφή;
Πού ήταν όλοι τους χθες, να περπατήσουν στις βουνοκορφές που είναι σήμερα μαύρες, και να απαιτήσουν να ληφθούν όλα τα προληπτικά μέτρα τα οποία προφανώς δεν είχαν ληφθεί, ώστε να περιοριστεί στο ελάχιστο ο πύρινος εφιάλτης;
Πού ήταν όλοι τους χθες, να βεβαιωθούν ότι οι τοπικές αρχές, οι επαρχιακές διοικήσεις ή ακόμα και ιδιοκτήτες, καθάρισαν τα άδεια οικόπεδα και τους δρόμους, που, όπως μαθαίνουμε από τους πυρόπληκτους, δεν καθαρίστηκαν εγκαίρως, για να κρατηθεί σε περιορισμένη έκταση η φωτιά;
Πού ήταν όλοι τους χθες, να εμποδίσουν το ανθρώπινο χέρι που προφανώς ευθύνεται και γι’ αυτή την πύρινη τραγωδία;
Διάβασε ακόμα >> LIVE/ Τρίτο 24ωρο αγωνίας και η ορεινή Λεμεσός μετράει τις πληγές της
Και πού θα είναι όλοι αυτοί αύριο, όταν οι πυρόπληκτοι θα έχουν αποκαταστήσει ένα υποφερτό τρόπο ζωής, αλλά θα βλέπουν μόνο μαύρο γύρω τους, όταν θα ανοίγουν την πόρτα τους;
Τέτοιες ώρες, μόνο αυτός που σωπαίνει και ακούει, μπορεί να σχηματίσει σωστή γνώμη για τις ευθύνες, και μπορεί να τις αποδώσει στη σωστή διάστασή τους.
Τέτοιες ώρες, μόνο αυτός που σωπαίνει και ακούει, αντί να υψώνει τα ντεσιμπέλ της φωνής του χωρίς πρώτα να μάθει, μπορεί να σχηματίσει σωστή γνώμη για τις ευθύνες, και μπορεί να τις αποδώσει στη σωστή διάστασή τους. Διότι η σιωπή δίνει δύναμη στον λόγο που έπεται.
Διάβασε εδώ >> Συνεχίζεται η παροχή περίθαλψης στους Σταθμούς Πρώτων Βοηθειών
