Πόσος χρόνος χρειάζεται πραγματικά για να ξεπεράσει κανείς έναν πρώην; Αν νομίζεις πως μερικοί μήνες θλίψης αρκούν για να επουλωθεί η πληγή ενός χωρισμού, η επιστήμη έχει διαφορετική άποψη.
Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις στις ΗΠΑ, η διαδικασία της συναισθηματικής αποδέσμευσης μπορεί να διαρκέσει από τέσσερα έως και οκτώ χρόνια – και σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη περισσότερο. Οι ερευνητές ανέλυσαν τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος απομακρύνεται συναισθηματικά από πρώην συντρόφους, ακόμη και όταν δεν υπάρχει καμία επαφή ή ενεργή σχέση.
Τι έδειξε η μελέτη
Η έρευνα περιέλαβε 328 συμμετέχοντες, κυρίως γύρω στα 30, οι οποίοι είχαν περάσει τουλάχιστον δύο χρόνια σε σχέση και είχαν χωρίσει περίπου πέντε χρόνια πριν. Μέσα από ερωτηματολόγια αξιολογήθηκε η συναισθηματική σύνδεση των συμμετεχόντων με τους πρώην συντρόφους τους σε σύγκριση με αγνώστους.
Τα αποτελέσματα ήταν αποκαλυπτικά: η συναισθηματική αποκόλληση εξελίσσεται με αργό ρυθμό. Κατά μέσο όρο, το σημείο καμπής – όπου αρχίζει η πραγματική αποσύνδεση – εντοπίζεται περίπου στα τέσσερα χρόνια. Από εκεί και πέρα, η συναισθηματική σχέση συνεχίζει να φθίνει, μέχρι που, μετά από οκτώ χρόνια, το πρώην ταίρι φαντάζει συναισθηματικά τόσο μακρινό όσο κι ένας άγνωστος.
Τι επηρεάζει τη διάρκεια της αποδέσμευσης
Η διάρκεια αυτής της πορείας διαφέρει από άτομο σε άτομο και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Ο συχνότερος ανασταλτικός παράγοντας είναι η επαφή με τον/την πρώην: όταν συνεχίζονται οι συναντήσεις, οι συνομιλίες ή οι κοινές παρέες, ο εγκέφαλος δυσκολεύεται να αποσυνδεθεί. Επιπλέον, άτομα με αγχώδη τύπο προσκόλλησης συνήθως παραμένουν συναισθηματικά δεμένα για μεγαλύτερο διάστημα.
Αντιθέτως, η ύπαρξη παιδιών – αν και ενισχύει αρχικά τη σύνδεση – φαίνεται ότι οδηγεί πιο γρήγορα σε συναισθηματική αποδέσμευση, ίσως λόγω της μετατόπισης της προσοχής σε πρακτικές ευθύνες. Ενδιαφέρον έχει επίσης ότι ούτε το φύλο ούτε η ύπαρξη νέου συντρόφου φάνηκαν να επηρεάζουν σημαντικά τον χρόνο ξεπεράσματος.
Το περιβάλλον και τα social media
Ιδιαίτερα για τους νεότερους, κοινά περιβάλλοντα – όπως πανεπιστήμια, μπαρ ή κοινές καθημερινές δραστηριότητες – λειτουργούν ανασταλτικά στη διαδικασία απομάκρυνσης. Η πιθανότητα να συναντούν συχνά τον πρώην τους κάνει τη συναισθηματική «αποσύνδεση» ακόμη πιο δύσκολη. Και, φυσικά, σε όλα αυτά προστίθεται και ο ρόλος των social media, που κρατούν ενεργό ένα κανάλι επαφής ακόμη και όταν δεν υπάρχει άμεση επικοινωνία.
Συμπερασματικά, ο χρόνος που χρειάζεται ο εγκέφαλος για να «ξεγράψει» έναν πρώην εξαρτάται από πολύ περισσότερα από τη δύναμη της θέλησης. Είναι ένας σύνθετος μηχανισμός όπου βιολογία, περιβάλλον και συναισθηματική δομή μπλέκονται, αφήνοντας το ρολόι της καρδιάς να χτυπά πιο αργά απ’ ό,τι φανταζόμασταν.
