Ο Γουάελ αλ-Νταχντούχ, πολεμικός ανταποκριτής του Al Jazeera, βίωσε τη χειρότερη μορφή προσωπικής τραγωδίας εν μέσω του καθήκοντός του: έχασε τη σύζυγό του, τρία από τα παιδιά του και ένα εγγόνι από τις ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές τον Οκτώβριο του 2023. Λίγους μήνες αργότερα, ο μεγαλύτερος γιος του, Χάμζα, επίσης δημοσιογράφος, σκοτώθηκε σε στοχευμένη επίθεση. Κι όμως, ο Νταχντούχ δεν εγκατέλειψε ποτέ το μικρόφωνο.
Παρά τα χτυπήματα, συνέχισε να βγαίνει στον αέρα, μεταδίδοντας ακατάπαυστα εικόνες και μαρτυρίες από την πολιορκημένη Γάζα. Ακόμα και όταν τραυματίστηκε σοβαρά ο ίδιος και σκοτώθηκε ο φίλος και συνάδελφός του, Σάμερ Αμπού Ντάκκα, σε νέα επίθεση, εκείνος δεν έπαψε να μιλά για τη φρίκη που βιώνει ο λαός του.
Τον Ιανουάριο του 2024, μετά την απώλεια και του Χάμζα, η οικογένειά του τον έπεισε να φύγει από τη Γάζα. Ο ίδιος περιγράφει την αποχώρησή του ως «μια μορφή δηλητηρίασης»: «Συχνά νιώθω χειρότερα απ’ όταν ήμουν εκεί. Τουλάχιστον τότε ένιωθα ότι μπορούσα να προσφέρω κάτι πολύτιμο – να μεταδώσω τον πόνο του λαού μου».
Πλέον ταξιδεύει στον κόσμο, δίνοντας φωνή σε όσους έμειναν πίσω. Πριν λίγες ημέρες, τιμήθηκε με βραβείο από τη Διεθνή Αμνηστία για την προσφορά του στα ανθρώπινα δικαιώματα. Στην ομιλία του κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να σταθεί αλληλέγγυα στους παλαιστίνιους δημοσιογράφους που εργάζονται σε συνθήκες απάνθρωπες, χωρίς καμία προστασία.
Σύμφωνα με το Σωματείο Παλαιστίνιων Δημοσιογράφων, τουλάχιστον 225 δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί από την αρχή των ισραηλινών επιθέσεων. Πολλοί έμπειροι ρεπόρτερ αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την περιοχή, αφήνοντας πίσω τους νεότερους, λιγότερο έμπειρους συναδέλφους να συνεχίσουν το έργο της καταγραφής υπό εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες.
Ο Νταχντούχ τονίζει ότι η δουλειά των δημοσιογράφων της Γάζας είναι ανεκτίμητη: «Το κόστος είναι τεράστιο. Αλλά δεν έχουν επιλογή. Δεν υπάρχει ασφαλές καταφύγιο, ούτε εναλλακτική. Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να συνεχίσουν».
Όπως υπογραμμίζει: «Εύχομαι το αίμα του Χάμζα να ήταν το τελευταίο. Θέλω να δω τους συναδέλφους σε ασφαλέστερα μέρη να υψώνουν τη φωνή τους. Όχι μόνο για μας, αλλά για την αλήθεια. Για να μην πει ποτέ κανείς ότι ο κόσμος σιώπησε μπροστά στη δολοφονία ενός ολόκληρου λαού».
Με πληροφορίες από ΕΘΝΟΣ
