Ενα έγκλημα χωρίς προηγούμενο στα ελληνικά χρονικά συνέβη στη Θάσο στις 20 Μαΐου 1996. Ο 24χρονος φοιτητή Νομικής Θεόφιλος Σεχίδης, δολοφόνησε, τεμάχισε και εξαφάνισε τους γονείς, το θείο, την αδερφή και τη γιαγιά του επειδή πίστευε ότι η οικογένειά του συνωμοτούσε για να τον εξοντώσει.
Ήταν αρχές Αυγούστου του 1996 όταν η θεία του Θεόφιλου Σεχίδη άρχισε να ανησυχεί σοβαρά. Είχε μήνες να επικοινωνήσει με τον σύζυγό της, τον θείο του Θεόφιλου, και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Ο 24χρονος Θεόφιλος προσπαθούσε να την καθησυχάσει, λέγοντάς της ότι όλοι έλειπαν τάχα στο εξωτερικό. Όμως οι υποψίες μεγάλωναν.
Στις 3 Αυγούστου η θεία ταξίδεψε στη Φλώρινα, απ’ όπου καταγόταν η οικογένεια, και βρήκε εκεί τον ίδιο τον Θεόφιλο να «παίζει θέατρο» αναζητώντας δήθεν τους χαμένους συγγενείς του ανάμεσα σε χωριανούς και φίλους. Η θεία ήξερε ότι ο ανιψιός της ήταν ανέκαθεν «κάπως ιδιόρρυθμος», αλλά τώρα παρατήρησε ότι η συμπεριφορά του ήταν «εντελώς αλλοπρόσαλλη». Ενημέρωσε τις αρχές και λίγες μέρες μετά, στις 8 Αυγούστου 1996, ο Θεόφιλος Σεχίδης προσήχθη από την αστυνομία ως ύποπτος για την εξαφάνιση των πέντε μελών της οικογένειάς του.
Η πολύωρη ανάκριση που ακολούθησε αποκάλυψε ένα σκηνικό φρίκης που όμοιό του δεν είχε γνωρίσει μέχρι τότε η Ελλάδα. Ο Σεχίδης ομολόγησε ψυχρά ότι τον Μάιο του 1996, σε διάστημα δύο ημερών (19-20 Μαΐου), είχε σκοτώσει τον 55χρονο πατέρα του, τη 48χρονη μητέρα του, την 27χρονη αδελφή του, τη 75χρονη γιαγιά του, καθώς και τον 57χρονο θείο του.
Το πρώτο θύμα του Θεόφιλου Σεχίδη ήταν ο 58χρονος θείος του, Βασίλης, τον οποίο έσπρωξε από τον γκρεμό, αφού προηγουμένως είχε λογομαχήσει μαζί του. Στη συνέχεια, του έκοψε το κεφάλι, «για να μην βασανίζεται άλλο», όπως είχε πει, και τον έκρυψε σε θάμνους που βρίσκονταν στο σημείο. Αφού άλλαξε πουκάμισο και αγόρασε μια καραμπίνα, πήγε στο σπίτι της οικογένειάς του.
Το επόμενό του θύμα ήταν ο 55χρονος πατέρας του, Δημήτρης, τον οποίο πυροβόλησε και του έκοψε την καρωτίδα. Τρίτο θύμα του 24χρονου κατά συρροή δολοφόνου ήταν η 48χρονη μητέρα του, Μαρία. Αφού την αποκεφάλισε, σκότωσε και την αδερφή του, Έμμυ (Ερμιόνη), με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Στη συνέχεια, μετέφερε τα πτώματα σε άλλο δωμάτιο, καθάρισε τον χώρο και έπεσε για ύπνο. Την επόμενη μέρα, στις 20 Μαΐου, αφαίρεσε τη ζωή της 75χρονης γιαγιάς του, Ερμιόνης, που πήγε ανυποψίαστη στο σπίτι της οικογένειας, προκειμένου να δει τι συμβαίνει. Κι εκείνη τη μαχαίρωσε και την αποκεφάλισε.
Οι δολοφονίες διαπράχθηκαν στο οικογενειακό σπίτι στον Λιμένα Θάσου, με τον δράστη να σκοτώνει αρχικά τον θείο του ύστερα από έντονη διαφωνία και στη συνέχεια, ένα-ένα, όλα τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας που βρέθηκαν μπροστά του.
Ο Σεχίδης υποστήριξε δηλαδή ότι οι δικοί του σχεδίαζαν να τον σκοτώσουν, επειδή –όπως ισχυρίστηκε– είχε μάθει πως ήταν παιδί «άλλης μάνας». Στο παρανοϊκό του μυαλό, προέβη προληπτικά σε πέντε φόνους θεωρώντας πως βρισκόταν σε άμυνα. Οι λεπτομέρειες που αποκαλύφθηκαν για την μεταχείριση των θυμάτων μετά το έγκλημα ήταν ακόμη πιο ανατριχιαστικές.
Ο 24χρονος όχι μόνο σκότωσε τους οικείους του, αλλά αποκεφάλισε και τεμάχισε τα πτώματα. Στη συνέχεια μάζεψε τα πτώματα, τα τεμάχισε με αλυσοπρίονα, τα έβαλε σε σακούλες σκουπιδιών και τα πέταξε στη χωματερή της Καβάλας, μεταφέραντας τις σακούλες από την Θάσο με το φέρι μποτ της γραμμής. Τους εγκεφάλους των πτωμάτων όμως, όπως παραδέχτηκε αργότερα, τους είχε φυλάξει στο ψυγείο «για ανατομική μελέτη».
Ο Σεχίδης δικάστηκε στις 20 Ιουνίου του 1997 στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Δράμας σε πέντε φορές ισόβια.
Έπειτα από 5μηνη παρακολούθηση της συμπεριφοράς του Σεχίδη, επιστήμονες ψυχιατρικής συμπέραναν ότι ο Σεχίδης πάσχει από σχιζότυπη διαταραχή προσωπικότητας, χωρίς όμως να χρήζει περίθαλψης, και του καταλογίστηκε «πλήρης ευθύνη και επίγνωση των πράξεών του».
Ωστόσο, τονίστηκε η οικογενειακή του κατάσταση, η οποία είχε ιδιαιτερότητες και είχε ως αποτέλεσμα ο Σεχίδης να έχει βιώσει πολύ δύσκολες καταστάσεις.
Στις 2 Ιουνίου του 1992, ο Σεχίδης υποβλήθηκε σε αξονική τομογραφία, στην οποία φάνηκε ότι είχε εγκεφαλικές ανωμαλίες.
Μετά τη φυλάκισή του, υποβλήθηκε στην ίδια εξέταση, φέροντας ξανά ως αποτέλεσμα «μη φυσιολογικά ευρήματα». Το 2010, ο ψυχίατρος του Οργανισμού Κατά των Ναρκωτικών του Αττικού Νοσοκομείου, Γεώργιος Τζεφεράκος, δήλωσε ότι ο Σεχίδης πάσχει από σχιζοφρένεια, και όχι από σχιζότυπη διαταραχή.
Μεταφέρθηκε στο Ψυχιατρείο Κρατουμένων των Φυλακών Κορυδαλλού όπου και βρέθηκε νεκρός στις 12 Φεβρουαρίου 2019.
Η πιθανότερη αιτία θανάτου είναι η ανακοπή καρδιάς, καθώς αντιμετώπιζε σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα τα τελευταία χρόνια της ζωής του (ήταν υπέρβαρος) και λάμβανε φαρμακευτική αγωγή.
