Η πολυετής πορεία του ποινικολόγου Σταύρου Γεωργίου στα ελληνικά δικαστήρια έκλεισε με τον πιο τραγικό και απρόσμενο τρόπο το βράδυ της Τρίτης, όταν εντοπίστηκε νεκρός στο δικηγορικό του γραφείο στο κέντρο της Αθήνας.
Ανάμεσα στις σημαντικότερες στιγμές της δικηγορικής του πορείας ξεχωρίζουν η υπόθεση της εξαφάνισης του 11χρονου Άλεξ Μεσχισβίλι στη Βέροια και η πολύκροτη δίκη για τη δολοφονία της τετράχρονης Άννυ, στις οποίες ανέλαβε ενεργό ρόλο ως συνήγορος υπεράσπισης.
Η υπόθεση του Άλεξ Μεσχισβίλι
Η εξαφάνιση του 11χρονου Άλεξ Μεσχισβίλι στις 3 Φεβρουαρίου 2006 στη Βέροια αποτέλεσε μία από τις πιο γνωστές ποινικές υποθέσεις στα ελληνικά δικαστικά χρονικά. Το παιδί έφυγε από την προπόνηση μπάσκετ και δεν επέστρεψε ποτέ στο σπίτι του. Οι πολύμηνες έρευνες αποκάλυψαν ότι πίσω από την εξαφάνισή του βρίσκονταν πέντε ανήλικοι, οι οποίοι κατηγορήθηκαν ότι, έπειτα από επεισόδιο βίας και εκφοβισμού, προκάλεσαν τον θανάσιμο τραυματισμό του και στη συνέχεια, με τη συνδρομή ενηλίκων, εξαφάνισαν τη σορό του. Παρά τις καταδικαστικές αποφάσεις που ακολούθησαν, το σώμα του Άλεξ δεν εντοπίστηκε ποτέ, γεγονός που άφησε μέχρι σήμερα ανοιχτές πολλές πτυχές της υπόθεσης.
Στη συγκεκριμένη δίκη ο Σταύρος Γεωργίου ανέλαβε την υπεράσπιση του 13χρονου τότε βορειοηπειρώτη, ενός από τους βασικούς κατηγορούμενους. Η υπερασπιστική του γραμμή επικεντρώθηκε στην αμφισβήτηση κρίσιμων στοιχείων της προανάκρισης και στην αξιοπιστία των καταθέσεων των ανηλίκων, οι οποίες μεταβάλλονταν διαρκώς κατά τη διάρκεια της έρευνας.
Διαβάστε ακόμη: Θρίλερ στην Αθήνα: Νεκρός βρέθηκε στο γραφείο του γνωστός ποινικολόγος - Τον αναζητούσαν για ώρες
Ο ποινικολόγος προχωρούσε σε δημόσιες δηλώσεις για την εξέλιξη της υπόθεσης, ενώ μαζί με τη συνάδελφό του Ελίζα Βόζενμπεργκ κατέθεσε αναφορά στον Άρειο Πάγο, καταγγέλλοντας ότι τόσο οι ίδιοι όσο και ο εντολέας τους, αλλά και πρόσωπα που συνδέονταν με τη διαδικασία, δέχονταν απειλές και πιέσεις.
Οι παρεμβάσεις του στα μέσα ενημέρωσης προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις εκείνη την περίοδο και οδήγησαν ακόμη και σε πειθαρχική διαδικασία σε βάρος του από τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών.
Για την υπόθεση είχε μιλήσει αναλυτικά στην εκπομπή «Ίχνη στο Σκοτάδι» του Χάρη Βεραμόν:
Η υπόθεση της μικρής Άννυ
Το 2015 ο Σταύρος Γεωργίου ενεπλάκη νομικά σε μία από τις πλλέον συγκλονιστικές ποινικές υποθέσεις που έχουν απασχολήσει την κοινή γνώμη, τη δολοφονία της τετράχρονης Άννυ από τον πατέρα της, ο οποίος ομολόγησε ότι σκότωσε και τεμάχισε το παιδί μέσα στο διαμέρισμά του στην Αθήνα.
Ο γνωστός ποινικολόγος ανέλαβε την υπεράσπιση της μητέρας της μικρής Άννυ, η οποία επίσης κατηγορήθηκε για την υπόθεση. Από την πρώτη στιγμή υποστήριζε ότι η εντολέας του δεν γνώριζε τι είχε συμβεί στο παιδί της, καθώς απουσίαζε στο εξωτερικό και είχε παραπλανηθεί από τον πατέρα της Άννυ σχετικά με την τύχη του παιδιού.
Η μικρή Άννυ γεννήθηκε το 2011 στη Βουλγαρία. Οι γονείς της, ο Στανισλάβ Μπακατσίεφ (γνωστός ως Σάββας) και Δημητρίνα Μπορίσοβα, μετακόμισαν στην Ελλάδα αναζητώντας εργασία και καλύτερες συνθήκες ζωής, αλλά το ζευγάρι αντιμετώπισε οικονομικά προβλήματα και αστάθεια στη σχέση του. Η οικογένεια εγκαταστάθηκε σε διαμέρισμα στην οδό Μιχαήλ Βόδα, στο κέντρο της Αθήνας, και η μητέρα εργαζόταν περιστασιακά, ενώ ο πατέρας είχε ασταθή τρόπο ζωής και συναναστρεφόταν με παραβατικούς κύκλους. Οι σχέσεις των γονιών επιδεινώθηκαν, ενώ υπήρχαν ενδείξεις χρήσης ναρκωτικών από τον πατέρα και φήμες για συχνούς καβγάδες του ζευγαριού.
Στις 17 Απριλίου 2015 η μητέρα πήγε στη Γερμανία για να βρει δουλειά και να τακτοποιήσει οικογενειακές υποθέσεις, αφήνοντας τη μικρή Άννυ στη φροντίδα του πατέρα της. Μαζί με τον Σάββα στο σπίτι βρισκόταν και ο φίλος του, Νικολάι Αχμέντοφ (γνωστός ως Νίκι), ο οποίος φιλοξενείτο προσωρινά. Έπειτα από μέρες, η μητέρα επέστρεψε και διαπίστωσε ότι το παιδί δεν υπήρχε. Ο πατέρας ισχυρίστηκε ότι ξύπνησε ένα πρωί και το παιδί «δεν ήταν στο κρεβάτι του», αλλά δεν ειδοποίησε αμέσως την αστυνομία (Αντίθετα, σύμφωνα με καταθέσεις, συνέχισε κανονικά τη ζωή του, λέγοντας στους φίλους του ότι το παιδί «είναι με τη μητέρα του»).
Στις 21 Απριλίου η μητέρα πήγε στην αστυνομία και δήλωσε την εξαφάνιση της μικρής, με καθυστέρηση έξι ημερών, γεγονός που προκάλεσε ερωτήματα και υποψίες. Η είδηση έγινε γνωστή και αρχικά προκάλεσε μια απλή κινητοποίηση, χωρίς να υπάρχει τότε υποψία για δολοφονία. Στις αρχές Μαΐου 2015, οι αρχές ύστερα από έρευνες στο διαμέρισμα εντόπισαν ίχνη αίματος σε διάφορα σημεία του σπιτιού. Η ανάλυση DNA έδειξε ότι το αίμα ανήκε στη μικρή Άννυ. Τα στοιχεία που αποκαλύφθηκαν στη συνέχεια ήταν ακραία.
Κατά την απολογία του ο πατέρας παραδέχτηκε ότι τεμάχισε το πτώμα της κόρης του, χωρίς ωστόσο να παραδεχτεί ότι εκείνος την σκότωσε. Δήλωσε, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Ήθελα να πάω να τη θάψω αλλά δεν υπήρχε φτυάρι. Δεν ήθελα να τα κάνω όλα αυτά… Ήθελα να τη βάλω σε σακούλα αλλά το παιδί ήταν πέτρα και έσπασε. Αναγκάστηκα να κόψω κάποια κομμάτια και τα πήγα στα σκουπίδια». Ακόμη, ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι η μικρή μπορεί να είχε πεθάνει από κατάχρηση ναρκωτικών που βρέθηκαν στο σπίτι. Αυτό ενδεχομένως να ήταν μια προσπάθεια αποδόμησης της ευθύνης του. Η ομολογία συγκλόνισε τη χώρα. Τα μέσα ενημέρωσης μιλούσαν για «το πιο αποτρόπαιο έγκλημα της δεκαετίας».
Στην εκδίκαση της υπόθεσης το 2017 στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο της Αθήνας οι λεπτομέρειες που αποκαλύφθηκαν ήταν σοκαριστικές. Το παιδί φέρεται να πέθανε από κακοποίηση ή στραγγαλισμό. Ο πατέρας επιχείρησε να εξαφανίσει τα ίχνη με απίστευτη ψυχραιμία. Οι δικαστές τον χαρακτήρισαν «επικίνδυνο και αμετανόητο» και τον καταδίκασαν σε ισόβια κάθειρξη και επιπλέον ποινή φυλάκισης δύο ετών, κρίνοντάς τον ένοχο για ανθρωποκτονία από πρόθεση, οπλοχρησία και περιύβριση νεκρού. Ο φίλος του Νικολάι καταδικάστηκε σε 12 χρόνια κάθειρξη για συνέργεια.
Η μητέρα καταδικάστηκε σε κάθειρξη έξι ετών με αναστολή για το αδίκημα της θανατηφόρας έκθεσης ανηλίκου σε κίνδυνο, αλλά κρίθηκε αθώα στο εφετείο.
Πηγή: ereportaz.gr
