Σε ηλικία 97 ετών έφυγε από τη ζωή η Σύλβα Ακρίτα, ιστορικό στέλεχος και ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, πρώην βουλεύτρια και πρώην υφυπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Η Σύλβα Ακρίτα ήταν μικρασιατικής καταγωγής και μητέρα της δημοσιογράφου, συγγραφέα και βουλεύτριας Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., Έλενα Ακρίτα.
Ποια ήταν η Σύλβα Ακρίτα
Η Σύλβα-Καίτη Ακρίτα γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 1928 στη Θεσσαλονίκη, από Μικρασιάτες γονείς. Πατέρας της ήταν ο Κωνσταντίνος Γιαβάσογλου, γερουσιαστής του Ελευθερίου Βενιζέλου, ο οποίος αργότερα, ως υπουργός Πρόνοιας, ασχολήθηκε κυρίως με τη στέγαση των προσφύγων. Μητέρα της ήταν η Λουκία Ρουσσίδη.
Από μικρή ηλικία ήρθε σε επαφή με τα κοινωνικά προβλήματα και τις ανάγκες της πρόνοιας, γεγονός που καθόρισε και τις σπουδές της στον συγκεκριμένο τομέα. Τον σύζυγό της, τον πολιτικό, δημοσιογράφο και συγγραφέα Λουκή Ακρίτα, τον γνώρισε όταν εκείνος ήταν γενικός γραμματέας και βουλευτής της Ε.Π.Ε.Κ. Αργότερα, ως υπουργός Παιδείας της Ένωσης Κέντρου, υπήρξε ο πρωτεργάτης της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης.
Το ζευγάρι παντρεύτηκε το 1954 και απέκτησε μία κόρη, την Έλενα Ακρίτα.
Η πολιτική της διαδρομή
Μετά τον θάνατο του Λουκή Ακρίτα, στις εκλογές του 1967, η Σύλβα Ακρίτα υπήρξε η μοναδική γυναίκα υποψήφια βουλεύτρια της Ένωσης Κέντρου σε ολόκληρη τη χώρα. Από τους πρώτους μήνες της δικτατορίας εντάχθηκε στον αντιδικτατορικό αγώνα μέσω του Πατριωτικού Μετώπου. Συνελήφθη από το καθεστώς και καταδικάστηκε από στρατοδικείο, ως ηγετικό στέλεχος, σε κάθειρξη δέκα ετών.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ και παρούσα στην ιστορική παρουσίαση της Διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη. Στις πρώτες μεταπολιτευτικές εκλογές του 1974 εκλέχθηκε βουλεύτρια, αποτελώντας την πρώτη γυναίκα βουλευτή στην ιστορία του κόμματος.
Το 1981 επανεκλέχθηκε, συγκεντρώνοντας τις περισσότερες ψήφους από όλες τις γυναίκες υποψηφίους. Ως μέλος του Κοινοβουλίου εξελέγη Κοσμήτορας του Προεδρείου, ανέλαβε πρόεδρος των Διεθνών Σχέσεων της Βουλής, πρόεδρος της Εθνικής Βιβλιοθήκης και εκπρόσωπος στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Στις 31 Οκτωβρίου 1986, ο Ανδρέας Παπανδρέου της ανέθεσε καθήκοντα υφυπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Κατά τη διάρκεια της θητείας της προώθησε σειρά σημαντικών παρεμβάσεων, μεταξύ των οποίων:
την ψήφιση του νομοσχεδίου για την «Απόσβεση Χρεών Προσφύγων»
τη μελέτη και προετοιμασία νομοσχεδίου για τον εκσυγχρονισμό της Πρόνοιας
την υποβολή στην ΕΟΚ μελέτης για την αξιοποίηση του ΠΙΚΠΑ
την εκπόνηση νομοσχεδίου για την υιοθεσία
τη διοργάνωση πανευρωπαϊκών σεμιναρίων για την τρίτη ηλικία
τον σχεδιασμό μέτρων πρόσβασης για άτομα με αναπηρία
την προώθηση πολιτικών οικογενειακού προγραμματισμού και προστασίας κακοποιημένων ατόμων
την ίδρυση νέων βρεφονηπιακών σταθμών
Στις εκλογές του 1989 εξελέγη εκ νέου μοναδική γυναίκα βουλευτής στη Β΄ Αθηνών και γραμματέας του Προεδρείου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ενώ το 1993 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας και μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Μετά την εκλογή του Κώστας Σημίτης στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ, το 1996, αποχώρησε από την ενεργό πολιτική. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της ζούσε με την κόρη της Έλενα και τον εγγονό της Παύλο.
