Τι νίκη ήταν αυτή στην Μόσχα!
Το 4-1 του Απόλλωνα, δεν ήταν μόνο μια δυνατή γροθιά στο στομάχι της Λοκομοτίβ! Ήταν ασφαλώς κάτι παραπάνω.. Η μεγαλύτερη νίκη που πέτυχε ποτέ εκτός έδρας κυπριακή ομάδα σε ευρωπαϊκή διοργάνωση! Τι άλλο μπορούσαν να περιμένουν οι οπαδοί του Απόλλωνα, προπονητές και μη της κερκίδας, που μετά τη συντριβή από την ΑΕΚ, πήραν τις... αποφάσεις τους για τον Χριστάκη Χριστοφόρου και απλώς περίμεναν να υποδεχτούν τον νέο προπονητή, που θα έκανε ένα νέο ξεκίνημα και θα έφτιαχνε την καινούργια μεγάλη ομάδα! Πόσο περίεργα όμως έρχονται μερικές φορές τα πράγματα στο ποδόσφαιρο!
Αλλού το όνειρο κι'αλλού το θαύμα! Αντί να φύγει ο Χριστάκης Χριστοφόρου, έφυγε ο Λεονίντ Κουτσιούκ, και μάλιστα τη μέρα των γενεθλίων του! Τη μέρα που έκλεινε τα 55 χρόνια του, έκλεινε και την αυλαία του στη Λοκομοτίβ! Πολύ βαρύ το 4-1, πολύ βαρύς ο αποκλεισμός!
Σ'αυτό τον επαναληπτικό της Μόσχας, ο Απόλλωνας του επιφύλαξε μάλλον την πιο δυσάρεστη, την πιο σκληρή και οδυνηρή έκπληξη της καριέρας του! Όσο για τον ήδη "φαγωμένο" Χριστάκη, είπε με πίκρα και νόημα, μετά τον παραμυθένιο, αυτό θρίαμβο:"Αυτή η νίκη είναι η μεγαλύτερη σε τέτοιο επίπεδο για κυπριακή ομάδα. Ο Απόλλων είναι μεγάλη ομάδα. Μια ομάδα που κτίζεται εδώ και 16 μήνες. Κάποιοι θέλησαν να κατέβουν από το καράβι με την πρώτη ευκαιρία. Η ομάδα έχει όμως τους ανθρώπους της και είναι πάντα εκεί. Αυτό που έκαναν οι οπαδοί της Λοκομοτίβ, ήταν το μεγαλύτερο respect που ένιωσα ποτέ στην καριέρα μου.
Ο Χριστάκης είναι προπονητής του Απόλλωνα μέχρι κάποιοι να το αποφασίσουν ή όταν το αποφασίσει ο ίδιος. Συγχαίρω τούς παίκτες, τα έδωσαν όλα. Αυτός είναι ο Απόλλων, ο σημερινός. Ευχαριστώ το συμβούλιο και τον κόσμο που ήρθε εδώ και μας βοήθησε πολύ." Λόγια βγαλμένα μέσα από την καρδιά ενός προπονητή, που είδε ασφαλώς δικαιολογημένα και ως μια καθαρά προσωπική του επιτυχία και, αν θέλετε, ως μια ρεβάνς, αυτή την μεγαλειώδη πράγματι επιτυχία! Την μεγαλύτερη στην 60χρονη ιστορία του Απόλλωνα!
Αφού λοιπόν στο πρώτο 15λεπτο η Λοκομοτίβ βρήκε τρεις τουλάχιστο ξεκάθαρες ευκαιρίες και είχε ένα εξ'επαφής δοκάρι, ήρθε το πρώτο υπέροχο γκολ με το κεφάλι του Ρέζεκ στο 20', όπως λέμε ενάντια στη ροή του παιχνιδιού. Ήταν μια αντεπίθεση στυλ Απόλλωνα, που έφερε ένα γκολ καλής ψυχολογίας και αυτοπεποίθησης για τον Απόλλωνα και ταυτόχρονα πίεσης και αποσυντονισμού για τους γηπεδούχους. Από κει και πέρα, τα πράγματα ακολούθησαν την πρωτόγνωρη πορεία τους. Τα τρία γκολ του β'ημιχρόνου με τους Παπουλή, Τουράμ και Λόπες, έφεραν αυτή την τεράστια νίκη και οδήγησαν για δεύτερη συνεχή χρονιά τον Απόλλωνα στη φάση των ομίλων του Europa League!
Μια αξιοθαύμαστη επιτυχία! Όσο για το γκολ του Παυλουτσιένκο στο τέλος, ήρθε σαν μια τραγική ειρωνεία, μετά τις απανωτές αστοχίες των πρώτων λεπτών, που έπαιξαν ασφαλώς το δικό τους ρόλο τους στην εντυπωσιακή εξέλιξη του αγώνα. Τα ξημερώματα εκατοντάδες οπαδοί του Απόλλωνα υποδέχτηκαν με εντυπωσιακό τρόπο την ιστορική αποστολή της Μόσχας, νιώθοντας αληθινή υπερηφάνεια για το νέο και μεγαλύτερο άθλο της ομάδας τους!
Καλή συνέχεια στον Απόλλωνα, στον όμιλο του! Μια καινούρια ευρωπαϊκή περιπέτεια αρχίζει!
Άδικος αποκλεισμός
Κι'ενώ στη Μόσχα γινόταν ένα θαύμα και γραφόταν από τον Απόλλωνα μια από τις πιο χρυσές σελίδες του κυπριακού ποδοσφαίρου, στη Λευκωσία η Ομόνοια γνώριζε ένα από τα πιο έντονα σοκ της πλούσιας ποδοσφαιρικής της ιστορίας! Δύο μόλις λεπτά πριν τη λήξη και του χρόνου των καθυστερήσεων, ήρθε σε μια παρατεταμένη φάση το δεύτερο γκολ της νίκης της Δυναμό, για να μη κερδίσει έτσι για μια ακόμα φορά η Ομόνοια ένα κρίσιμο ευρωπαϊκό παιχνίδι, ιδιαίτερα στο ΓΣΠ, και να μένει πάλι εκτός ομίλων του Europa League.
Άτυχη για το αυτογκόλ και το γκολ της τελευταίας φάσης, αλλά και σαφώς αδικημένη από το Ρουμάνο διαιτητή Αλεξαξάντρου Τιούντορ, και τον ένα εκ των βοηθών του, η Ομόνοια θα μπορούσε, παρά ταύτα, να διατηρήσει το 1-1 μέχρι τη λήξη και να πάρει αυτή την πρόκριση. Λες και συνοδεύει μια κατάρα τους πρασίνους σε τέτοιους αγώνες τα τελευταία χρόνια. Αλλά χθες το βράδυ, έστω κι'αν έπρεπε και θα μπορούσε να κάνει μια καλύτερη διαχείριση του παιχνιδιού, κυρίως μετά που η Δυναμό έμεινε με 10 παίκτες από το 73', την Ομόνοια συνόδευε μια ετεροβαρής διαιτησία που έκανε σε βάρος της τα περισσότερα λάθη.
Και εξηγούμαι.. Μόλις στο πρώτο λεπτό, ο Φοφανά διεκδικεί κανονικά την μπάλα μεταξύ δύο αντιπάλων και σκοράρει. Το γκολ του όμως δεν μέτρησε, γιατί ο διαιτητής υπέδειξε ένα ανύπαρκτο σε βάρος του φάουλ. Στο 19' ο Φοφανά έδωσε κάθετη πάσα στον Ποτέ που ξέφυγε ανάμεσα σε δύο αντιπάλους, ντρίμπλαρε αμέσως τον Μπερεζόφσκι και σκόραρε από πλάγια θέση. Ούτε τώρα μέτρησε το γκολ, γιατί ο βοηθός υπέδειξε οφσάιντ τον Ποτέ, που στη χειρότερη περίπτωση ήταν στην ίδια ευθεία με τον ένα τουλάχιστο αμυντικό.
Ποτέ δεν υπήρξε οφσάιντ για τον Ποτέ! Στο 93', μετά από φάση διαρκείας, την μπάλα διεκδικούν στον αέρα, μέσα στη μικρή περιοχή, ο Μορέιρα και ο Σάμπα. Πήδηξαν και οι δύο, αλλά ο δεύτερος φάνηκε να πίεζε, έστω ελαφρά, τον πρώτο στον ώμο, αποκτώντας πλεονέκτημα, και με κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Αν η ίδια φάση γινόταν εκτός μικρής περιοχής, πιθανόν να μην τίθετο θέμα φάουλ. Όμως, από τη στιγμή που η φάση έγινε εντός της μικρής περιοχής, δηλαδή της περιοχής προστασίας του τερματοφύλακα, όταν αυτός δεν είναι κάτοχος της μπάλας, είτε πατά στο έδαφος, είτε βρίσκεται στον αέρα, κατά τη γνώμη μου υπήρχε περίπτωση φάουλ. Μπορεί να μην ήταν μια ξεκάθαρη φάση, όμως έχω την εντύπωση πως ο διαιτητής δεν βρισκόταν σε μια τέτοια θέση που θα του επέτρεπε να έχει το καλύτερο δυνατό, οπτικό πεδίο, πριν πάρει την απόφαση του.
Να θυμίσω πάντως, ότι και στον πρώτο αγώνα στη Μόσχα ο Σάμπα είχε επίσης ένα αμφισβητούμενο σπρώξιμο στον Στεπάνοφ, στο γκολ της πρώτης ισοφάρισης των Ρώσων.
Άδικα λοιπόν η Ομόνοια δεν προκρίθηκε, λόγω κυρίως των σε βάρος της λαθών της διαιτησίας, έστω κι'αν η αποβολή του Βενγκέρ ήταν πιστεύω λανθασμένη. Δεν υπήρξε φάουλ και πολύ περισσότερο δεύτερη κίτρινη κάρτα. Ήταν μια φάση που ξεγέλασε τον διαιτητή. Κι'όμως, όπως στη Μόσχα, έτσι και ψες, η Ομόνοια δέχτηκε γκολ όταν ο αντίπαλος έμεινε με 10 παίκτες, χωρίς να καταφέρει να το εκμεταλλευτεί, ελέγχοντας τον αγώνα. Και μάλιστα δέχτηκε το ψεσινό δύο μόνο λεπτά πριν τη λήξη, σε μια φάση που εκτός από το εδεχόμενο λάθος του διαιτητή, έγιναν λάθη και από την άμυνα και κυρίως τον Μορέιρα στην πρώτη λανθασμένη του έξοδο. Κρίμα για την Ομόνοια αυτή η δραματική κατάληξη. Δεν την άξιζε, ιδιαίτερα μετά το εκπληκτικό γκολ με το δυνατό κεφάλι του Ποτέ που ισοφάρισε στο 23' το άτυχο αυτογκόλ του Στεπάνοφ στο 9'. Οι δύο εμφανίσεις της Ομόνοιας στη Μόσχα και τη Λευκωσία, ήταν τέτοιες που δεν της άξιζε να τις συνοδεύσει ο αποκλεισμός!
Οι πράσινοι έφτασαν πολύ κοντά σε μια ιστορική πρόκριση, όμως η ατυχία και κυρίως η διαιτησία έπαιξαν το δικό τους ρόλο να μείνει και πάλι εκτός ομίλων. Ο Κώστας Καιάφας, που έδειξε για μια ακόμα φορά πόσο σωστή και μελετημένη δουλειά κάνει στην Ομόνοια, δήλωσε, μεταξύ άλλων:"Ήταν ένα παιχνίδι που κρίθηκε στις λεπτομέρειες. Χάσαμε την πρόκριση από μια κακή διαιτησία. Όταν βάζεις τρία γκολ και μετρά το ένα, τι να πεις και πως μπορείς να περάσεις από ένα τόσο μεγάλο αντίπαλο. Ήταν κακός ο διαιτητής, αλλά έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Στα αποδυτήρια η κατάσταση δεν είναι η καλύτερη και θα πρέπει να δουλέψουμε στο ψυχολογικό κομμάτι για να είμαστε έτοιμοι για το πρωτάθλημα. Ήταν διπλό το κτύπημα της εξόδου από την Ευρώπη. Είμαστε μαθημένοι από κακές διαιτησίες και στην Κύπρο. Θα το παλέψουμε."
Αν μένει πάντως ως πιο σημαντικό για την Ομόνοια, μετά τον άδικο αποκλεισμό της, είναι η πολύ καλή ομάδα που ιδιαίτερα στα δύο παιχνίδια με την Δυναμό, φάνηκε ότι διαθέτει. Μια ομάδα που κτίστηκε με μεθοδικότητα και σκληρή δουλειά από τον Κώστα Καιάφα και που φαίνεται ικανή να διεκδικήσει με αξιώσεις το πρωτάθλημα.
Φυσιολογική εξέλιξη
Η ΑΕΛ δεν μπόρεσε να αντισταθεί περισσότερο απέναντι στην Τότεναμ στο White Hart Lane και έχασε φυσιολογικά. Θα μπορούσε μάλιστα να χάσει με ευρύτερο σκορ αν ο Ρομέρο, που αντικατέστησε στο 13' τον τραυματισθέντα Φεγκρούς, δεν έκανε μια εξαιρετική εμφάνιση, με πολλές σωτήριες αποκρούσεις, μεταξύ των οποίων και σε πέναλτυ του Κέιν στο 0-0.
Τελικά, τα τρία γκολ των Κέιν, Παουλίνιο και Τάουνσεντ με πέναλτυ, έδωσαν μια εύκολη νίκη στην Τότεναμ απέναντι σε μια ΑΕΛ που έκανε ότι μπορούσε για κάτι καλύτερο και έδειξε, αν μη τι άλλο, ότι διαθέτει μια ομάδα που έχει όλα τα φόντα πρωταγωνιστήσει και να διεκδικήσει τον τίτλο στο νέο πρωτάθλημα.
Εν κατακλείδι, οι ομάδες μας είχαν πετυχημένη παρουσία στην Ευρώπη και διέψευσαν όσους ήταν απαισιόδοξοι, βασιζόμενοι στην υποτιθέμενη πτώση του ποδοσφαίρου μας. Δύο ομάδες στους ομίλους στις δύο ευρωπαικές διοργανώσεις, ενώ θα ήταν πιο δίκαιο να ήταν τρεις, λέει πολλά για το κυπριακό ποδόσφαιρο, που κόντρα στις οικονομικές και άλλες αντιξοότητες δίνει έντονο το παρόν του και, γιατί όχι, προδιαγράφει ένα ακόμα καλύτερο μέλλον!
Για την κλήρωση του ΑΠΟΕΛ θάλεγα ότι θα μπορούσε να ήταν πιο εύκολη για την διεκδίκηση της τρίτης θέσης. Μπαρτσελόνα, Παρί και Άγιαξ δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια, για αυτονόητους λόγους. Όμως, είπαμε.. Το ποδόσφαιρο είναι και θα είναι πάντα ανοικτό για όλα και για όλους!
