Στον πρώτο επίσημο αγώνα της νέας ποδοσφαιρικής χρονιάς, o Ερμής πήρε το πρώτο του τρόπαιο στην ιστορία του, μετά την περσινή πρώτη παρουσία του στην Ευρώπη! Ταυτόχρονα, η νίκη του 2-1 στο σούπερ καπ στο ´Αντώνης Παπαδόπουλος, μπορεί να θεωρηθεί και ως μια ρεβάνς της ήττας του από το ΑΠΟΕΛ στον τελικό του κυπέλου.
Μια νίκη των περσινών φιναλίστ που πανηγυρίστηκε δεόντως από τους λίγους οπαδούς του Ερμή και φυσικά από τους παίκτες, τους παράγοντες και τον προπονητή Νίκο Παναγιώτου, που έδειξε ότι, παρά τις αρκετές αλλαγές, ετοιμάζει μιά αξιόμαχη ομάδα, ικανή να φτάσει βαθμολογικά ψηλά και στο νέο πρωτάθλημα.
Μια κρύα ατμόσφαιρα στον αγώνα, σε σχεδόν άδειες κερκίδες, σ'ένα σούπερ καπ που αξίζει ασφαλώς κάτι παραπάνω ως θεσμός. Σοβαρή δικαιολογία η διεξαγωγή του δυό μέρες πριν το δεκαπενταύγουστο, μέσα στην κορύφωση των διακοπών.
Από κει και πέρα, μπορώ να πω ότι έγινε ένα παιχνίδι με καλό ρυθμό στο μεγαλύτερο του διάστημα, με το ΑΠΟΕΛ να έχει το κράτημα της μπάλας, την επιθετική πρωτοβουλία και τις περισσότερες φάσεις γιά γκολ. Όμως, το αστραπιαίο προβάδισμα του Ερμή με τον Μπελούσο στα 10 δευτερόλεπτα, δεν επέτρεψε στους παίκτες του Δώνη να έχουν και τόσο καθαρό μυαλό και συνεχώς να νιώθουν πιεσμένοι γιά το γκολ της ισοφάρισης.
Από την άλλη, αυτό το γκολ που έπιασε την άμυνα του ΑΠΟΕΛ και ιδιαίτερα τον Σέρτζιο στον ύπνο, έδωσε μιά καλή ψυχολογία στον Ερμή και ταυτόχρονα του έδωσε την ευκαιρία να παίξει ακόμα πιό σφιχτά πίσω και να αρκείται σε αντεπιθέσεις. Αυτό απλά σήμαινε περιορισμένοι χώροι γιά διείσδυση του ΑΠΟΕΛ στην περιοχή του, λίγες ευκαιρίες και κύλημα του χρόνου υπέρ του. Βέβαια θα μπορούσε να ισοφαριστεί το παιχνίδι πολύ πιό νωρίς απο το αυτογκόλ του Ζάρκοβιτς στο 92', όμως το ΑΠΟΕΛ, αν και έπαιξε πλήρες, (με απόντα τον Πάρντο και στη θέση του τον Κίσσα), δεν φαινόταν ικανό να εκμεταλλευτεί με ουσία την αγωνιστική υπεροχή του. Και όταν αυτό έγινε, έστω και στις καθυστερήσεις, με δόση τύχης, και τον Μπογκατίνοφ ανήμπορο να αντιδράσει, ο Ταραλίδης θέλησε να πει αυτός την τελευταία λέξη, πριν το παιχνίδι οδηγηθεί στα πέναλτυ.
Του έδωσε την ευκαιρία ο Γκόμες μ'ένα αχρείαστο φάουλ, οκτώ περίπου μέτρα έξω απ'την περιοχή. Το δυνατό, τεχνικό κτύπημα πάνω από το τείχος, έστειλε την μπάλα πάνω ψηλά στη γωνία, με τον Κίσσα να μην έχει το παραμικρό περιθώριο αντίδρασης. Ωραίο, εντυπωσιακό γκόλ, που έδωσε τη νίκη στον Ερμή στην τελευταία φάση του αγώνα! Ένα γκολ στα πρώτα δευτερόλεπτα και ακόμα ένα στα τελευταία, ήταν και οι βασικότερες φάσεις μιάς μεγάλης νίκης γιά τον Ερμή.
Το ΑΠΟΕΛ μπορεί να ήταν καλύτερο ως ομάδα, μπορεί να έφτασε κοντά στο γκολ περισσότερες φορές, όμως, πέραν της έλλειψης αποτελεσματικότητας, θα πρέπει να το προβληματίσει, ενόψει Άαλμποργκ, τα δυό γκολ που δέχτηκε ψες, όπως και τα δυό γκολ που δέχτηκε στο Ελσίνκι.
Τίποτα ασφαλώς δεν μπορεί να εγγυηθεί την πρόκριση στο ΑΠΟΕΛ, πολυ περισσότερο αν δεν περιορίσει τα λάθη πίσω και τα γκολ στο παθητικό του. Μπορεί μπροστά να αναμένεται μιά μεγαλύτερη δημιουργικότητα και αποτελεσματικότητα με την επάνοδο του Αλωνεύτη, που στα 35' που έπαιξε, έδειξε ότι βρίσκεται σε καλό δρόμο, με την επιστροφή του Μαντούκα και τη βοήθεια, όση και νά είναι αυτή, του Τσιμπούρ, όμως το πόσο συμπαγής και οργανωμένος παρουσιάζεσαι στην άμυνα σε τέτοια παιχνίδια, είναι ίσως όλη η ουσία! Με αυτή την έννοια, η ψεσινή ήττα, μπορεί να λειτουργήσει και ως ένα μάθημα γιά το ΑΠΟΕΛ.
Τα playoffs είναι ήδη πολύ κοντά! Και είναι και το θέμα των τελευταίων μυικών τραυματισμών. Όπως ο ψεσινός του Καρλάο που έτρεξε αμέσως στο Βελιγράδι γιά τη γνωστή, ειδική θεραπεία. Θα προλάβει να είναι απόλυτα έτοιμος γιά τον κρίσιμο αγώνα της Τετάρτης; Θα προλάβει ο Τσιμπούρ; Ο Μαντούκα; Πάντως, μπορεί και να υπάρχει κάποιο θέμα εκεί στον Αρχάγγελο με τις συνεχιζόμενες θλάσεις.
Μπράβο στον Ερμή για τον πρώτο, αλλά λιγότερο σημαντικό τίτλο της χρονιάς και γιά την καλή προοπτική που έδειξε ως ομάδα. Με αυτά που έδειξε γενικά και με τη στιβαρή παρουσία του Ουόν στο κέντρο της άμυνας, είναι σε θέση να επαναλάβει την περσινή του επιτυχία. Ανεξάρτητα από τη νίκη του και τα δυό γκολ που πέτυχε, πιστεύω πως πρέπει να τρέξει γιά να προλάβει μιά ουσιαστική του ενισχυση επιθετικά.
Όσο γιά τη διαιτησία, την πρώτη επίσημη φετινή, περίμενα λιγότερα λάθη, ιδιαιτερα στον πειθαρχικό τομέα από τον Μάριο Τσαγγάρη. Είδα, γιά παράδειγμα, μιά δεύτερη κίτρινη που αυτός δεν είδε, μιά δυνατη αγκωνιά που ούτε φάουλ δεν δόθηκε και κάποια άλλα λάθη, που ας τα αποδώσω στο...τρακ της πρεμιέρας! Οι εφτά, πάντως, κίτρινες κάρτες θα μπορούσαν να είναι περισσότερες.
Είπαμε... Forget Brazil! Κι'αυτό ισχύει φυσικά γιά όλους τους διαιτητές του κόσμου. Και ξέρω ότι τονίστηκε ιδιαίτερα στους δικούς μας διαιτητές από την Επιτροπή Διαιτησίας, ενόψει της νέας περιόδου! Οι κάρτες είναι κάρτες, ιδιαίτερα όταν ένα παιχνίδι πάει να ξεφύγει! Όπως, δηλαδή, το ψεσινό!
