Αρχίζει αύριο η νέα ποδοσφαιρική περίοδος, με τον αγώνα του σούπερ καπ ΑΠΟΕΛ-Ερμής στο Αντώνης Παπαδόπουλος. Μαζί φυσικά αρχίζει και μια νέα διαιτητική χρονιά, που όλοι θέλουμε και ελπίζουμε να είναι βελτιωμένη σε σύγκριση με την περσινή, με λιγότερα λάθη, μικρά ή μεγάλα και κυρίως καθοριστικά στην εξέλιξη ή στο αποτέλεσμα ενός αγώνα.
Βέβαια, τα λάθη φαίνονται και αποκαλύπτονται όλο και περισσότερο, όσο η τεχνολογία μπαίνει και στην τελευταία λεπτομέρεια στην τηλεοπτική κάλυψη των αγώνων. Αυτή είναι και η 'ατυχία'των διαιτητών, που σταδιακά τα τελευταία χρόνια βρέθηκαν μπροστά σε μιά δυσμενή εξέλιξη γι'αυτούς, με τα συνεχώς αυξανόμενα replay κατά τη διάρκεια του αγώνα, αλλά και στις αναλύσεις που γίνονται στις διάφορες εκπομπές. Οι διαιτητές είναι τώρα πολύ πιό εκτεθειμένοι στα λαθη τους, παρά από όσο ήταν πριν από τρεις ή τέσσερις δεκαετίες.
Γι'αυτό ακριβώς πρέπει να είναι πιό προσεκτικοί στις αποφάσεις τους, πιο κοντά στις φάσεις και ασφαλώς πιό ενημερωμένοι στις νέες οδηγίες, εκτός φυσικά από τους νέους κανονισμούς. Τα λάθη είναι και θα είναι παντοτινά! Αυτή είναι η φύση του ποδοσφαίρου. Ακόμα και ένας ηλεκτρονικός εγκέφαλος να διαιτητεύσει ένα αγώνα, θα κάνει λάθη! Ακόμα και οι κατά τεκμήριον καλύτεροι διαιτητές του κόσμου, δεν μπορούν να αποφύγουν τα λάθη, που αρκετές φορές είναι πολλά και σοβαρά.
Όπως για παράδειγμα στο τελευταίο Μουντιάλ, όπου η διαιτησία, κατά γενική ομολογία, δεν πήγε καθόλου καλά, ιδιαίτερα στον πειθαρχικό έλεγχο, που ολοένα και περισσότερο αποκτά ξεχωριστή σημασία, με τον πιό γρήγορο, πιό δυνατό, πιό σκληρό τρόπο που παίζεται πιά το παιχνίδι. Στο ΠΚ της Βραζιλίας δεν προστατεύτηκαν όσο θάπρεπε οι δεξιοτέχνες άσοι των ομάδων.
Οι διαιτητές, έχοντας μπροστά τους μια οδηγία της ΦΙΦΑ, όσον αφορά τα φάουλ και τις κίτρινες κάρτες, αποδείχτηκαν ανεπαρκείς στον πειθαρχικό έλεγχο, σε τέτοιο βαθμό, που απογοήτευσαν και τους ίδιους τους ιθύνοντες της ΦΙΦΑ!
Μετά τον σοβαρό τραυματισμό του Νειμάρ, στον περιβόητο πια για την σκληρότητα του αγώνα Βραζιλία-Κολομβία, είχα γράψει, μεταξύ άλλων, τα εξής:
"Είναι πολύ καλά γνωστό ότι οι διαιτητές σ'αυτό το Μουντιάλ, έχουν σαφείς οδηγίες από τη ΦΙΦΑ να αφήνουν το παιχνίδι να παίζεται και να μη δειχνουν εύκολα την κίτρινη κάρτα. Φτάσαμε στο σημείο να διερωτώμαστε τι συμβαίνει εδώ! Ο Νειμάρ είναι η πιό κραυγαλέα περίπτωση θύματος της απαράδεκτης ανοχής των διαιτητών στη Βραζιλία! Τι έγινε στον ίδιο αγώνα με τον Ροντρίγκες; Ποιός τον προστάτεψε μέσα στο γήπεδο; Κανένας! Και έγιναν εναντίον του απίστευτα σκληρά και βίαια φάουλ! Τα παράπονα γιά τον πειθαρχικό έλεγχο της διαιτησίας, πολλά! Οι οδηγίες των ανόητων δεινοσαύρων της ΦΙΦΑ αποδεικνύονται μιά τεράστια γκάφα! Στη Βραζιλία βρισκόμαστε μπροστά στην πανηγυρική επιστροφή των τσεκουριών! Τους το επέτρεψαν!"
Ήταν πολλά τα λάθη! Τόσα πολλά, όχι μόνο στον πειθαρχικό τομέα, που η ΦΙΦΑ το ομολόγησε και απευθυνόμενη στις οικείες ομοσπονδίες και τους αρμόδιους της διαιτησίας, τους συμβούλευσε να ξεχάσουν τη Βραζιλία!
Το "Forget Brazil" έγινε ήδη σλόγκαν ανάμεσα στις τάξεις των διαιτητών παντού! Το ποδόσφαιρο χρειάζεται πιο αυστηρή αντιμετώπιση του βίαιου παιχνιδιού. Ο μέσος όρος κίτρινων καρτών στο τελευταίο ΠΚ ήταν 2.7, ενώ στο προηγούμενο, 3.8. Ήταν αυτό υπέρ του ποδοσφαίρου; Ξεκάθαρα φάνηκε πως όχι! Αλλά η ΦΙΦΑ δεν έμεινε καθόλου ευχαριστημένη και από τις επιδόσεις των διαιτητών, εφ´όλης της ύλης στον τεχνικό έλεγχο.
Τι να κάνεις τις καινοτομίες του...αφρού και της τεχνολογίας της γραμμής τέρματος, όταν γίνονται τόσο κραυγαλέα λάθη στα φάουλ, τα πέναλτι, τα χέρια, την προφανή ευκαιρία επίτευξης τέρματος, τις κίτρινες και κόκκινες κάρτες κλπ..
Δεν τα γράφω αυτά γιά τη διαιτησία του ΠΚ για παρηγοριά ή ελαφρυντικό γιά τους δικούς μας διαιτητές. Δέχομαι εξάλλου ότι υπάρχει μιά διαχρονική παθογένεια στο κεφάλαιο διαιτησία στο κυπριακό ποδόσφαιρο. Υπάρχει η αναγκαιότητα μιάς σημαντικής βελτίωσης, αλλά παράλληλα και μιά αλλαγή στον τρόπο που αντιμετωπίζεται ο διαιτητής και τα λάθη του.
Το περιβάλλον, αν θέλετε η περιρρέουσα ατμόσφαιρα στο μικρόκοσμο του κυπριακού ποδοσφαίρου, είναι τέτοια, που κάθε άλλο παρά βοηθά τους διαιτητές. Οι παντός είδους πιεσεις και προσπάθειες άμεσου και έμμεσου επηρεασμού τους είναι κοινό μυστικό. Όλοι θέλουν τη διαιτησία μαζί τους! Κοντά τους! Και όταν τα λάθη είναι υπέρ μας, τα προσπερνούμε, τα ξεχνούμε αμέσως με τη λήξη του αγώνα. Και όταν πιστεύουμε ότι είναι εναντίον μας, τότε χαλάμε τον κόσμο!
Ανεξάρτητα όμως από το πόσο δύσκολο είναι το περιβάλλον για τον Κύπριο διαιτητή, οφείλει κι'αυτός να οχυρώνεται κατάλληλα και να μένει μακρυά από τις κάθε είδους επηρεασμού του. Υπάρχει ασφαλώς και προκατάληψη, κι'αυτό είναι ένα επιπλέον στοιχείο που λειτουργεί αρνητικά στην όλη προσπάθεια του και τον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι ίδιοι και τα λάθη τους.
Αυτή όμως η προκατάληψη δεν έπεσε μόνη της από τον ουρανό! Πρέπει και οι δαιτητές μας να κάνουν την αυτοκριτική τους και να δουν σε ποιό βαθμό συνέλαβαν κι'αυτοί στην παρουσία της. Μιά παρουσία που σε τελευταία ανάλυση τους εμποδίζει σημαντικά στο έργο τους.
Από την άλλη όμως, και οι παράγοντες και οι οπαδοί δεν πρέπει πίσω από τα λάθη να βλέπουν συνωμοσίες! Η γραμμή, εξάλλου, μεταξύ του ανθρώπινου και εκούσιου λάθους είναι πολύ λεπτή γιά να είναι κάποιος βέβαιος γιά τι είδους λάθος πρόκειται, εκτός κι'αν πρόκειται γιά μιά ξεκάθαρη περίπτωση.
Αύριο αρχίζουμε, λοιπόν. Μπαίνουμε στο καμίνι μιάς νέας ποδοσφαιρικής και διαιτητικής περιόδου. Τα πολλά και σοβαρά λαθη του ΠΚ μπορούν να βοηθήσουν στον τρόπο που βλέπουμε και αντιμετωπίζουμε τους διαιτητές μας από τη μιά, κι'από την άλλη όμως, το "Forget Brazil", σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να αποτελέσει άλλοθι για τους ίδιους τους διαιτητές!
Με το σούπερ καπ ξεκινά μιά νέα ποδοσφαιρική περίοδος και φυσικά μιά νέα διαιτητική χρονιά.
Και να θυμάστε..Δεν είναι μόνο τα διαμάντια παντοτινά! Είναι και τα λάθη των διαιτητών!
Θα μου πείτε πως και το παρασκήνιο είναι παντοτινό! Αρκετοί είναι αυτοί που, ειδικά στο ποδόσφαιρο μας, θέλουν να εντάσσουν και τους διαιτητές στο παρασκήνιο.
Παρασκήνιο σωματειακό, ομοσπονδιακό και ούτω καθ'εξής! Το έχω πει και το έχω γράψει πολλές φορές.. Όσο κι'αν το θέλουν οι ποικιλώνυμοι παράγοντες, αν οι διαιτητές δεν δελεάζονται, δεν υποκύπτουν στις πιέσεις, δεν παρουσιάζονται ευάλωτοι, φυσικά και κανένα παρασκήνιο διαιτησίας δεν μπορεί εύκολα να επιβιώσει!
Καλή σας χρονιά, κύριοι διαιτητές!
Και είπαμε.. Forget Brazil!
