Είδαμε πως οι Γερμανοί υποδέχτηκαν την εθνική τους ομάδα χθες στο Βερολίνο, μετά το θρίαμβο της Βραζιλίας.
Ποια όμως είναι τα στοιχεία που έφεραν αυτή την επιτυχία; Ποιό είναι το μυστικό της; Το βάθος του ταλέντου που υπάρχει σήμερα στο γερμανικό ποδόσφαιρο είναι ήδη μια προειδοποίηση στους αντιπάλους, για τις φιλοδοξίες της Γερμανίας στο επόμενο Γιούρο του 2016. Ένα Γιούρο για το οποίο έχει ήδη αρχίσει ο σχεδιασμός!
Στον κόσμο των σπορτς όπου από τη φύση τους όλα συνεχώς μεταβάλλονται και τίποτα δεν διαρκεί για πάντα, είναι δύσκολο να καταλάβει κάποιος ότι κανένα σύστημα στον κόσμο δεν υποστηρίζεται τόσο αποτελεσματικά από τόσο ισχυρούς θεσμούς, όσο το γερμανικό ποδόσφαιρο, έστω κι'αν αυτό φαντάζει σαν μια υπερβολή!
Ναι, ο Γιόακιμ Λεβ πανηγύρισε με τη ψυχή του το απαύγασμα της 14ετους επανάστασης, από το 2000 που η εθνική ομάδα αποκλείστηκε από το Γιούρο στη φάση των ομίλων. Μένει φυσικά στα ονόματα της παλιοσειράς όπως ο Λαμ, ο Μέρτεσάκερ, ο Σβάινστάικερ, ο Ποντόλσκι και ο Κλόζε. Όμως θα κυριεύεται σίγουρα από ευφορία, όταν συζητείται το θέμα του μέλλοντος του γερμανικού ποδοσφαίρου!
"Έχουμε παίκτες που βρίσκονται στην κορυφή της καριέρας τους, όμως έχουμε και νεαρούς παίκτες στην ομάδα και άλλους, επίσης νεαρούς, που δεν ήρθαν εδώ μαζί μας λόγω τραυματισμού, όπως ο Ρόις, ο Γκουντογκάν και ο Μπέντερ."
Έχουμε δει για λίγο στη Βραζιλία τους Κράμερ και Ντράξλερ και μετά φυσικά τους βασικούς Μίλλερ, Γκέτσε, Κρόος, Νόιερ, Χούμελς, Κεντίρα και Οζίλ, παίκτες που έδωσαν πολλά αυτή τη χρονιά και σε τέσσερα χρόνια θα είναι στην κορυφή τους ή κοντά σ'αυτή.Να, γιατί από τώρα στη Γερμανία συζητούν για τη φιλοδοξία της κατάκτησης του Γιούρο σε δύο χρόνια, την οποία ήδη προγραμματίζουν.
Οι πολλές πτυχές του γερμανικού συστήματος- με τις κερδοφόρες ομάδες, την επένδυση του ενός δις στις Ακαδημίες από την αρχή του νέου αιώνα και μια καινούρια κουλτούρα που εξασφαλίζει στους νεαρούς παίκτες τη συμμετοχή τους στην πρώτη ομάδα πάνω σε τακτική βάση- άρχισαν να ξεδιπλώνονται. Το κάθε τι σ'αυτό το σύστημα οργανώνεται και κατευθύνεται από μια αξιοθαύμαστα εξειδικευμένη ομάδα διοικητικών παραγόντων.
"Είναι το αποτέλεσμα πολλής και σκληρής δουλειάς στην Ομοσπονδία, την Μπουντεσλίγκα και στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, στο πλαίσιο μιας ομαδικής και άρτια συντονισμένης προσπάθειας", λέει ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Νίερσμπαχ, "Έξι παίκτες από τη νικήτρια ομάδα του Μουντιάλ ήταν μέλη της Πρωταθλήτριας Ομάδας U21 το 2009 που συνέτριψε στον τελικό την Αγγλία 4-1! Είναι θέμα ομαδικής προσπάθειας. Δεν είναι όπως σε άλλες χώρες, όπου το επίπεδο σχέσεων και συνεργασίας είναι φτωχό."
Ποιές άλλες χώρες άραγε εννοεί;
Πάντως, όπως δηλώνει ο εκτελεστικός πρόεδρος της Μπουντεσλίγκα, Σέιφερτ, "ο απόλυτος οδηγός στην επιτυχία δεν είναι ένα εξαιρετικό τουρνουά, αλλά μια σταθερή γερμανική παρουσία στις διεθνείς διοργανώσεις την τελευταία δεκαετία, είτε σε εθνικό, είτε σε συλλογικό επίπεδο. Φτάνοντας σε τέσσερις συνεχόμενους ημιτελικούς και τώρα να είμαστε η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που κερδίζει το Μουντιάλ στην αμερικανική ήπειρο, είναι ένα αξιοθαύμαστο επίτευγμα".
Και ο Σέιφερτ καταλήγει: "Προσθέστε σ'αυτό τα αποτελέσματα στο Champions League τα τελευταία χρόνια και τότε θα καταλάβετε ότι η τεράστια επιτυχία στο Ρίο Ντε Τζανέιρο δεν ήταν καθόλου συμπτωματική. Οι συνδυασμένες προσπάθειες στο γερμανικό ποδόσφαιρο από την αρχή του αιώνα έχουν ανταμειφθεί με αυτό τον τίτλο."
Ενώ για παράδειγμα ο Ρόι Χότσον συχνά μιλά για την έλλειψη Άγγλων παικτών στην Πρέμιερ Λιγκ, ο Λεβ εκφράζεται πολύ θερμά για την Μπούντεσλιγκα. Άν και η πλειοψηφία των παικτών της Εθνικής αγωνίζεται στη Γερμανία-και κυρίως στην Μπάγερν- ο Λεβ πάντα δήλωνε ευχαριστημένος που η ομάδα του συγκέντρωνε και την πείρα που έφερναν άλλοι παίκτες τους από το εξωτερικό.
"Ή Μπούντεσλιγκα έχει τεράστια επιρροή στην ομάδα καθώς και η προπόνηση που κάνουν οι παίκτες εκεί είναι πολυτιμότατη. Το 2000 και το 2004 ήταν οι μεγάλες αποτυχίες του γερμανικού ποδοσφαίρου. Αποκλειστήκαμε από τη φάση των ομίλων και έπρεπε να πάρουμε αποφασιστικά μέτρα και να επενδύσουμε περισσότερο στην εκπαίδευση των παικτών. Δεν ήταν αρκετό πια να βασιζόμαστε στα χαρακτηριστικά της Γερμανίας, όπως ο επαγγελματισμός και η αγωνιστική πειθαρχία. Έπρεπε να δουλέψουμε πιο πολύ στο χορτάρι, βελτιώνοντας την ποιότητα και την τεχνική μας.
"Δημιουργήσαμε εξαιρετικά κέντρα και είμαι ευγνώμων στις ομάδες που τα έκαναν. Αυτή η επιτυχία μας στο ΠΚ είναι το αποτέλεσμα εξαιρετικής εκπαίδευσης και προπόνησης στη Γερμανία. Είναι το αποτέλεσμα πολλών, μικρών βελτιώσεων στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας."
Ο Γκέτσε, για παράδειγμα, που ήταν ο σκόρερ του νικητήριου γκολ στον τελικό, φοίτησε στην Ακαδημία της Ντόρντμουντ από ηλικίας 8 ετών! Μετά, στα 17 του ο Κλοπ τον προώθησε στην πρώτη ομάδα. Γενικά είναι ένας από τους πρώτους της νέας γενιάς των νεαρών παικτών που έχουν αναπτυχθεί στο άριστα οργανωμένο σύστημα των ακαδημιών.
Στο ποδόσφαιρο συχνά τα παιχνίδια κρίνονται από απρόβλεπτες στιγμές τύχης. Όμως, το φανταστικής τεχνικής γκολ του Γκέτσε δεν ήταν τίποτ'άλλο, παρά το προϊόν του καλύτερου προπονητικού μηχανισμού στον κόσμο! Στην τελευταία δεκαετία, η Γερμανία συγκεντρώνει όλο και περισσότερο υπέρ της τα προγνωστικά. Ο δρόμος για τη Ρωσία του 2018 είναι ακόμα μακρύς. Όμως οι Γερμανοί αρχίζουν από τώρα αυτό το ταξίδι, αρκετά πιο μπροστά από τους βασικότερους αντιπάλους τους!
Το νέο γερμανικό σύστημα έμαθε τον τρόπο και το δρόμο και δεν σταματά! Ένα σύστημα με πολλές πτυχές. Είναι προς αντιγραφήν; Όχι και τόσο εύκολο! Ουσιαστικά πρόκειται για ένα μυστικό!
