Το τσουνάμι του 7-1 και οι λόγοι του

 Τα όνειρα της Βραζιλίας για ένα έκτο ΠΚ τέλειωσαν μ'ένα εξευτελιστικό και σκληρό τρόπο, με τη φανταστική Γερμανία να της επιφυλάσσει την πιο βαριά ήττα της στον πρώτο ημιτελικό στο Μπέλο Οριζόντε. Μπροστά σ'ένα πλήθος που δεν πίστευε στα μάτια του, η Βραζιλία γνώρισε ένα εφιάλτη στο Στάδιο Μινειράο, όταν οι Γερμανοί έφτασαν στο 5-0 στα πρώτα 29'!

Η απουσία του Νειμάρ ήταν το κυρίαρχο θέμα μετά το σοβαρό τραυματισμό του εναντίον της Κολομβίας, αλλά η απώλεια του Τιάγκο Σίλβα φάνηκε ακόμα πιο σημαντική. Το αποτέλεσμα είναι η πρώτη επίσημη, εντός έδρας ήττα στα τελευταία 39 χρόνια και φυσικά το τέλος των ελπίδων για μια νίκη στον τελικό της Κυριακής στο Μαρακανά, εκεί όπου το 1950 η Βραζιλία έχασε το πρώτο της εντός έδρας ΠΚ, χάνοντας από την Ουρουγουάη 2-1. Τώρα χάνει και το δεύτερο και μάλιστα μ'αυτό τον τρόπο.

Τι τραγωδία!

Αντίθετα, η Γερμανία θα παίξει στον όγδοο τελικό της την Κυριακή εναντίον της Αργεντινής ή της Ολλανδίας, που σήμερα αγωνίζονται στο δεύτερο ημιτελικό στο Σάο Πάολο, και θα διεκδικήσει το τέταρτο της τρόπαιο, μετά το 1990. Τότε στον τελικό της Ρώμης νίκησε 1-0 την Αργεντινή από την οποία έχασε 3-2 τέσσερα χρόνια προηγουμένως στον τελικό του Μεξικού. Κι' αν δεν είναι η Αργεντινή και είναι η Ολλανδία, υπάρχει ο τελικός του Μονάχου το 1974 με τη νίκη 2-1. Το βέβαιο πλέον είναι ότι θα δούμε ένα τελικό που έχουμε ξαναδεί, σε άλλες εποχές, σε άλλες συνθήκες. Δύο φορές τον ένα και μια τον άλλο.

Το 1920 η Βραζιλία έχασε 6-0 στο Κόπα Αμέρικα από την Ουρουγουάη και το 1940 6-1 από την Αργεντινή! Το αποτέλεσμα όμως αυτό, το 7-1, ήρθε στα πλαίσια του ΠΚ, είναι το ευρύτερο σκορ ημιτελικού και μάλιστα μέσα στη Βραζιλία! Και σίγουρα μπορεί να σταθεί δίπλα στο 2-1 του τελικού του 1950 μπροστά σε 200 χιλιάδες από την Ουρουγουάη, σαν η πιο μαύρη ποδοσφαιρική σελίδα της Βραζιλίας!

Το γρήγορο γκολ του Μίλλερ μπορεί να ήρθε και σαν προειδοποίηση, αλλά ο τρόπος που η ομάδα του Σκολάρι διαλύθηκε μέσα σε 6' με άλλα 4 γκολ, μπορεί να αποτελέσει θέμα έντονης συζήτησης στη Βραζιλία για πολλά από τα χρόνια που έρχονται! Μέχρι το 29', το γκολ του Κλόσε που έγραψε ιστορία με τα 16 σε 4 ΠΚ και 23 αγώνες, ξεπερνώντας τον Ρονάλντο, τα δύο γκολ του Κροος, του καλύτερου ίσως παίκτη κέντρου του Μουντιάλ και το πέμπτο του Κεντίρα, προανήγγειλαν με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο την πρώτη εντός έδρας ήττα στα τελευταία 12 χρόνια!

Όμως, τι ακριβώς συνέβη σ'αυτό το πρωτοφανές παιχνίδι του σύγχρονου ποδοσφαίρου που θα παραμείνει σημείο αναφοράς για δεκαετίες; Μετά το πρώτο γκολ , δεν υπήρχε τακτική, επικράτησε περίπου πανικός και η αναρχία στην άμυνα ήταν εμφανέστατη, απέναντι σε μια Γερμανία που ξέρει όσο καμιά άλλη να κάνει γρήγορες και αποτελεσματικές αντεπιθέσεις, αλλά και να κρατά την μπάλα όσο και όπως χρειάζεται, οργανώνοντας μαεστρικά τον όλεθρο για την αντίπαλη άμυνα!

Αλλά ποιά  βραζιλιάνικη άμυνα, όταν ο Νταντε κάθε άλλο παρά αντικατέστησε επάξια τον Σίλβα, ενώ ο Λούις έκανε του κεφαλιού του, λες και ήθελε να ισοφαρίσει μόνος του, και με τον Μαρσέλο να δείχνει ότι δεν γνωρίζει τι σημαίνει αγωνιστική πειθαρχεία και να κινείται αδέσποτα στο γήπεδο! Aν είναι δυνατόν να γίνονται όλα αυτά τα φαιδρά και απίθανα, απέναντι στην πιο οργανωμένη και συμπαγή ομάδα που με τα δύο γκολ του Σίρλε στο β'ημίχρονο, απλώς υπέγραψε αυτό το τεράστιο φιάσκο της Βραζιλίας και ταυτόχρονα τη μεγαλύτερη νίκη της ενωμένης Γερμανίας! Όσο για το γκολ του Όσκαρ, άργησε πολύ να έρθει.  Πάρα πολύ..

Μήπως όμως και όλη αυτή η συναισθηματική έξαρση με την ατυχία και απουσία του Νειμάρ, έπαιξε το ρόλο της; Μήπως όλες αυτές οι υπερβολές αποσυντόνισαν τους παίκτες, τον ίδιο τον προπονητή, που στο α'ημίχρονο φαινόταν να τα είχε χαμένα μπροστά σ'ένα καταρράκτη που έπεφτε στο κεφάλι του! Αλλά κακά τα ψέματα.. Πολύ λίγα πράγματα έδειξε αυτή η Βραζιλία από πριν, όταν δεν μπόρεσε να νικήσει το Μεξικό, ενώ πέρασε από την κλειδαρότρυπα εναντίον της Χιλής! Και με σέντερ φορ, παρακαλώ, τον μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας Φρεντ, ενώ κατά τον πεισματάρη Σκολάρι, δεν είχαν θέση στην ομάδα παίκτες κατά τη γνώμη του ξοφλημένοι, όπως ο Ρουμπίνιο και ο Κακά!

Πολλά θα λεχθούν και θα γραφτούν γι'αυτό το βαρύγδουπο 7-1. Και σίγουρα θα ζητηθούν καρατομήσεις και εκκαθαρίσεις! Τίποτα δεν θα είναι το ίδιο για χρόνια στη Βραζιλία! Σαν να πέρασε ένα τσουνάμι! Θα χρειαστούν ίσως δεκαετίες για να αποκατασταθούν οι ζημιές! Αυτή η συντριβή θα επηρεάσει με πολλούς και διάφορους τρόπους, γενεές Βραζιλιάνων! Και ενώ ο Σκολαρι παίρνει την ευθύνη, λες και αυτό είναι το θέμα, σε πολλές πόλεις οι Βραζιλιάνοι προβαίνουν σε βανδαλισμούς, πυρπολήσεις, λεηλασίες, καταστροφές! Αναμενόμενο..

Το ερώτημα είναι πότε και πως θα σταματήσουν!

Όσο για τον Λεβ που έπλεξε το εγκώμιο των παικτών του, καλείται τώρα να διαχειριστεί αυτό το αποτέλεσμα και να προσγειώσει την ομάδα του στο Μαρακανά, στον τελικό της Κυριακής. Γιατί ξέρει πολύ καλά ότι χωρίς το τρόπαιο, αυτό το 7-1 δεν θα σημαίνει και πολλά πράγματα! Η Γερμανία θέλει το τέταρτο της ΠΚ, κι' αυτό να γίνει για πρώτη φορά από ευρωπαϊκή ομάδα στη Λατινική Αμερική. Αν το πετύχει θα είναι ιδανικό!

Ποιός θα είναι ο αντίπαλος της την Κυριακή; Αργεντινή ή Ολλανδία?

Ο αποψινός δεύτερος ημιτελικός είναι ένα μεγάλο παιχνίδι. Ποιός θα τον κερδίσει; Ο Μέσι ή ο Ρομπεν; Και οι δύο έχουν την τελευταία τους ευκαιρία για ένα ΠΚ!

Η Αργεντινή θα επανέλθει μετά το 1986 του Μαραντόνα στο Μεξικό; Η Ολλανδία θα φτάσει σ'ένα τέταρτο τελικό και αυτή τη φορά να μπορέσει να τον κερδίσει; Ένας ημιτελικός 50/50. Απόψε θα ξέρουμε το ζευγάρι του τελικού. Φανταστήκατε να είναι ευρωπαϊκός σ'ενα εχθρικό και αφιλόξενο μέχρι τώρα έδαφος; Πρωτοφανές!

Όμως κάτι μου λέει ότι ο Μέσι θα... δυσκολευτεί να αφήσει την ευκαιρία να πάει χαμένη. Κι ας πρόκειται για μια μέτρια Αργεντινή αυτή που είδαμε ως τώρα. Κι ας η Ολλανδία έδειξε να είναι καλύτερη ομάδα και έχει κι αυτή το δικό της εκπληκτικό σκορ. Το 5-1 κατά της Ισπανίας! Ας απολαύσουμε όμως αυτό το μεγάλο αγώνα και αύριο τα λέμε. Και πιστεύω πως θα έχουμε πολλά να πούμε!

Αυτό το Μουντιάλ επιφύλαξε αρκετά μέχρι τώρα. Θα μπορέσει η Βραζιλία να μαζέψει τα κομμάτια της για να παίξει στο μικρό τελικό του Σαββάτου; Θα πάμε σ'ένα τελικό που θα μας αφήσει πολλά ως εντυπώσεις και αναμνήσεις; Φτάνουμε στο τέλος. Και δεν μπορεί παρά να είναι συναρπαστικό!

Το ψεσινό 7-1 από μόνο του δεν τάραξε απλώς τα παγκόσμια ποδοσφαιρικά νερά. Έχει φέρει μια παρατεταμένη τρικυμία.

Μια καταιγίδα!