Τηλεόραση Ραδιόφωνο Podcasts

Ήταν 31 Μαρτίου του 2007. Ο Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ ως συνήθως έμπαινε αλλαγή σε ένα ακόμη ματς της Γιουνάϊτεντ. Εκείνη την μέρα αντικατέστησε τον Κριστιάνο Ρονάλντο αμέσως μετά το τρίτο γκολ των συμπαικτών του κόντρα στην Μπλάκμπερν που είχε κάνει το…λάθος να προηγηθεί με τον μετέπειτα ερυθρόλευκο Ματ Νταρμπισάϊρ.

Ο Νορβηγός έμπαινε αλλαγή στο 84’ και στο 90’ διαμόρφωνε το τελικό αποτέλεσμα: 4-1.

Κανείς δεν μπορούσε τότε να διανοηθεί έστω ότι αυτό έμελε να ήταν το τελευταίο γκολ της καριέρας του.

Τότε ακούστηκε για τελευταία φορά το περίφημο You Are My Solskjaer σε γκολ του Νορβηγού   με το baby faceαπό τους οπαδούς της Γιουνάϊτεντ.

You Are My Solskjaer, My Only Solskjaer

You Make Us Happy When Skies Are Grey

Coz' When It' s Pouring, You Just Keep Scoring

Please Dont Take Our Solskjaer Away

Ο 34χρονος τότε Όλε έπαιξε σε μερικά ακόμη παιχνίδια και στις 19 Μαΐου εκείνης της χρονιάς έκλεινε την τρομερή του πορεία στα γήπεδα αγωνιζόμενος στα οκτώ τελευταία λεπτά της παράτασης στον τελικό του κυπέλλου με την Τσέλσι στο Γουέμπλεϊ. Τέσσερα λεπτά μετά την είσοδο του στον αγωνιστικό χώρο, ο Ντιντιέ Ντρογκμπά χάρισε την νίκη στην Τσέλσι με 1-0 αναγκάζοντας τον Σόλκσιερ να πει το αντίο του στα γήπεδα με ήττα.

Ένα χρόνο αργότερα τον Μάιο του 2008 αναλαμβάνει ως πρώτος προπονητής την ομάδα των αναπληρωματικών της Γιουνάϊτεντ ξεκινώντας την νέα του καριέρα ως προπονητής που είχε συνέχεια το 2011 στην Μόλντε και από τις 2 Ιανουαρίου του 2014 στην Κάρντιφ.

Η αποψινή βραδιά κρύβει κάτι το ιδιαίτερο. Ο Σόλσκι επιστρέφει στο Ολντ Τράφορντ για πρώτη φορά ως αντίπαλος. Θα μπει φιλοξενούμενος στο ίδιο του το σπίτι.

Οι οπαδοί της Γιουνάϊτεντ, τον περιμένουν.  Περιμένουν να τον αποθεώσουν όπως τον είχαν αποθεώσει και στις 2 Αυγούστου του 2008 στο testimonial με αντίπαλο την Εσπανιόλ στο Θέατρο των Ονείρων.

Τότε φορώντας την αγαπημένη του φανέλα με το Νο 20 και κρατώντας αγκαλιά, τον μικρότερο γιό του, τον Ελία και με συντροφιά, τα άλλα του δύο παιδιά, τον Νόα και την Κάρνα, έκανε τον γύρο του αποχαιρετισμού ακούγοντας για τελευταία φορά ως παίκτης, το δικό του τραγούδι που ήταν πάντα ψηλά στη λίστα με τα δημοφιλέστερα των οπαδών της Γιουνάϊτεντ όσο διήρκησε η άκρως επιτυχημένη καριέρα του ως «κόκκινος διάβολος».