Έφερε στεναχώρια την Ομόνοια ο αποκλεισμός από την Καιράτ, Ήταν κάτι που δεν το περίμεναν, και αυτό ίσως να έπαιξε και κάποιο ρόλο. Λέχθηκαν και γράφτηκαν πολλά, τα πράγματα όμως είναι πολύ απλά.
Η Ομόνοια αποκλείστηκε γιατί δέχτηκε δύο κόκκινες κάρτες στα δύο παιχνίδια από πολύ νωρίς. Αν η Ομόνοια αγωνιζόταν με 11 παίκτες στα δύο παιχνίδια τότε δεν νομίζουμε να έχανε την πρόκριση. Αυτό έφερε τον αποκλεισμό και όχι κάτι άλλο.
Από εκεί και πέρα η μουρμούρα που είναι προϊών της αποτυχίας έχει να κάνει με τον τρόπο προσέγγισης της προοπτικής του Τσιάμπιονς Λίγκ και της περαιτέρω αναβάθμισης του ρόστερ της πρωταθλήτριας. Εκεί δεν έδειξε η Ομόνοια ότι ναί θέλει να κάνει το επόμενο βήμα. Οι παίκτες που έφυγαν δεν μπορούσαν να μείνουν και αυτό της αφαίρεσε την πίεση ότι τους έχασε, από εκεί και πέρα όμως έχω την αίσθηση ότι η Ομόνοια πήγε με μια πάγια δική της τακτική, ότι "θα περάσουμε από την Καιράτ και μετά θα πάρουμε κάτι το καλό". Αυτό στην φετινή χρονιά δεν έπρεπε να γίνει. Η Ομόνοια έχασε πολύ μεγάλο μέρος από την ατομική ποιότητα της και αυτό μοιραία της έριξε και το επίπεδο της ώς ομάδα. Η Ομόνοια ήταν αναγκασμένη να είχε φέρει δύο και τρεις παίκτες έτοιμους από το πάνω ράφι και να εύχεται να της βγουν για να κρατήσει την ποιότητα της ψηλά, και να δείξει ότι όντως θέλει να πάει στους ομίλους του Τσιάμπιονς Λίγκ. Αυτό δεν το έκανε. Ούτε αναβαθμίστηκε σε θέσεις που απλά έχει κάποιους απλά καλούς παίκτες. Γιατί καλό το σύνολο και η τακτική, αλλά εάν δεν υπήρχαν οι Μαέ Σεμέδο Τάγκοβιτς κλπ δεν νομίζουμε το σύνολο να μπορούσε να βγάζει την ίδια ποιότητα.
- Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
- Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
