«Aντίο, Φράνκο.
Σήμερα, νιώθω το ίδιο που ένιωθα κάθε φορά που -για οποιονδήποτε λόγο- δεν μπορούσες να βγεις στο γήπεδο μαζί μας: πώς θα τα καταφέρουμε χωρίς τον Αρχηγό μας;
Με δίδαξες να αγωνίζομαι μέχρι την τελευταία μου πνοή, τι σημαίνει να είσαι πραγματικά αφοσιωμένος στη φανέλα και την αξία του να είσαι πραγματικός ηγέτης. Ηγήθηκες με το παράδειγμά σου, κάθε μέρα: λίγα λόγια, αλλά αμέτρητες πράξεις.
Με προστάτευες όταν ήμουν παιδί, με καθοδήγησες ως νέος και με ενέπνευσες ως ενήλικα. Ήσουν ο σπουδαιότερος παίκτης που είχα ποτέ την τιμή να παίξω μαζί του.
Στέλνω μια ζεστή αγκαλιά σε όλη σου την οικογένεια, ειδικά στη σύζυγό σου, Μάουρα και στους γιους σου, Εντοάρντο και Τζιανανδρέα.
Θα μας λείψεις, Αρχηγέ. Αλλά το φως του αστεριού σου θα συνεχίσει να μας καθοδηγεί για πάντα».
