Όταν η FIFA ανακοίνωσε ότι το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 θα φιλοξενηθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και το Μεξικό, πολλοί θεωρούσαν αυτονόητο ότι το Μόντρεαλ και το Κεμπέκ θα είχαν σημαντική παρουσία στη διοργάνωση. Η μεγαλύτερη γαλλόφωνη πόλη της Βόρειας Αμερικής αποτελούσε βασικό κομμάτι της αρχικής υποψηφιότητας και η συμμετοχή της θεωρούνταν στρατηγικής σημασίας για τη FIFA.
Σήμερα, όμως, καθώς η σέντρα του Μουντιάλ έφτασε, η επαρχία του Κεμπέκ παρακολουθεί τη διοργάνωση από απόσταση. Δεν θα φιλοξενήσει ούτε έναν αγώνα. Ούτε μία εθνική ομάδα. Ούτε καν ένα επίσημο προπονητικό κέντρο.
Η απουσία αυτή δεν είναι αποτέλεσμα ποδοσφαιρικών ή οργανωτικών αδυναμιών. Είναι κυρίως αποτέλεσμα πολιτικών αποφάσεων, οικονομικών υπολογισμών και ενός διαχρονικού ερωτήματος που εξακολουθεί να συνοδεύει τον καναδικό αθλητισμό: πόσο σημαντικό είναι πραγματικά το ποδόσφαιρο για την κοινωνία του Κεμπέκ;
Η ιστορία ξεκινά το 2021. Εκείνη τη χρονιά το Μόντρεαλ αποφάσισε να αποσυρθεί από τη διαδικασία φιλοξενίας τεσσάρων αγώνων του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Η δημοτική αρχή ήταν θετική στη διοργάνωση. Η ασφάλεια, οι μετακινήσεις και η αστική υποστήριξη δεν αποτελούσαν πρόβλημα. Το πραγματικό εμπόδιο ήταν το γήπεδο.
Η FIFA είχε επιλέξει ως πιθανό χώρο διεξαγωγής το Ολυμπιακό Στάδιο του Μόντρεαλ, το εμβληματικό στάδιο που κατασκευάστηκε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976. Ένα ιστορικό αλλά πλέον γερασμένο αθλητικό συγκρότημα, το οποίο δεν πληρούσε τις απαιτήσεις μιας σύγχρονης διοργάνωσης παγκόσμιου επιπέδου.
Η ανακαίνισή του απαιτούσε τεράστια επένδυση. Οι αρχικές εκτιμήσεις έκαναν λόγο για περίπου ένα δισεκατομμύριο καναδικά δολάρια, ποσό που αντιστοιχούσε σε περισσότερα από 600 εκατομμύρια ευρώ. Το στάδιο, όμως, δεν ανήκε στον δήμο αλλά στην επαρχιακή κυβέρνηση του Κεμπέκ, γεγονός που μετέφερε την τελική απόφαση στο πολιτικό επίπεδο.
Η αλλαγή κυβέρνησης στην επαρχία αποδείχθηκε καθοριστική. Οι νέες αρχές αποφάσισαν ότι τα χρήματα έπρεπε να διοχετευθούν σε άλλες προτεραιότητες και όχι σε ένα ακριβό έργο που θα εξυπηρετούσε μια διοργάνωση διάρκειας λίγων εβδομάδων.
Έτσι, το Κεμπέκ αποσύρθηκε από τη διεκδίκηση του Μουντιάλ.
Η ειρωνεία είναι ότι λίγα χρόνια αργότερα η ίδια κυβέρνηση ενέκρινε τελικά μεγάλο πρόγραμμα ανακαίνισης του Ολυμπιακού Σταδίου. Οι εργασίες για τη νέα οροφή έχουν ήδη ξεκινήσει και το έργο προχωρά κανονικά. Ωστόσο, η ευκαιρία του Παγκοσμίου Κυπέλλου είχε χαθεί οριστικά.
Για το Μόντρεαλ η εξέλιξη αυτή αποτέλεσε σημαντική απογοήτευση. Οι τοπικές αρχές υπολόγιζαν σε εκατομμύρια επισκέπτες, τουριστικά έσοδα και διεθνή προβολή. Η FIFA επίσης έβλεπε με θετικό μάτι τη συμμετοχή της πόλης, καθώς η γαλλόφωνη διάσταση της καναδικής υποψηφιότητας θεωρούνταν ιδιαίτερα σημαντική για τις διεθνείς αγορές και το παγκόσμιο κοινό.
Ακόμη και μετά την απώλεια των αγώνων, το Μόντρεαλ εξέτασε το ενδεχόμενο να φιλοξενήσει κάποια εθνική ομάδα ως προπονητική βάση. Οι εγκαταστάσεις της ομάδας της πόλης, γνωστής πλέον ως CF Montréal, έχουν φιλοξενήσει στο παρελθόν συλλόγους όπως η Ρεάλ Μαδρίτης και η Τσέλσι για καλοκαιρινά στάδια προετοιμασίας.
Τελικά, ούτε αυτό προχώρησε. Οι οικονομικές μελέτες έδειξαν ότι τα πιθανά οφέλη δεν δικαιολογούσαν το κόστος και την οργανωτική προσπάθεια που θα απαιτούνταν.
Πέρα όμως από τις πολιτικές αποφάσεις, υπάρχει και μια βαθύτερη εξήγηση. Σε αντίθεση με πολλές ευρωπαϊκές ή λατινοαμερικανικές πόλεις, το ποδόσφαιρο δεν αποτελεί ακόμη το κυρίαρχο άθλημα στο Κεμπέκ.
Το χόκεϊ παραμένει ο αδιαμφισβήτητος βασιλιάς. Την περίοδο που πλησίαζε το Μουντιάλ, η δημόσια συζήτηση στο Μόντρεαλ περιστρεφόταν σχεδόν αποκλειστικά γύρω από την πορεία των Canadiens στα πλέι οφ του NHL. Οι δρόμοι, τα μέσα ενημέρωσης και οι συζητήσεις των φιλάθλων είχαν ως επίκεντρο το χόκεϊ και όχι το ποδόσφαιρο.
Αυτό εξηγεί και γιατί η απώλεια του Μουντιάλ δεν προκάλεσε ισχυρές κοινωνικές αντιδράσεις. Το ποδοσφαιρικό κοινό απογοητεύτηκε, αλλά η ευρύτερη κοινή γνώμη παρέμεινε διχασμένη.
Πολλοί πολίτες θεωρούσαν ότι η επένδυση εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων για λίγους αγώνες δεν είχε νόημα. Άλλοι εξέφραζαν επιφυλάξεις απέναντι στη FIFA, στον Τζιάνι Ινφαντίνο και στον τρόπο με τον οποίο οργανώνονται οι σύγχρονες μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις. Δεν έλειψαν επίσης όσοι συνέδεσαν το Μουντιάλ με τις πολιτικές εξελίξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον ρόλο του Ντόναλντ Τραμπ στη διοργάνωση.
Ίσως το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι σήμερα, λίγες ημέρες πριν από την έναρξη της διοργάνωσης, δύσκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι ο Καναδάς φιλοξενεί ένα Παγκόσμιο Κύπελλο. Στο Μόντρεαλ δεν υπάρχουν οι εικόνες γιορτής που συναντά κανείς στο Τορόντο ή σε αμερικανικές πόλεις.
Ακόμη και η πολυπληθής ιταλική κοινότητα της πόλης, που παραδοσιακά δημιουργεί ποδοσφαιρική ατμόσφαιρα σε μεγάλες διοργανώσεις, δεν κατάφερε να δώσει ιδιαίτερο χρώμα αυτή τη φορά. Η απουσία της Ιταλίας από το Μουντιάλ αφαίρεσε έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες κινητοποίησης των φιλάθλων.
Έτσι, το Κεμπέκ παρακολουθεί ένα Παγκόσμιο Κύπελλο που θα μπορούσε να είχε φιλοξενήσει, αλλά τελικά δεν θα ζήσει ποτέ από κοντά. Μια διοργάνωση που χάθηκε ανάμεσα σε πολιτικές αποφάσεις, οικονομικούς υπολογισμούς και μια κοινωνία που εξακολουθεί να αγαπά περισσότερο το χόκεϊ από το ποδόσφαιρο.
Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη ειρωνεία. Το μοναδικό γαλλόφωνο κομμάτι της Βόρειας Αμερικής, που η FIFA θεωρούσε πολύτιμο για την παγκόσμια προβολή της διοργάνωσης, έμεινε τελικά έξω από το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό πάρτι του πλανήτη.
Πηγή: In.gr
