Σε ανύποπτη στιγμή, ο Μιρτσέα Λουτσέσκου είχε δηλώσει: «Το να πεθάνεις στο γήπεδο είναι το πιο όμορφο πράγμα για έναν προπονητή». Ο αγώνας με την Τουρκία δεν ήταν το τέλος της καριέρας του, αλλά της ίδιας του της ζωής δίχως να αποσυρθεί ποτέ!
Ο πολυνίκης τεχνικός αφιέρωσε 63 χρόνια στο ποδόσφαιρο. Από τα 17 του έζησε μόνο γι’ αυτό. Αγωνίστηκε για σχεδόν δύο δεκαετίες, ενώ για τρία χρόνια (1979–1982) είχε έναν σπάνιο διπλό ρόλο. Ήταν ταυτόχρονα παίκτης και προπονητής, κάτι που ελάχιστοι έχουν καταφέρει.
Προπόνησε για 47 χρόνια και δεν αποσύρθηκε ποτέ. Δεν το ένιωθε, δεν το ήθελε, δεν μπορούσε. Για εκείνον, η αποχώρηση σήμαινε το τέλος.
Είχε τονίσει προφητικά πως δεν υπήρχε τίποτα πιο όμορφο για έναν προπονητή από το να πεθάνει στο χορτάρι. Όπως ο θρύλος της Σέλτικ, Τζοκ Στάιν και ο πρωτοπόρος του σοβιετικού ποδοσφαίρου Βαλερί Λομπανόφσκι. Αυτό ήθελε κι εκείνος.
sdna.gr
