Σε μέσο της Ισπανίας μίλησε ο πρώην τεχνικός της ΑΕΚ, Ιμανόλ Ιδιάκεθ. Δεν έκρυψε την απογοήτευσή του για τον τρόπο που ολοκληρώθηκε η συνεργασία του με την ομάδα της Λάρνακας.
«Η αλήθεια είναι ότι αυτό είναι δύσκολο να το καταλάβεις, επειδή οι προπονητές ήδη αποδέχονται ότι τα αποτελέσματα είναι αυτά που μετράνε, αλλά όταν έχεις αποτελέσματα και πρέπει ακόμα να φύγεις…».
Η ομάδα είχε γράψει ιστορία.
«Φτάσαμε στην πρώτη οκτάδα του Conference League, νικήσαμε την Κρίσταλ Πάλας στη φάση των ομίλων στο γήπεδό τους -η πρώτη κυπριακή νίκη στην Αγγλία- δεχτήκαμε μόνο ένα γκολ στους έξι αγώνες του ομίλου… Φανταστείτε, τα έσοδα για τον σύλλογο ήταν τρελά. Κερδίσαμε το Σούπερ Καπ τον Οκτώβριο και η ομάδα ήταν δεύτερη, τρίτη, ξανά δεύτερη στο πρωτάθλημα. Είχαμε υποστεί τραυματισμούς και όλοι περίμεναν ενισχύσεις τον Ιανουάριο για να προσπαθήσουν να κερδίσουμε το πρωτάθλημα».
Όλα ξαφνικά παίρνουν μια τροπή προς το χειρότερο.
«Οι ενισχύσεις δεν φτάνουν ή αργούν πολύ να φτάσουν, ο κόσμος αρχίζει να αγχώνεται, χάνουμε ένα παιχνίδι και αρχίζουμε να επικρίνουμε το διοικητικό συμβούλιο και τον αθλητικό διευθυντή. Χάνουμε το δεύτερο παιχνίδι… και η ατμόσφαιρα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γίνεται λίγο τεταμένη, με πολλές επικρίσεις προς το διοικητικό συμβούλιο, ειδικά επειδή δεν χρησιμοποίησε τα χρήματα που είχε συγκεντρώσει για μεταγραφές, και ούτω καθεξής. Αυτή είναι λίγο-πολύ η ουσία».
Μέχρι που όλα εκρήγνυνται.
«Εκείνη την εβδομάδα ήρθαμε ισόπαλοι σε έναν αγώνα με τους πρωτοπόρους του πρωταθλήματος και θα μπορούσαμε να είχαμε μειώσει τη διαφορά. Ο πρόεδρος παραιτήθηκε λόγω της ατμόσφαιρας. Είπε ότι είχε κουραστεί από την αχαριστία και ότι έφευγε. Την επόμενη μέρα, ο αθλητικός διευθυντής παραιτήθηκε μαζί του. Και όταν πήγα στην προπόνηση την Τετάρτη, όσοι έμειναν -επειδή το διοικητικό συμβούλιο είχε εκδώσει ανακοίνωση που έλεγε ότι όλοι θα έφευγαν στο τέλος της σεζόν, αλλά ότι θα άντεχαν μέχρι τις εκλογές- μου είπαν ότι ούτε εγώ θα συνέχιζαν».
Πόνεσε όλο αυτό;
«Λοιπόν, η αλήθεια είναι ότι ναι, ήταν λίγο απογοητευτικό γιατί είχαμε κερδίσει το δικαίωμα να παλέψουμε γι’ αυτό, δεν είχαμε προβλήματα στα αποδυτήρια, η ομάδα ήταν καλά, ενωμένη, λειτουργούσε καλά… Παρά τους τραυματισμούς, συνεχίσαμε να παλεύουμε για τα πάντα και ξαφνικά, από τη μια μέρα στην άλλη, βρίσκεσαι σπίτι σου επειδή όσοι είναι πάνω από εσένα δεν έχουν καταφέρει να διαχειριστούν μερικές κριτικές».
Έχεις ξεπεράσει ακόμα την πίκρα σου;
«Αυτή είναι η πρώτη φορά που δεν απολύθηκα λόγω των αποτελεσμάτων, αλλά πέρα από τα περιστασιακά λάθη που κάνουμε όλοι, νομίζω ότι η δουλειά ήταν πολύ καλή».
Πώς το δέχτηκαν οι οπαδοί;
«Ο κόσμος με συμπαθούσε. Νομίζω ότι είμαι ο προπονητής της ΑΕΚ με τους περισσότερους τίτλους: κερδίσαμε το Κύπελλο, το Σούπερ Καπ και πετύχαμε το ορόσημο της πρόκρισης στη φάση των 16 του Conference League, κάτι που μόνο μία άλλη ομάδα είχε καταφέρει τρία χρόνια νωρίτερα μέσω του Europa League. Δεν ένιωσα ποτέ απόρριψη από τους οπαδούς, το αντίθετο μάλιστα».
Ήταν η πρώτη σου εμπειρία με τον αδερφό του τον Ινίγκο. Πώς ήταν;
«Πολύ καλό. Τσακωνόμασταν πολύ όταν ήμασταν παιδιά. Έχουμε τσακωθεί ακόμη και παίζοντας βελάκια και τέτοια πράγματα στο σπίτι. Το να δουλεύω με τον Ινίγκο είναι καλό για μένα. Ξέρω ότι θα μου πει τι σκέφτεται. Μερικές φορές έχεις ανθρώπους γύρω σου που σου λένε αυτό που θέλεις να ακούσεις, και σε αυτή την περίπτωση, ήταν μια καλή εμπειρία. Στο τέλος, ο καθένας μας βλέπει τα πράγματα διαφορετικά. Εγώ είχα έναν δρόμο στο ποδόσφαιρο, αυτός έναν άλλο. Έχουμε διαφορετικές εμπειρίες, διαφορετικές απόψεις, και έχουμε μάθει και οι δύο πράγματα».
Ποιος σας έχει αντικαταστήσει;
«Υπέγραψαν τον Χάβι Ροθάδα, ο οποίος ήταν σε μια άλλη κυπριακή ομάδα, επειδή στην Κύπρο μπορείς να αλλάξεις ομάδα. Τώρα βρίσκονται στην ίδια κατάσταση. Το όνειρο των οπαδών είναι να κερδίσουν το πρωτάθλημα, επειδή δεν το έχουν κερδίσει ποτέ πριν».
