Τον τελευταίο καιρό, το όνομα του Λοΐζου Λοΐζου φιγουράρει παντού. Μένει στην Ομόνοια; Πάει στη Χάποελ Τελ Αβίβ; Ή μήπως θα τον δούμε σε άλλη κυπριακή ομάδα (Άρη); Το σίριαλ με το μέλλον του νεαρού άσου συνεχίζεται κάθε μεταγραφική περίοδο και ειλικρινά, κάπου έχει κουράσει.
Η πραγματικότητα είναι απλή. Ή θα πωληθεί τώρα από την Ομόνοια, ή θα αποχωρήσει το καλοκαίρι ως ελεύθερος. Όλα δείχνουν πως ο ίδιος δεν έχει διάθεση να συνεχίσει στο «τριφύλλι». Το ζήτημα είναι πως ο τρόπος και ο χρόνος που επιλέγει για να φύγει μοιάζει, τουλάχιστον στα μάτια πολλών, ακατανόητος.
Ο Λοΐζου είχε για ένα εξάμηνο της προηγούμενης σεζόν (2024-25) την ευκαιρία του στο εξωτερικό, με τον δανεισμό του στη Χέρενφεν, αλλά η παρουσία του στην Ολλανδία δεν έπεισε (5 συμμετοχές, 130 αγωνιστικά λεπτά). Την ίδια ώρα, που μπροστά του έχει ξανά την προοπτική να αγωνιστεί ξανά στη league phase του Κόνφερενς Λιγκ, να είναι βασικό στέλεχος της Ομόνοιας και να καθιερωθεί ως ηγέτης σε μια ομάδα που τον πιστεύει. Παρ’ όλα αυτά, όλα δείχνουν πως είναι διατεθειμένος να τα αφήσει στην άκρη για να μετακομίσει σε ένα κατώτερο πρωτάθλημα, μάλιστα σε μια χώρα που επικρατεί πολεμική αστάθεια.
Δεν μπορεί κανείς να μπει στο μυαλό ενός 21χρονου ποδοσφαιριστή, ούτε να του στερήσει το όνειρο του εξωτερικού. Όμως, είναι δύσκολο να εξηγηθεί λογικά η επιθυμία ενός παίχτη που αποτελεί γέννημα-θρέμμα της Ομόνοιας, που έχει πρωταγωνιστικό ρόλο και ευρωπαϊκή προοπτική, να τα παρατήσει όλα αυτά για ένα βήμα που μοιάζει περισσότερο με ρίσκο παρά με πρόοδο.
Ίσως τελικά η ιστορία του Λοΐζου να είναι άλλη μία υπενθύμιση πως το ταλέντο δεν αρκεί. Χρειάζεται και ορθή διαχείριση, σωστό timing και καθαρό μυαλό. Μα κυρίως, χρειάζονται οι κατάλληλοι άνθρωποι δίπλα σου, με γνώση και εμπειρία, μάνατζερ που θα σε συμβουλέψουν σωστά, ώστε κάθε σου βήμα να σε πηγαίνει πιο μπροστά και όχι πιο πίσω.
Όλα αυτά βέβαια είναι σκέψεις με βάση με τα όσα γνωρίζουμε. Και η αλήθεια είναι πως την πλευρά Λοΐζου δεν την έχουμε ακούσει ποτέ.
