Για καμία επιλογή στο ποδόσφαιρο, ή ακόμη και στην ζωή, δεν μπορεί να είσαι σίγουρος. Πολλές επιλογές φαντάζουν καλές, μέχρι και ιδανικές, όμως στην πράξη αυτές αποδεικνύονται λανθασμένες.
Αυτό που κρίνει τον κάθε ένα μας, είναι η πραγματικότητα, το αποτέλεσμα όχι το "θα κάνω", αλλά αυτό που έκανα!
Η επιλογή λοιπόν της Ομόνοιας με το "ήξεις αφίξεις", και στο τέλος το Αναστασίου μέχρι τέλους, αποδείχτηκε πέρα για πέρα λανθασμένη.
Ο Αναστασίου σαν προπονητής στην Ομόνοια, φέτος, γιατί πέρσι είχε θετικό πρόσημο, αποδείχτηκε ανεπαρκής,
Εβδομάδα με εβδομάδα έχανε όλο και περισσότερους υποστηριχτές, αφού η εικόνα που έβγαζε η ομάδα του στο γήπεδο, "ανάγκαζε" τον κόσμο να τον αμφισβητεί.
Ούτε καλή τακτικά ήταν, ούτε σταθερή ήταν, ούτε οι παίκτες πλησίαζαν το επίπεδο που ο κάθε ένας τους μπορεί, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Ούτε καλή ψυχολογία και αυτοπεποίθηση είχε η ομάδα του. Οι επιλογές του που φάνταζαν εκ των προτέρων λάθος, αποδεικνύονταν και στο γήπεδο λανθασμένες, όμως συνέχιζε να τις κάνει.
Η στρατηγική του, στα ντέρμπι ιδιαίτερα, ήταν πολύ μακριά από την στρατηγική και την τακτική μια μεγάλης ομάδας.
Ήταν τόσο φοβισμένη που αφαιρούσε από το βάρος της φανέλας της. Βέβαια έκλεψε με αυτή την τακτική κάποια αποτελέσματα, όπως με την Πάφο στην Πάφο ( όμως η χήνα δεν πετά πολλές φορές μέσα από τον φούρνο).
Οι δηλώσεις του και οι δικαιολογίες του μετά από τα παιχνίδια τις περισσότερες φορές του δημιουργούσαν περισσότερα θέματα αντί να του λύνουν.
Η επιλογή του να βάλει στο "ψυγείο" τον Χάμπο για τόσο μεγάλο χρονικό διάστυμα είναι κάτι που κανένας δεν κατάλαβε. Όπως και ο ίδιος φαίνεται ότι δεν αντιλήφθηκε ότι από τους παίκτες που έχει στο κέντρο ο πλέον απαραίτητος είναι ο Χάμπος.
Να θυμίσουμε ότι και τον Λοίζου τον είχε για κάποια συνεχόμενα παιχνίδι εκτός, χωρίς να έχει στο γήπεδο ακμία ανάλογη επιλογή, ενω τον τελευταίο καιρό έβαλε στον πάγκο τον πιο σταθερό του αμτντικό, τον Παναγιώτου.
Οι παρεμβάσεις τουα πο τον πάγκο πολύ λίγες φορές βελτίωναν την εικόνα της ομάδας του,
Αυτά είναι κάποια παραδείγματα, και σαν αυτά υπάρχουν πολλά.
Δεν κέρδισε κανένα κομβικό παιχνίδι, ούτε για να κάνει πορεία πρωταθλητισμού, ούτε για να πάει τελικό, ούτε για το επόμενο βήμα στο Κόνφερενς. Και σε όλες αυτές τις αποτυχίες, έχει τακτικά, και στρατηγικά, μεγάλο μερίδιο.
Μόνο στον ημιτελικόμε τηνΑΕΚ στο ΓΣΠ κέρδισε στην προπονητική σκακιέρα, στον επαναληπτικό όμως στην ΑΡΈΝΑ.... άστε το καλύτερα.
Αυτός λοιπόν ο προπονητης που "Εμετρήθη, εζυγίσθη και ευρέθη ελλιπής" φάνηκε μέσα από την πορεία του στον πάγκο ότι δεν είχε τις ικανότητες να είναι ο προπονητής της Ομόνοιας, και αυτός ο άνθρωπος που έχει φθαρεί τόσο πολύ μέσα από την κακή επιλογή και τους κακούς χειρισμούς της Ομόνοιας, η ίδια η Ομόνοια θεωρεί ότι έχει το ποδοσφαιρικό εκτόπισμα, έχει την "ποδοσφαιρικη εκτίμηση" και τον ποδοσφαιρικό σεβασμό, του κόσμου και των παικτών για να είναι ο Υπεύθυνος Στρατηγικού Σχεδιασμού της ομάδας.
Με αυτά τα δεδομένα θέλει να μπεί και στη νέα χρονιά η Ομόνοια. Πόση πίεση στα αλήθεια βάζει στον εαυτό της η διοικήση; Τα συμπεράσματα είναι για τον κάθε ένα.
ΥΓ
Θα πρέπει επίσης να τονιστεί οτι η Ομόνοια έχει και θέματα ποιότητας, δεν είναι μόνο οι ικανότητες του Αναστασίου.
