Η ιστορία της Ντέμπορα Σόουζα Κόστα, γνωστής ως «Ντεμπίνια», είναι μια ιστορία επιβίωσης, δύναμης και τελικά λύτρωσης.
Μεγάλωσε σε μια μικρή πόλη της Βραζιλίας, το Σάο Σεμπαστιάο, με λιγότερους από 4.000 κατοίκους. Από πολύ μικρή έμαθε τι σημαίνει να παλεύεις για την επιβίωσή σου. Κυνηγούσε, ψάρευε, έκανε ό,τι μπορούσε για να βγάλει τα προς το ζην, αλλά κανένας αγώνας δεν ήταν πιο δύσκολος από αυτόν που έδινε μέσα στο ίδιο της το σπίτι.
Η μητέρα της την απέκτησε σε πολύ μικρή ηλικία. Ήταν μόνη της και καθώς δεν μπορούσε να τη μεγαλώσει την έδωσε για υιοθεσία στην οικογένεια που είχε αναθρέψει και την ίδια. Η πραγματικότητα όμως με τους θετούς γονείς της ήταν πολύ διαφορετική.
«Με τη θετή μου μητέρα ήταν όλα καλά. Αλλά υπήρχε και αυτός, ο άντρας που υποτίθεται ότι θα με προστάτευε. Ο σύζυγός της. Ήταν δύσκολα, πολύ δύσκολα. Να το πούμε ξεκάθαρα: με κακοποιούσε σεξουαλικά. Ήμουν οκτώ ετών όταν ξεκίνησε και αυτό κράτησε μέχρι τα δώδεκά μου. Ήταν πολύς καιρός», εκμυστηρεύτηκε στο ESPN στην πρώτη της συνέντευξη, όπου μίλησε για τη συγκλονιστική της ιστορία πριν φθάσει να παίζει για την Ατλέτικο Μινέιρο.
Δεν μίλησε σε κανέναν για τα όσα συνέβαιναν, δεν καταλάβαινε και τι συνέβαινε. Κυρίως όμως, φοβόταν.
«Το μόνο πράγμα που μου έδινε ανάσα σε αυτά τα δύσκολα χρόνια ήταν το ποδόσφαιρο. Έπαιζα ξυπόλητη με τα αγόρια, ονειρευόμουν ότι μια μέρα θα γινόμουν επαγγελματίας και θα έφευγα από τη φτώχεια, τις κακουχίες και την κακοποίηση».
Στα 14 της βρήκε ένα πρόγραμμα ποδοσφαίρου στη γειτονική πόλη Γκοϊανία, άρπαξε την ευκαιρία και έφυγε από το σπίτι της. Ήταν η πρώτη φορά που ένιωσε ελεύθερη και τότε άρχισε να βλέπει τα πράγματα πιο καθαρά.
«Όταν πήγα στην πόλη, άρχισα να σκέφτομαι το παρελθόν μου. Κατάλαβα πως δεν έφταιγα εγώ για ό,τι πέρασα. Και τότε αποφάσισα να μιλήσω. Έψαξα και βρήκα τη βιολογική μου μητέρα και την επισκέφθηκα στο σπίτι που έμενε. Της είπα για όλα όσα είχα ζήσει με τον θετό μου πατέρα και έπαθε σοκ. Μου είπε ότι είχε περάσει το ίδιο. Από τον ίδιο άντρα. Αυτός μεγάλωσε τη μητέρα μου… και μετά μεγάλωσε κι εμένα».
Όπως ανέφερε στη συνέντευξή της, η συζήτηση αυτή ήταν η αφορμή για να «σπάσει» τη σιωπή της και να καταγγείλει δημόσια το άτομο που της είχε προξενήσει τόσο πόνο. Πήρε το κινητό της, τράβηξε ένα ολιγόλεπτο βίντεο και το ανέβασε στο Instagram.
Ο θετός της πατέρας ήταν ακόμα επιστάτης σε σχολείο και αρκετά γνωστός στην τοπική κοινωνία. Πολλοί λίγοι ήταν αυτοί που στάθηκαν στο πλευρό της, κάτι που έχει ακόμα ως παράπονο όπως είπε ESPN. Μεταξύ των σχολίων που έλαβε ήταν μερικά που έλεγαν ότι προέδιδε τον άνδρα που τη μεγάλωσε ή ότι τον κατέστρεψε με ψευδείς κατηγορίες.
Με την έκταση που πήρε το θέμα, ο βιολογικός της πατέρας -που στο παρελθόν την είχε εγκαταλείψει- εμφανίστηκε και στήριξε οικονομικά τη δικαστική διαμάχη με τον κακοποιητή της, ο οποίος τελικά καταδικάστηκε σε μόλις οκτώ χρόνια φυλάκιση.
Η «Ντεμπίνια» ακολούθησε τελικά το όνειρό της στο ποδόσφαιρο. Πέρασε από τη Σάο Ζοζέ και σήμερα φορά τη φανέλα της Ατλέτικο Μινέιρο.
«Σήμερα νιώθω ευτυχισμένη. Έχω τη δυνατότητα να παίζω ποδόσφαιρο και να ζω κάνοντας αυτό που αγαπώ. Έχω όμως και μια αποστολή: να μιλήσω, να ενημερώσω, να προστατεύσω άλλα παιδιά από τη σεξουαλική κακοποίηση. Να σταματήσουμε να επιτρέπουμε ως κοινωνία το να συμβαίνουν όλα όσα εγώ έζησα. Το ποδόσφαιρο δεν ήταν απλά ένα άθλημα. Ήταν η δική μου σωτηρία και κάθε φορά που πατάω στο γήπεδο δεν παίζω μόνο για μένα, αλλά για όλες εκείνες που ακόμα φοβούνται να μιλήσουν».
Πηγή: https://www.gazzetta.gr/
