Όποιοι θεωρούν ότι όλα περιστρέφονται γύρω από το ποδόσφαιρο κάνουν πολύ μεγάλο λάθος. Τα άτομα του αθλήματος έχουν και άλλες ασχολίες, αρκετά πιο σημαντικές από τον βασιλιά των σπορ.
Ένα τέτοιο παράδειγμα ατόμου του αθλήματος είναι και ο διαιτητής Α` κατηγορίας, Ανδρέας Τσαμπαλάς, ο οποίος είναι ανάδοχος ενός μικρού κοριτσιού με το όνομα Nazy από την κοινότητα Σρε Άμπελ στην Καμπότζη και ταξίδεψε εθελοντικά μέχρι την Τανζανία για να βοηθήσει στην προσπάθεια να χτιστούν τουαλέτες σε ένα σχολείο και να δουν δια ζώσης μαζί με τους υπόλοιπους ανάδοχους της ActionAid Hellas το έργο που επιτελείτε σε διάφορες κοινότητες μέσω του προγράμματος αναδοχής.
O Ανδρέας Τσαμπαλάς είναι 26 ετών, απόφοιτος του Πανεπιστήμιο Κύπρου με πτυχίο οικονομικών και μεταπτυχιακό στα Business Economics και βρίσκεται στην Α` κατηγορία εδώ και δύο χρόνια, σφυρίζοντας 5 αγώνες.
Το Ant1live.com επικοινώνησε με τον Κύπριο διαιτητή που αυτή την στιγμή βρίσκεται στην χώρα της Αφρικής για να μοιραστεί μαζί μας τις εντυπώσεις του. Χαρακτήρισε το ταξίδι, ως εμπειρία ζωής, τονίζοντας ότι πήρε την απόφαση να κάνει αυτό το μακρινό ταξίδι χωρίς δεύτερη σκέψη.
Καταρχάς πως πήρες την απόφαση να προχωρήσεις σε αυτή την ενέργεια, ασχολείσαι με τον εθελοντισμό, πηγές ξανά τόσο μακρινό ταξίδι για τέτοιο σκοπό;
Συμμετέχω δύο χρόνια στο πρόγραμμα αναδοχής της ActionAid Hellas όντας ανάδοχος παιδιού στη Καμπότζη. Πάντα ήθελα να κάνω ένα ταξίδι για να προσφέρω έμπρακτα στα παιδιά που έχουν τόση ανάγκη όποτε πήγα χωρίς δεύτερη σκέψη.
Άρα το γεγονός ότι είσαι ανάδοχος σε ώθησε σε αυτή την ενέργεια; Ήθελες να δεις από κοντά ασχέτως αν είναι σε άλλη χώρα πως ζουν αυτά τα παιδιά της Αφρικής όπως είναι και το δικό σου;
Ναι. Οι ανάδοχοι με την εισφορά τους αλλά και την επικοινωνία που διατηρούν μέσω γραμμάτων με τα παιδιά, επιτελούν σπουδαίο έργο τόσο για τα ίδια τα παιδιά αλλά και για όλη την κοινότητα. Ο στόχος του ταξιδιού δεν είναι μόνο να συνειδητοποιήσουμε εμείς το πως ζουν τα παιδιά εδώ, αλλά να βοηθήσουμε πραγματικά χτίζοντας τουαλέτες σε τοπικό σχολείο. Ουσιαστικά δεν είναι ένα ταξίδι τουρισμού, αλλά συνεισφοράς.
Άρα τι περιλαμβάνει το πρόγραμμα σας; Πόσα άτομα ταξιδέψατε και ποιοι είναι οι στόχοι σας μέχρι την αναχώρηση σας από την Τανζανία;
Είμαστε ομάδα 46 αναδόχων από Ελλάδα και Κύπρο. Ήρθαμε την Δευτέρα και φεύγουμε Σάββατο. Καθημερινά επισκεπτόμαστε το σχολείο στο οποίο γίνονται τα έργα και βοηθούμε τους ντόπιους εργάτες με ότι βοήθεια χρειαστούν. Κουβαλάμε νερό από το ποτάμι, τούβλα, σκάβουμε, μαγειρεύουμε και γενικά στηρίζουμε σε ότι χρειάζονται για να ολοκληρωθεί το έργο. Σημαντικό να αναφέρω ότι το συγκεκριμένο έργο (τουαλέτες σε ένα σχολείο έχει χρηματοδοτηθεί 80% από εισφορές των 46 συμμετεχόντων). Τα απογεύματα επισκεπτόμαστε αλλά έργα που ολοκληρώθηκαν από την ActionAid Ελλάς σε διαφορά σχολεία για να αντιληφθούμε καλύτερα την ουσιαστική δουλειά που γίνεται από τον οργανισμό.
Πες μας λίγα λόγια για το δικό παιδί. Πως ονομάζεται, πόσο χρονών είναι;
Είμαι ανάδοχος ενός μικρού κοριτσιού με το Όνομα Nazy από την κοινότητα Σρε Άμπελ στην Καμπότζη, Νοτιοανατολική Ασία.
Είναι δύσκολο αυτό το εγχείρημα; Πολλά άτομα θέλουν να ταξιδέψουν μέχρι την Αφρική όμως διστάζουν κυρίως λόγω της απόστασης. Πως μπορεί κάποιος να λάβει μέρος;
Μοναδική προϋπόθεση να γίνει κάποιος Ανάδοχος στην ActionAid. Το ταξίδι είναι μακρύ και δύσκολο αλλά η εμπειρία που ζει κάποιος με το που φτάσει σε κάποια χώρα είναι μοναδική.
Αυτό αντιλήφθηκα από τα λεγόμενα σου, πρέπει να το ήθελες πολύ γιατί ένα νεαρό παιδί στην ηλικία σου μπορούσε να περάσει διαφορετικά τις διακοπές του, ενώ εσύ επέλεξες να κάνει αυτό το ταξίδι για να βοηθήσεις.
Ήθελα όχι μόνο να δω αλλά να βιώσω τις συνθήκες, αυτές τις τόσο δύσκολες και σαν από άλλο πλανήτη συνθήκες, αλλά και να δω το πραγματικό έργο που κάνει η actionaid. Είναι μέσα μου το να προσφέρω, και να το κάνω μέσα από ένα τέτοιο ταξίδι ήταν ο κατάλληλος τρόπος. Είμαι σε μια φάση στη ζωή μου στην οποία αναθεωρώ πολλά, παίρνοντας μια τέτοια απόφαση είμαι σίγουρος πως οδεύω προς τον σωστό δρόμο και έρχομαι όλο ένα πιο κοντά στο πραγματικό μου εαυτό.
Τώρα στον ρόλο σου ως διαιτητής έκανες κάτι στην Τανζανία που να σχετίζεται με το ποδόσφαιρο; Μίλησες στα παιδιά για την δουλειά σου, τους αρέσει το ποδόσφαιρο;
Το ποδόσφαιρο αρχικά είναι κάτι που τα παιδιά αγαπούν σε υπερβολικό βαθμό. δεν το βλέπεις συχνά αυτό! Δεν μπορώ να σας περιγράψω τις αντιδράσεις τους όταν τους πήραμε δώρο μια μπάλα. Εννοείται μίλησα στα παιδιά για τον ρόλο μου ως διαιτητής, και μπορώ να πω ότι στα 9 χρόνια καριέρας πρώτη φορά εισπράττω τόση απλόχερη αγάπη και θαυμασμό λόγω της διαιτησίας. είναι πραγματικά απίστευτο!
Όσο αφορά την δίκη μου δωρεά στην Κοινότητα την οποία υποστηρίζουμε, σε συνεργασία με την Κυπριακή Ομόσπονδα Ποδοσφαίρου θα δωρίσουμε ποδοσφαιρικό υλικό και ανυπόμονο πολύ να δω τις αντιδράσεις των παιδιών.
Ένα καταληκτικό σου μήνυμα..
Να γίνουν όλοι ανάδοχοι! Να προσφέρουμε, για ένα κόσμο πιο δίκαιο! Οι διαιτητές είναι άνθρωποι με ευαισθησίες όπως όλοι.
Ο Ανδρέας Τσαμπαλάς, μίλησε και στην εκπομπή του ΑΝΤ1 "Μέρα Μεσημέρι"
