Ο φετινός τελικός του Europa League διεξάγεται στο Δουβλίνο στο Aviva Stadium ή Dublin Arena σύμφωνα με τη UEFA. Στην πρωτεύουσα δηλαδή της Ιρλανδίας.
Από Neverkuzen σε Neverlosen μια σεζόν δρόμος. Η Λεβερκούζεν πριν την έναρξη της φετινής σεζόν είχε κατακτήσει μόλις δύο τίτλους στην ιστορία της, τρεις αν συνυπολογίσουμε και το πρωτάθλημα της Bundesliga 2. Ένα Κύπελλο Γερμανίας το 1993 και ένα Κύπελλο UEFA το 1988.
Φέτος η απίθανη ομάδα που έχει φτιάξει ο Τσάμπι Αλόνσο κυνηγάει το τρεμπλ. Έχει ήδη πανηγυρίσει την Bundesliga, όντας ο πρώτος σύλλογος που το καταφέρνει στα 61 χρόνια ζωής της διοργάνωσης, ενώ εκτός από τον τελικό του Europa League βρίσκεται ήδη και σε εκείνον της Γερμανίας, που στις 25 Μαΐου θα αντιμετωπίσει την Καϊζερσλάουτερν.
Αυτός θα είναι ο 54ος του θεσμού, με τη Σεβίλλη να είναι η απόλυτη "Βασίλισσα" της διοργάνωσης, καθώς μετράει επτά τίτλους.
Από την άλλη η Αταλάντα συμμετέχει για πρώτη φορά στην ιστορία της σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης, ενώ η Λεβερκούζεν για τρίτη, μετά από τον τελικό του Champions League κόντρα στη Ρεάλ Μαδρίτης τη σεζόν 2001/02, τον οποίο έχασε με 2-1 και τον τελικό του Κυπέλλου UEFA το μακρινό 1988.
Τότε η γερμανική ομάδα είχε κερδίσει τη Γουέστ Χαμ με 3-2 στα πέναλτι (3-3 κ.δ.) και πανηγύρισε τον πρώτο ευρωπαϊκό της τίτλο.
ΟΙ ΕΝΔΕΚΑΔΕΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΤΕΛΙΚΟΥ
Αταλάντα (Γκασπερίνι): Μούσο, Τζιμσίτι, Χίεν, Κολάσινατς, Τζαπακόστα, Έντερσον, Κουπμάινερς, Ρουγκέρι, Ντε Κετελέρε, Λούκμαν, Σκαμάκα
Λεβερκούζεν (Αλόνσο): Κόβαρ, Στάνισιτς, Τα, Ταπσόμπα, Φρίμπονγκ, Τζάκα, Παλάσιος, Ινκαπιέ, Βιρτς, Γκριμάλντο, Αντλί
