Ένα θρίλερ ήταν σε εξέλιξη χθες βράδυ με την Αργεντινή να προηγείται με 2-0 της Πολωνίας, να βρίσκεται στην 1η θέση με 6 βαθμούς και την ομάδα του Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι στην 2η με 4. Την ίδια ώρα το Μεξικό κέρδιζε με το ίδιο σκορ την Σαουδική Αραβια και ήταν και αυτό στους 4 βαθμούς και είχε ακριβώς την ίδια διαφορά τερμάτων με την Πολωνία, 0, αφού οι δύο ομάδες είχαν σκοράρει από δύο γκολ και δέχθηκαν άλλα τόσα.
Η Σαουδική Αραβία εν τέλει σκόραρε, το Μεξικό είχε πλέον -1 στην διαφορά τερμάτων και έτσι έχασε την πρόκριση.
Αν δεν δεχόταν το γκολ στις καθυστερήσεις όμως, δεν θα περνούσε στην επόμενη φάση αφού η Πολωνία υπερτερούσε στο κριτήριο fair play, δηλαδή στις κίτρινες κάρτες, είχε δεχθεί 5 και το Μεξικό 7. Μάλιστα καλά διαβάζετε, θα χανόταν μια πρόκριση για τις κίτρινες κάρτες.
Και έχω την απορία, όλα τα παιχνίδια έχουν τον ίδιο διαιτητή, τις ίδιες συνθήκες, το ίδιο πάθος, την ίδια δύναμη; Πως μπορεί να μετρούν οι κίτρινες κάρτες ως κριτήριο πρόκρισης από την στιγμή που ένας διαιτητής μπορεί να αρέσκεται στο να δείχνει κίτρινες κάρτες και κάποιος άλλος όχι; Και αν κάποια από αυτές τις κίτρινες δεν ήταν καν φάουλ, τι γίνεται; Πως θα επιβιώσουν οι ομάδες που η δύναμη είναι το όπλο τους;
Πραγματικά ποια ποδοσφαιρική διάνοια σκέφτηκε αυτό το πράγμα;
Νομίζω ότι στο Μεξικό πρέπει να είναι "χαρούμενοι" που τελικά δέχθηκαν το γκολ και έχασαν έτσι την πρόκριση γιατί αν έμεναν εκτός για δύο κίτρινες θα ήταν εφιάλτης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι κάπως έτσι έμεινε εκτός διοργάνωσης και η Σενεγάλη το 2018.
- Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
- Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
