Αίσιο τέλος στο θέμα που προέκυψε με την Ομόνοια και το ΓΣΠ, τουλάχιστον όσο άφορα την Ευρώπη, και το ίδιο αναμένεται να συμβεί και με την έδρα στο πρωτάθλημα.
Αυτό ήταν σίγουρα μια θετική εξέλιξη,και κάτι όμως που είναι αυτονόητο. Όπως και να έχουν τα πράγματα όμως δεν νομίζουμε ότι οι Ομονοιατες όταν κατακτούσαν το πρωτάθλημα πριν δύο μήνες, να είχαν στο μυαλό τους ότι το μόνο πράγμα που θα τους έκανε χαρούμενους λίγο πριν το πρώτο τους Ευρωπαικο παιχνίδι να ήταν το ότι θα παίξουν στο ΓΣΠ!
Είναι γνωστή η τακτική που ακολουθεί η Ομόνοια στα μεταγραφικά,όμως αυτή την φορά όλοι περίμεναν να είναι πιο επιβλητική, μέχρι στιγμής όμως κάθε άλλο παρά τέτοια είναι, ενώ έχει δεχτεί και επικοινωνιακές ήττες, και σε κάποιο βαθμό και συρρίκνωση του ενθουσιασμού που υπήρχε.
Μια καθαρή ματιά στα πράγματα δείχνει ότι μέχρι στιγμής η Ομόνοια όχι μόνο δεν έχει ενισχυθεί άλλα έχει αποδυναμωθεί.
Έχασε τον ποιοτικότερο της αμυντικό, τον Λόυφτνερ, και πήρε τον Γιούστε, ένα απλά καλό αμυντικό, αλλά σαφώς υποδεέστερο του προκατόχου του.
Εφυγε ο Μαυρίας και στην θέση του ήρθε ο Ψάλτης, ένας χρήσιμος ποδοσφαιριστής , όχι όμως της ποιότητας και με τις επιθετικές αρετές του προκατόχου του.
Έφυγε ο Γκόμες για να έρθει όπως είπαν στην θέση του ο Ντίσκερουντ, τον οποίο δεν μπορούμε να κρίνουμε και ο οποίος στο πρώτο φιλικό αγωνίστηκε ως αριστερός μεσο-επιθετικός
Η ομάδα μετρα επίσης την φυγή του Τιάγκο και το παροπλισμό του Ασάντε και δεν έχει κάνει ακόμη τις επιλογές της.
Στοιχείο που επίσης θα πρέπει να προσμετρηθεί είναι ότι σημαντικότατοι παίκτες, όπως οι Γκόμεθ Χούμποτσαν και Παπουλής βάζουν ακόμη ένα χρόνο στην πλάτη, και θα είναι 36, 36 και 37 χρόνων αντίστοιχα.
Στα θετικά το ότι η ομάδα θα έχει σαφώς πιο έμεπιρους τα μεγάλα ταλέντα Λοίζου και Τζιωνή τον Κακουλή και τον Παναγιώτου.
Εν κατακλείδι οι φίλοι της Ομόνοιας περίμεναν κάτι περισσότερο στο μεταγραφικό κομμάτι, μια αντίδραση πρωταθλήτριας που όμως δεν την είδαν.
Υπάρχει όμως χρόνος και όλα θα κριθούν στο γήπεδο.
