Δεν υποστήριζα την Δανία, ούτε πίστευα ότι θα έπαιρνε το εισιτήριο για τους "16" του EURO. Όμως από την ημέρα με το περιστατικό με τον Κρίστιαν Έρικσεν, όπως και όλος ο κόσμος έτσι και εγώ ήθελα αυτή η ομάδα να συνεχίσει στην διοργάνωση..
Καταρχάς για τον Κρίστιαν Έρικσεν, που πάλεψε και κρατήθηκε στην ζωή. Μπορεί οι Δανοί μέχρι σήμερα θα μην είχαν ούτε και ένα βαθμό στον όμιλο (ταπεινή μου άποψη αδίκως) όμως το πάλεψαν έριξαν "4αρα" στην Ρωσία και θα βρίσκονται στην επόμενη φάση. Λέω αδίκως δεν είχαν μέχρι σήμερα βαθμό, γιατί είναι πολύ δύσκολα θα έχαναν από την Φινλανδία αν ο αγώνας δεν είχε αυτό το τραγικό γεγονός με τον Έρικσεν, και στο δεύτερο παιχνίδι με το Βέλγιο, η Δανία ήταν εξαιρετική, όμως λίγο η αστοχία και από την άλλη η ποιότητα του Κέβιν Ντε Μπρόινε τους ανάγκασε σε ακόμη μία ήττα.
Δεν έπαιξαν μόνο για τον Κρίστιαν Έρικσεν όμως σήμερα οι Δανοί. Έπαιξαν για την σύντροφο του που κανένας δεν ήθελε να ήταν στην θέση της, για τα παιδιά του, για τους εαυτούς τους που στάθηκαν βράχοι δίπλα στο συμπαίκτη τους, για τον αρχηγό τους, τον Κίαερ, μα πάνω από όλα για όλους εμάς, που θέλαμε αυτή η ομάδα να συνεχίσει και ας μην πάει μακριά. Άλλωστε για μερικούς η Δανία στο φετινό EURO, είναι η μεγάλη νικήτρια!
Συγχαρητήρια ρε Δανοί, σε αυτό το EURO, αξίζετε τον σεβασμό και τον θαυμασμό όλων μας!
