Η ΑΕΛ αισθάνεται αδικημένη απο τον τρόπο που τελείωσε την σεζόν, όπου αποχαιρέτησε άδοξα δύο στόχους μέσα σε μία βδομάδα. Η φετινή ΑΕΛ ήταν μια πολύ καλή ομάδα με την σημασία της λέξης, καλή φιλοσοφία, δουλεμένο πλάνο, ομαδικό πνεύμα, σωστή νοοτροπία. Της έλειπε όμως η εμπειρία από πρωταγωνιστικές πορείες και ίσως αυτό τελικά να της στοίχισε.
Αν το δεις εντελώς ψυχρά το πράγμα, και εάν συνυπολογίσεις όλους τους παράγοντες, (μπάτζετ στόχοι κλπ) η χρονιά κάθε άλλο παρά αποτυχημένη είναι, όμως από την στιγμή που η ομάδα ήταν, άξια, στο κόλπα για τους τίτλους σχεδόν μέχρι το τέλος και τα έχασε όλα ξαφνικά, ο κόσμος της δικαιολογημένα νιώθει πικραμένος.
Η ΑΕΛ είναι η<<αδικημένη>> του πρωταθλήματος όμως αυτό δεν πρέπει να την ρίξει, έχει τις βάσεις, έχει βρει ένα πολύ καλό τρόπο λειτουργίας, έχει δώσει τα κλειδιά σε ένα εξαιρετικό προπονητή και έτσι θα πρέπει να συνεχίσει. Οι βάσεις της είναι στέρεες, έστω και εάν θα χρειαστεί κάνει προσθαφαιρέσεις στο ρόστερ.
