Θα πρέπει να πάμε πολλά χρόνια πίσω για να βρούμε ένα παιδί 17 χρονών όχι μόνο να είναι βασικός σε ομάδα πρωταθλητισμού αλλά να είναι παίκτης που μπορεί να κάνει την διαφορά.
Ο Λοίζου που είδαμε χθες βραδύ, και όσο μπόρεσαν να τον δουν και οι παίκτες της ΑΕΛ ( αφου σε κάποιες φάσεις μόνο με φάουλ τον σταματούσαν) ήταν παίκτης <<αστέρι>>. Τί να πρωτοπείς; για την τεχνική του κατάρτιση; την ταχύτητα του; το θράσος του; το γκόλ του; την προσωπικότητα να κουβαλά μια ολόκληρη Ομόνοια σε κάποιες στιγμές στην πλάτη του;
Είναι αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο ταλέντο του ποδοσφαίρου μας και οι προοπτικές είναι όλες μπροστά του. Θα πρέπει να κάνει πολλά λάθη για να μην κάνει καριέρα στο εξωτερικό αυτό το παιδί.
