Είναι αξιοσημείωτος ο <<σεβασμός>> με τον οποίο αντιμετωπίζεται ο Χένιγκ Μπέργκ, από συναδέλφους, από μερίδα του κόσμου της Ομόνοιας, (που όμως κάθε βδομάδα μειώνεται),αλλα και κάποιους παλαίμαχους ποδοσφαιριστές της Ομόνοιας.
Αυτό, μέχρι ενός σημείου δείχνει και ένα ποδοσφαιρικό πολιτισμό, ο οποίος ανάμεσα σε άλλα, επιβάλλει να κρίνεται κάποιος συνολικά, και όχι με βάση το τελευταίο αποτέλεσμα.
Αυτός ο σεβασμός όμως, o οποίος πηγάζει από τις <<επιτυχίες>> του Νορβηγού, μήπως είναι λίγο υπερβολικός;
Δηλαδή πόσα πολλά πράγματα έχει πετύχει ο Μπέργκ, για να απολαμβάνει τέτοιου σεβασμού, και από κάποιους να είναι και στο απυρόβλητο;
Αν κάτσει κάποιος ψυχρά να ανασκοπήσει την πορεία του στην Ομόνοια, θα δει ότι ανέλαβε μια ομάδα με κάλους ποδοσφαιριστές, τους οποίους έφεραν άλλοι, (Λαρκου - Ταραπουλούζης), θα μετρήσει περίπου 10 καλά παιχνίδια πέρσι, θα δει ότι δεν κατέκτησε το πρωτάθλημα, αυτό δεν ολοκληρώθηκε, διακόπηκε, και την δεδομένη στιγμή, ήταν στην πρώτη θέση με ισοβαθμία με την Ανόρθωση, ( μέχρι όμως εκείνη την στιγμή συνολικά η Ομόνοια είχε ελαφρός καλύτερη εικόνα από τους αντιπάλους της).
Η μεγάλη του επιτυχία, σίγουρα ήταν η πρόκριση στους ομίλους του Γιουρόπα, ( κάτι που έχουν πετύχει σε άλλες ομάδες πολλοί άλλοι) αυτή η επιτυχία βασίστηκε, πέραν τις δικής του τακτικής και στρατηγικής, και στην ροή, την τύχη και τις συγκυρίες, δηλαδή ότι είχαν και όλοι οι άλλοι όταν πετύχαιναν κάτι τέτοιο στις ομάδες τους, έτσι για να μην παρεξηγηθούμε.
Επίσης για να είμαστε σωστοί, δεν είχαν αυτές τις ευνοϊκές συνθήκες κάποιοι προκάτοχοι του , και για αυτό δεν πέρασαν στους ομίλους, όπως ο Καιάφας ο Λεμονής, ο Λάρκου, που έχασαν στις λεπτομέρειες και στις συγκυρίες τις προκρίσεις, ή όπως ο Τούτιτς, που απέκλεισε την ΑΕΚ των τόσων <<Αστέρων>> και έπεσε πάνω στην Σίτι.
Όλα αυτά δεν τα γράφω για να μειώσω τον προπονητή Μπέργκ, απλά τα παραθέτω ως γεγονότα, και πιστεύω ότι καλό είναι να τα προσμετρά κάποιος πριν καταλήγει σε απόλυτες θέσεις και χαρακτηρισμούς, τύπου είναι <<καθηγητής>> κλπ.
Για πολλοστή φορά τονίζω ότι ο Μπέργκ είναι ένας πολύ μεθοδικός προπονητής, είναι εξαιρετικός στο να μεταφέρει στους ποδοσφαιριστές τα θέλω του. Έχει περάσει την φιλοσοφία του στον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας του περισσότερο από κάθε άλλο. Έχει<<αιφνιδιάσει>> πολλούς πέρσι με τον τρόπο παιχνιδιού του και η ομάδα του έπαιξε σε αρκετές περιπτώσεις απολαυστικό ποδόσφαιρο. Δυστυχώς όμως για τον ίδιο και την Ομόνοια, έμεινε μέχρι εκεί.
Δυστυχώς για τον ίδιο και την Ομόνοια, δεν αναθεωρεί, τίποτα από τον τρόπο σκέψης και το πλάνο του, δέχεται την μια <<σφαλιάρα>> μετά την άλλη από όλες τις μικρομεσαίες ομάδες, και αυτός συνεχίζει απτόητος.
Όλοι οι αντίπαλοι προπονητές των μικρομεσαίων ομάδων, με πολύ περιορισμένα όπλα και οικονομικά δεδομένα στην διάθεση τους, τον έχουν αφοπλίσει, τον έχουν μπλοκάρει, τον έχουν κερδίσει στην τακτική, και αυτός συνεχίζει απτόητος.
Η άποψη μου είναι ξεκάθαρη εδώ και καιρό, ο Μπέργκ ότι είχε να δώσει στην Ομόνοια το έχει δώσει. Δείχνει με την στάση του απόλυτα τοποθετημένος, δηλαδή, <<έτσι θα παίζω εγώ και τέλος, ότι και αν γίνεται, έτσι θα παίζω>>.
Αυτό με τις αλλαγές πάλι, μόνο ανέκδοτο μπορείς να το χαρακτηρίσεις. Είναι δυνατόν να καίγεσαι για το αποτέλεσμα, να μην μπορείς να κάνεις φάση, και να κάνεις μία αλλαγή στο 75 και μια στο 90, που γίνονται αυτά; Ποιος προπονητής στον κόσμο τα κάνει, ο Γκουαρδιόλα ο Μουρίνιο, ο Κλόπ; Από το πιο χαμηλό ως το πιο ψηλό επίπεδο, όταν καίγεσαι για αποτέλεσμα και δεν σου βγαίνει το παιχνίδι, κάτι αλλάζεις. Ο Μπέργκ το βιολί του, και ας μην του βγαίνει.
Όσο για την δήλωση του ότι <<δεν ένιωθα ότι θα αλλάξει κάτι και για αυτό δεν έκανα αλλαγή>>, πέραν όλων των άλλων, είναι και άδειασμα των παικτών που είχε στον πάγκο.
Είναι όμως και κάτι άλλο που πρέπει να μπει την εξίσωση, μήπως ο ίδιος προσωπικά έχει ως στόχο και προτεραιότητα τα Ευρωπαϊκά παιχνίδια;
Εν κατακλείδι η Ομόνοια με τον Μπέργκ έχει εγκλωβιστεί, έχει εγκλωβιστεί και στο γήπεδο, έχει εγκλωβιστεί και εκτός αυτού. Η Ομόνοια ενώ ξέρει ότι με αυτόν τον Μπέργκ δύσκολα θα αλλάξει κάτι, θα τον στηρίζει μέχρι εκεί που δεν θα πηγαίνει άλλο.
Αν έρθουν καλά αποτελέσματα σε ένα δύο ντέρμπι, που τακτικά είναι πιο κοντά στον Μπέργκ, τότε θα βρεθεί ξανά έστω και για λίγο ο Νορβηγός καβάλα στο άλογο.
ΥΓ: Ο κακός προγραμματισμός και οι μέτριοι ποδοσφαιριστές που ήρθαν, αλλά και ο ένας ακόμη χρόνος που έβαλαν στην πλάτη τους παίκτες προχωρημένης ηλικίας έχουν ρίξει το επίπεδο της Ομόνοιας, και αυτό είναι ελαφρυντικό για τον Μπεργκ, ο οποίος όμως είχε τον τελευταίο λόγο για κάθε προσθήκη ή αποδέσμευση.
