Τηλεόραση Ραδιόφωνο Podcasts

Η Ομόνοια είχε και χθες  από  απώλειες  εκτός προγράμματος   αφήνοντας άλλους δύο πολύτιμους  βαθμούς με μικρομεσαία ομάδα,  στην  έδρα της μάλιστα.

Κάποιοι θα βγουν και θα πουν ξανά την κλασσική και εύκολη δικαιολογία της κούρασης της  Ευρώπης.  Αυτό είναι μια πολύ επιφανειακή,   πρόχειρη   δικαιολογία, που λέγοντας την κάποιος, νομίζει ότι  ξοφλά. Είναι όμως μόνο αυτό;

Σίγουρα και είναι πιο κουρασμένοι  οι παίκτες της από τις άλλες ομάδες, όμως δεν έχουν κάνει και 40 παιχνίδια, δεν παίζουν ασταμάτητα για 6 μήνες, όπως έκανα κάποιοι άλλοι στο παρελθόν. Να μην ξεχνάμε  μάλιστα  ότι υπάρχει ένα ρόστερ των 24 παικτών από το οποίο δόθηκαν αρκετές ανάσες  έως τώρα.

Έχω την άποψη, και την είχα από  το καλοκαίρι, ότι το πρόβλημα της Ομόνοιας είναι βαθύτερο.

Το πρόβλημα της είναι   χτίστηκε  για το ½- 0 της Ευρώπης, πράγμα που  της βγήκε, αφού πέτυχε  την είσοδο της στους ομίλους του Γιουρόπα Λίγκ. Για να το  πετύχει όμως αυτό είχε  και την ροή της,  είχε ένα εξαιρετικό τερματοφύλακα    και βοηθήθηκε μέσα από τις συγκυρίες των παιχνιδιών (είχε δηλαδή  ότι είχαν και όλες οι άλλες οι ομάδες μας όταν  έπαιρναν τις προκρίσεις).

Η Ομόνοια έχει ένα  συγκεκριμένο πλάνο παιχνιδιού, με όλους τους παίκτες της να  παίζουν εξαιρετική άμυνα , να είναι σε πολύ κοντινές αποστάσεις  και να δίνουν ένα πολύ αργό ρυθμό στο παιχνίδι, πράγμα που δυσκολεύει  κάθε αντίπαλο,  όσο  μεγάλος και εάν είναι. Αυτό είναι επίτευγμα του Μπέργκ και του αξίζουν συγχαρητήρια. Το πρόβλημα όμως είναι ότι τον ίδιο ρυθμό  και το ίδιο πλάνο έχει και στα παιχνίδια  του  δικού μας πρωταθλήματος, με την μόνη διαφορά ότι τα ακραία μπάκ  θα επιτεθούν  περισσότερο.Image removed.

Στα ντέρμπι η Ομόνοια δεν θα πάει άσχημα γιατί  το πλάνο της  την βολεύει και το ξέρει πολύ καλά. 

Η Ομόνοια έχει ίσως  την πιο αργή ανάπτυξη από  όλες τις ομάδες, και αυτό  ευκολύνει αφάνταστα τις μικρομεσαίες ομάδες να την αντιμετωπίσουν.

Δεν είναι τυχαίο ότι δεν σκόραρε με Ολυμπιακό Δόξα  Ενωση,  και  έβαλε μετα βίας ένα γκολ με την Καρμιώτισσα. Όσο  για ευκαιρίες, κάνει επίσης λίγες, γιατί το να κάνεις τρεις η τέσσερις καλές φάσεις με αυτές τις ομάδες, δεν είναι και κάτι που πρέπει να υπερηφανεύεσαι.

Ο Μπέργκ με ελάχιστες εξαιρέσεις,   επιμένει να υποστηρίζει το πλάνο  του και δεν το αλλάζει έστω και εάν δεν του βγάνει,  σχεδόν ποτέ δεν θα αλλάξει σχηματισμό, ενώ πολύ δύσκολα θα αλλάξει μέσα από το παιχνίδι θέσεις σε παίκτες για να  <<ξεμπλοκαριστεί>> όπως κάνουν συνήθως όλοι οι προπονητές του κόσμου. Ακόμη και χθες αλλαγές σε πρόσωπα μόνο έκανε, και αργά,  και  εκ του αποτελέσματος, ήταν και  αποτυχημένες, αφού δεν  βοήθησαν καθόλου την ομάδα του.

Κάτι που επίσης  πληγώνει την Ομόνοια είναι  η αποτυχία στις μεταγραφές. Ενώ  πέρσι υπήρξε ένα ποσοστό επιτυχίας των μεταγραφών  πάρα πολύ ψηλό, ( οι συντριπτική πλειοψηφία των παικτών που ήρθαν ήταν από καλοί, έως εξαιρετικοί), φέτος τα  πράγματα δεν είναι έτσι.

Η  απόκτηση του Ντούρις,   ξάφνιασε αρνητικά σχεδόν τους πάντες αφού δεν έβλεπε κανένας στο πρόσωπο του Σλοβάκου τον  πολύ καλό σέντερ φόρ. Δυστυχώς για αυτούς που τον επέλεξαν  δεν τους δικαιώνει, αντιθέτως επιβεβαιώνει και με το παραπάνω την συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου που  θεωρούσε ότι δεν  θα μπορέσει να κάνει  κάτι αξιόλογο.Image removed.

Ο Ασαντέ που  ήρθε  την ύστατη για αντικαταστάτης του Ακιντόλα, (τον οποίον περίμεναν για 4 μήνες),  δεν μπορεί  με τίποτα να συγκριθεί με τον παίκτη που ήρθε για να αντικαταστήσει. Ο Σενέ κανείς δεν έχει καταλάβει γιατί ήρθε,  που παίζει, και τί μπορεί να δώσει.

Ο Παπουλλής έιναι μια καλή επιλογή για  κάποια παιχνίδια,  και ο Κίκο απλά ήρθε για να ξεκουράζει τον Λέσιακς. Παίκτης που έχει επίπεδο και μπορεί  να δώσει πράγματα είναι ουσιαστικά μόνο ο Σεχού.

Αυτά λοιπόν είναι τα προβλήματα  της Ομόνοιας πρωτίστως,  και όχι   η κούραση της  Ευρώπης,

Πρώτο, είναι   η δομή  και η στελέχωση της. 

Δεύτερο,  η  επιμονή του προπονητή της  σε συγκεκριμένο πλάνο και ρυθμό.

Τρίτο,   οι αποτυχημένες της μεταγραφές, πράγμα  για το οποίο έπαιξε ρόλο και οι οικονομική στενότητα του καλοκαιριού, πριν την πρόκριση στο Γιουρόπα.

Τέταρτο, η   κούραση της Ευρώπης.

Υ.Γ

Αυτά ( όχι με τόση λεπτομέρεια) τα είχαμε γράψει και πριν έρθουν οι μαζεμένες αποτυχίες για την Ομόνοια,  και κάποιοι << αντέδρασαν>>.