Η Μοντερέι κατέκτησε το πρωτάθλημα στο Μεξικό και ο προπονητής της, όχι μόνο εκπλήρωσε μια υπόσχεση ζωής, αλλά μπορεί να νιώθει λυτρωμένος από τον πόνο του πρόωρου χαμού του εννιάχρονου γιου του σε τροχαίο δυστύχημα.
Όταν γεννήθηκε ο γιος του, ο Αργεντινός Αντόνιο Μοχάμεντ (o «Τούρκος» όπως είναι το παρατσούκλι του) αγωνιζόταν στην Μοντερέι στο Μεξικό. Όπως ήταν λογικό, το πιτσιρίκι έγινε οπαδός της ομάδας στην οποία ο Μοχάμεντ αγωνίστηκε από το 1998 ως το 2000 και κάθε φορά που ο μπαμπάς του έπαιρνε μεταγραφή άκουγε από τον γιο του την επιθυμία να γυρίσει πίσω στη Μοντερέι για να την οδηγήσει στην κατάκτηση ενός τίτλου.
Ο μικρός Φαρίντ είχε πολλά όνειρα: ένα από αυτά ήταν να δει από κοντά και παιχνίδια Παγκοσμίου Κυπέλλου. Το 2006, λοιπόν, ο πατέρας πήρε τον γιο για να κάνει πραγματικότητα το όνειρο αυτό.
«Ήμασταν αρκετοί μεγάλοι, αυτός ήταν το μοναδικό παιδί στην παρέα. Θέλαμε να ταξιδέψουμε στην Ισπανία και στην Ιταλία και μετά να πάμε στην Γερμανία για τους αγώνες. Προσπαθούσαμε να παρακολουθήσουμε από κοντά όσα περισσότερα παιχνίδια γινόταν. Ήμασταν 35 ημέρες όλοι μαζί και περνούσαμε φανταστικά. Έχασε η Αργεντινή από την Γερμανία και ο Φαρίντ έβαλε τα κλάματα, δεν μπορούσε να σταματήσει να κλαίει».
Το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν, κατευθυνόμενο στο αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης, χτυπήθηκε από ένα αυτοκίνητο που είχε «πιάσει» 200 χιλιόμετρα στον αυτοκινητόδρομο ανάμεσα στη Βρέμη με το Άιζεναχ.
Το εννιάχρονο παιδί, χτυπημένο πολύ άσχημα στο κεφάλι και στους πνεύμονες, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο σε εξαιρετικά σοβαρή κατάσταση και τέσσερις ημέρες μετά το φοβερό τροχαίο άφησε την τελευταία πνοή του.
Ο πατέρας του έμεινε δύο μήνες στο νοσοκομείο με τους γιατρούς να δίνουν μάχη για να σώσουν το αριστερό πόδι του.
Ο οδηγός του άλλου αυτοκινήτου είπε ότι ο ίδιος και δυο φίλοι του επέστρεφαν από γιορτή που είχε γίνει στη Λειψία για την πρόκριση της εθνικής ομάδας της Γερμανίας στα ημιτελικά της διοργάνωσης και ότι ο ίδιος ήταν πολύ κουρασμένος την ώρα που κάθισε στο τιμόνι.
«Ήμασταν στο δρόμο για το αεροδρόμιο όταν μας χτύπησε το άλλο αυτοκίνητο. Παιδιά ήταν μέσα, όχι μεγαλύτεροι από 18 - 19 χρόνων. Πήγαιναν πολύ γρήγορα. Θυμάμαι αυτό και ότι ήμουν σε φορείο και με παρέλαβε ένα ελικόπτερο για να με μεταφέρει στο νοσοκομείο» είπε μερικά χρόνια αργότερα ο προπονητής.
Το παιδί χάθηκε και ο πατέρας, που είδε τη ζωή του να αλλάζει σε μερικά δευτερόλεπτα, αφοσιώθηκε στο ποδόσφαιρο: όχι μόνο για να ξεχάσει τον αδιανόητο πόνο, αλλά και για να καταφέρει κάποια μέρα να κάνει πραγματικότητα τα όνειρα του γιου του. Και για να μετατρέψει την θλίψη σε ενέργεια για να συνεχίζει να ζει.
Στο λαιμό του είναι πάντα περασμένο ένα ροζάριο. Ήταν του γιου του. Είναι το φυλακτό του Μοχάμεντ, είναι η δύναμή του.
Ο Μοχάμεντ γύρισε τελικά στη Μοντερέι σαν προπονητής και χθες κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα. Και μετά έβαλε τα κλάματα.
«Ο Φαρίντ γεννήθηκε στο Μεξικό, ήταν η μασκότ της Μοντερέι και σε όλες τις φωτογραφίες που έχουμε βγάλει μαζί φορά τη φανέλα της» θυμήθηκε ο Μοχάμεντ όταν επέστρεψε στο Μεξικό για να αναλάβει την τεχνική ηγεσία της ομάδας.
Τους προηγούμενους μήνες άλλη σκέψη δεν υπήρχε στο μυαλό του. Kαι πριν από μερικές ώρες όταν η Μοντερέι «σφράγισε« τον τίτλο, ο Μοχάμεντ ξέσπασε...
Τη στιγμή που όλοι οι άλλοι πανηγύριζαν μαζί, αυτός κάθισε μόνος στον πάγκο, έβαλε τα κλάματα, κρατούσε στα χέρια του το ροζάριο του γιου του και μπορούσε πια να νιώσει την λύτρωση.
Πηγή: sdna.gr
https://www.youtube.com/watch?v=pUC5RbJCdhI
